genotyp CYP2C93/3

Genotyp CYP2C9*3/*3 odnosi się do homozygotycznej postaci wariantu genetycznego CYP2C9*3 w genie kodującym enzym cytochromu P450 2C9. Ten wariant genetyczny charakteryzuje się zamianą adeniny na cytozynę w pozycji 1075 (c.1075A>C), co prowadzi do substytucji izoleucyny na leucynę w pozycji 359 białka (p.Ile359Leu).

Osoby z genotypem CYP2C9*3/*3 wykazują znacznie zmniejszoną aktywność enzymatyczną CYP2C9, osiągającą zaledwie 5-10% aktywności w porównaniu z genotypem dzikim (CYP2C9*1/*1). Ten enzym odgrywa kluczową rolę w metabolizmie wielu leków, w tym warfaryny, fenytoiny, losartanu, niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz doustnych leków hipoglikemizujących.

Pacjenci z genotypem CYP2C9*3/*3 są klasyfikowani jako „wolni metabolizerzy” i wymagają szczególnej uwagi podczas terapii lekami metabolizowanymi przez CYP2C9. U tych osób stężenia leków mogą być podwyższone, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i toksyczności. W przypadku warfaryny, nosiciele genotypu CYP2C9*3/*3 potrzebują znacznie niższych dawek leku i wykazują podwyższone ryzyko krwawień, zwłaszcza na początku terapii.

Identyfikacja genotypu CYP2C9*3/*3 jest istotnym elementem farmakogenetyki i medycyny spersonalizowanej, pozwalającym na indywidualizację dawkowania leków w celu poprawy skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Występowanie tego genotypu wykazuje zróżnicowanie etniczne, będąc rzadszym w populacjach azjatyckich i afrykańskich, a częstszym wśród osób pochodzenia europejskiego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aclexa 200 mg

Celekoksyb, substancja czynna leku Aclexa, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po 2-3 godzinach, które ulega opóźnieniu do około 4 godzin przy jednoczesnym spożyciu pokarmu bogatotłuszczowego, zwiększając biodostępność o około 20%. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~97%) i jest metabolizowany głównie przez enzym CYP2C9, z powstaniem nieaktywnych metabolitów. Polimorfizm genetyczny CYP2C9 znacząco wpływa na farmakokinetykę: u pacjentów z genotypem CYP2C9*3/*3 po 7 dniach stosowania dawki 200 mg/dobę obserwuje się 4-krotny wzrost Cmax i 7-krotny wzrost AUC0-24, co wymaga ostrożności klinicznej. Farmakokinetyka celekoksybu jest niezależna od dawki i czasu, z okresem półtrwania (T1/2) 8-12 godzin i osiągnięciem stanu stacjonarnego po 5 dniach terapii.
biodostępność, biotransformacja, celekoksyb, COX-1, COX-2, cytochrom P450 2C9, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja substancji czynnej, erytrocyty, genotyp CYP2C9*3/*3, inhibicja enzymatyczna, koniugat glukuronidowy, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, powinowactwo do białek osocza, stan stacjonarny, stężenie albumin, stężenie maksymalne w surowicy, upośledzony metabolizm, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Celekoksyb – Właściwości farmakokinetyczne

Celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po 2-3 godzinach na czczo, z przesunięciem Tmax do około 4 godzin po posiłku bogatotłuszczowym, który jednocześnie zwiększa biodostępność o około 20%. Lek wiąże się z białkami osocza w około 97%, co ma znaczenie dla jego dystrybucji i potencjalnych interakcji. Metabolizm celekoksybu odbywa się głównie przez CYP2C9, a jego metabolity nie wykazują aktywności wobec COX-1/COX-2. Polimorfizm genetyczny CYP2C9, zwłaszcza homozygotyczna forma CYP2C9*3/*3, prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na lek (Cmax i AUC0-24 odpowiednio 4- i 7-krotnie wyższe), co wymaga ostrożności klinicznej. U osób starszych (>65 lat) stężenie celekoksybu w osoczu jest podwojone, co również wpływa na dawkowanie.
AUC0-24, białko osocza, biodostępność leku, cytochrom P450 2C9, farmakokinetyka niezależna od dawki, genotyp CYP2C9*3/*3, homozygotyczna forma polimorfizmu, inhibitor COX-2, koniugat glukuronidowy, kwas karboksylowy, metabolizm celekoksybu, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, polimorfizm genetyczny CYP2C9, różnice osobnicze, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w surowicy, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie połykania
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aclexa 100 mg

Celekoksyb, substancja czynna leku Aclexa, charakteryzuje się dobrą absorpcją doustną z Tmax wynoszącym 2-3 godziny, który ulega wydłużeniu do około 4 godzin przy jednoczesnym spożyciu posiłków bogatotłuszczowych, zwiększając biodostępność o około 20%. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~97%) i jest metabolizowany głównie przez enzym CYP2C9, z trzema nieaktywnymi metabolitami. Polimorfizm genetyczny CYP2C9, zwłaszcza genotyp *3/*3, znacząco zwiększa ekspozycję na celekoksyb (Cmax wzrasta około 4-krotnie, AUC0-24 nawet 7-krotnie), co wymaga ostrożności klinicznej. U kobiet w podeszłym wieku stężenia leku w osoczu są podwojone, natomiast różnice między rasami afroamerykańską i kaukaską nie są istotne. Okres półtrwania (T1/2) wynosi 8-12 godzin, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach leczenia.
AUC, biodostępność, biotransformacja metaboliczna, celekoksyb, ciężka niewydolność nerek, Cmax, COX-1, COX-2, CYP2C9, dysfagia, dystrybucja, eliminacja, farmakokinetyka, genotyp CYP2C9*3/*3, koniugat glukuronidowy, metabolizm, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny CYP2C9, różnice osobnicze, stan stacjonarny, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby

genotyp CYP2C9*3/*3

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Aclexa 200 mg

Celekoksyb – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Aclexa 100 mg

genotyp CYP2C93/3