lipemia
Lipemia to stan nadmiernego stężenia lipidów we krwi, objawiający się mętnym, mlecznym wyglądem surowicy. Najczęściej jest spowodowana zwiększonym stężeniem triglicerydów (hipertriglicerydemią), przekraczającym 11,3 mmol/l (1000 mg/dl).
Stan ten może wynikać z przyczyn fizjologicznych (np. po posiłku bogatym w tłuszcze), pierwotnych zaburzeń metabolicznych lub być skutkiem chorób, takich jak cukrzyca, niedoczynność tarczycy, przewlekłe choroby nerek czy nadużywanie alkoholu. Lipemia może również wystąpić jako efekt uboczny stosowania niektórych leków, w tym kortykosteroidów, estrogenów czy beta-blokerów.
Klinicznie lipemia stanowi istotny problem diagnostyczny, ponieważ może prowadzić do błędnych wyników badań laboratoryjnych. Mętność próbki zakłóca pomiary spektrofotometryczne, elektrolitów oraz parametrów biochemicznych. W diagnostyce zaleca się pobranie krwi na czczo (8-12 godzin po posiłku) oraz właściwe przygotowanie próbki poprzez wirowanie lub ultrafiltrację w celu eliminacji zakłóceń pomiarowych.
Długotrwała, ciężka lipemia wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, szczególnie gdy stężenie triglicerydów przekracza 11,3 mmol/l. Leczenie obejmuje modyfikację diety, aktywność fizyczną, leki hipolipemizujące, a w ciężkich przypadkach – plazmaferezę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esetin 10 mg
Esetin (ezetymib) w dawce 10 mg jest lekiem hipolipemizującym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, głównie w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej (heterozygotycznej rodzinnej i nierodzinnej) oraz w profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową i przebytym ostrym zespołem wieńcowym. W terapii skojarzonej Esetin jest podawany wraz ze statyną, gdy monoterapia statyną nie przynosi wystarczającej redukcji lipidów, natomiast w monoterapii jest wskazany u pacjentów z nietolerancją statyn. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, Esetin stosuje się wyłącznie w połączeniu ze statyną, często w ramach kompleksowego leczenia obejmującego także aferezę LDL. Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu oraz 63 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, choroba wieńcowa, dieta redukcyjna, ezetymib, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek hipolipemizujący, lipemia, monoterapia statyną, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, terapia skojarzona, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvezen Neo 40 mg + 10 mg
SUVEZEN NEO to lek złożony zawierający rozuwastatynę i ezetymib, dostępny w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, stosowany u pacjentów z hipercholesterolemią, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli lipidów przy monoterapii statyną lub u tych, którzy już stosują rozuwastatynę i ezetymib w oddzielnych preparatach. Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, dostosowana do wcześniejszego leczenia. SUVEZEN NEO nie jest wskazany do inicjacji terapii, zwłaszcza u osób powyżej 70. roku życia, u których początkowa dawka rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg w preparatach jednoskładnikowych. W przypadku stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, SUVEZEN NEO należy podawać z odstępem co najmniej 2 godzin przed lub 4 godzin po tych lekach, aby uniknąć interakcji farmakokinetycznych.
białko transportowe, czynna choroba wątroby, dieta niskocholesterolowa, dysfunkcja wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja układowa, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, leki wiążące kwasy żółciowe, lipemia, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, preparat złożony, rozuwastatyna i ezetymib, skala Child-Pugh, statyna, stężenie lipidów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby