przetoczenie preparatu krwi
Przetoczenie preparatu krwi, zwane również transfuzją, to procedura medyczna polegająca na podaniu pacjentowi preparatów krwiopochodnych drogą dożylną. Najczęściej stosowane preparaty to koncentrat krwinek czerwonych (KKCz), osocze świeżo mrożone (FFP), koncentrat krwinek płytkowych (KKP) oraz krioprecypitat.
Wskazania do przetoczenia preparatów krwi obejmują m.in. masywne krwawienia, niedokrwistości, zaburzenia krzepnięcia, małopłytkowość oraz stany niedoboru czynników krzepnięcia. Transfuzja musi być poprzedzona badaniami zgodności krwi dawcy i biorcy (próba krzyżowa) oraz właściwą identyfikacją pacjenta, co minimalizuje ryzyko wystąpienia powikłań.
Procedura przetoczenia wymaga przestrzegania ścisłego protokołu, obejmującego kontrolę parametrów życiowych pacjenta przed, w trakcie i po transfuzji. Szczególnie istotny jest pierwszy kwadrans po rozpoczęciu przetoczenia, gdy ryzyko reakcji niepożądanych jest największe. Wśród możliwych powikłań wymienia się reakcje hemolityczne, gorączkowe reakcje niehemolityczne, reakcje alergiczne, przeciążenie krążenia (TACO), ostre poprzetoczeniowe uszkodzenie płuc (TRALI) oraz zakażenia.
Nowoczesne techniki przygotowywania preparatów krwi, obejmujące leukoredukcję, napromieniowanie oraz inaktywację patogenów, znacząco zwiększyły bezpieczeństwo transfuzji. Mimo to, zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach, przetoczenia powinny być stosowane rozważnie, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących progów transfuzyjnych oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirexan 150 mg
Przedawkowanie dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej Mirexan 150 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne z uwagi na ryzyko ciężkich powikłań krwotocznych. Diagnostyka laboratoryjna powinna obejmować kalibrowany test ilościowy (dTT) do precyzyjnego oznaczenia stężenia dabigatranu w osoczu oraz seryjne pomiary dTT w celu monitorowania dynamiki zmian stężenia leku. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania dabigatranu, utrzymanie odpowiedniej diurezy dla prawidłowej eliminacji nerkowej oraz rozważenie dializoterapii ze względu na niski stopień wiązania leku z białkami osocza. W sytuacjach nagłych, wymagających odwrócenia działania przeciwzakrzepowego, wskazane jest zastosowanie idarucyzumabu – swoistego antidotum, którego skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzono u dorosłych, jednak brak danych w populacji pediatrycznej.
choroba zakrzepowo-zatorowa, czas ekarynowy, czas kaolinowo-kefalinowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylat, diagnostyka laboratoryjna, dializoterapia, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, hemostaza chirurgiczna, idarucyzumab, koncentrat czynników krzepnięcia, krwawienie skórne i śluzówkowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dróg moczowych, krwawienie z dróg oddechowych, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, powikłanie krwotoczne, przetoczenie preparatu krwi, rekombinowany czynnik VIIa, seryjny pomiar dTT, stolec smolisty, test krzepliwości, wstrząs hipowolemiczny, wylew podskórny, wymioty krwiste - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Przedawkowanie enoksaparyny sodowej stanowi istotne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka powikłań krwotocznych, które mogą obejmować krwawienia z błon śluzowych, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, a także krwawienia wewnątrzczaszkowe i wstrząs hipowolemiczny. Ryzyko i nasilenie objawów zależą od drogi podania (dożylna, pozaustrojowa, podskórna), dawki oraz czasu od przedawkowania. W przypadku doustnego przyjęcia, ze względu na słabe wchłanianie, ryzyko poważnych następstw jest minimalne. Diagnostyka powinna obejmować ocenę parametrów krzepnięcia, w tym APTT, czas protrombinowy oraz aktywność anty-Xa, a także monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i parametrów życiowych.
aktywność anty-Xa, aPTT, czas protrombinowy, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, krwawe wymioty, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak zaotrzewnowy, krwiomocz, leczenie przeciwwstrząsowe, objaw ogniskowy, parametr krzepnięcia, podbiegnięcie krwawe, powikłanie krwotoczne, protamina, przetoczenie preparatu krwi, przyjęcie doustne, smolisty stolec, wstrząs hipowolemiczny, wylew podskórny