zaburzenia węzła zatokowego
Zaburzenia węzła zatokowego stanowią grupę arytmii spowodowanych dysfunkcją węzła zatokowo-przedsionkowego, który w prawidłowych warunkach pełni funkcję głównego rozrusznika serca. Dysfunkcja ta może objawiać się jako bradykardia zatokowa, zahamowanie zatokowe, blok zatokowo-przedsionkowy lub zespół tachykardia-bradykardia.
Etiologia zaburzeń węzła zatokowego obejmuje przede wszystkim zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem, chorobę niedokrwienną serca, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatie, zaburzenia elektrolitowe, a także działania niepożądane leków (zwłaszcza beta-adrenolityków, blokerów kanału wapniowego, digoksyny). W części przypadków dysfunkcja ma charakter idiopatyczny.
Klinicznie zaburzenia węzła zatokowego mogą manifestować się jako zawroty głowy, omdlenia, kołatanie serca, duszność czy zmniejszona tolerancja wysiłku. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim, próbie wysiłkowej oraz badaniach elektrofizjologicznych w wybranych przypadkach.
Leczenie zaburzeń węzła zatokowego zależy od nasilenia objawów oraz przyczyny. W przypadku objawowej bradykardii zatokowej często konieczna jest implantacja stymulatora serca. W zespole tachykardia-bradykardia stosuje się dodatkowo leki antyarytmiczne oraz ablację przezskórną w celu kontroli tachyarytmii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polfenon 300 mg
Lek Polfenon, zawierający chlorowodorek propafenonu w dawkach 150 mg i 300 mg, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z zespołem Brugadów, istotną strukturalną chorobą serca (np. zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca z frakcją wyrzutową lewej komory <35%, wstrząs kardiogenny, ciężka bradykardia), a także u osób z zaburzeniami przewodzenia elektrycznego serca (węzeł zatokowy, blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższy, blok odnóg pęczka Hisa bez stymulatora). Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy ciężkim niedociśnieniu tętniczym, zaburzeniach elektrolitowych (szczególnie hipokaliemii), ciężkiej obturacyjnej chorobie płuc oraz miastenii. Należy także zwrócić uwagę na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach (1,43 mg w dawce 150 mg i 2,86 mg w dawce 300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub wrodzonym niedoborem laktazy.
blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek propafenonu, działanie proarytmiczne, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, kanałopatia, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na składniki, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obturacyjna choroba płuc, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rytonawir, skurcz oskrzeli, strukturalna choroba serca, wrodzony niedobór laktazy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia dziedziczne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia węzła zatokowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia przedsionkowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Artykaina – Przeciwwskazania stosowania
Artykaina, będąca amidowym środkiem znieczulającym miejscowo, jest powszechnie stosowana w stomatologii, często w połączeniu z adrenaliną (epinefryną) w celu wydłużenia efektu anestetycznego i ograniczenia krwawienia. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na artykainę lub inne amidowe anestetyki, niekontrolowana padaczka, ciężkie zaburzenia przewodzenia sercowego (w tym blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia), ostra niewyrównana niewydolność serca, ciężkie niedociśnienie oraz wiek poniżej 4 lat. Preparaty zawierające adrenalinę dodatkowo wykluczają pacjentów z napadowym częstoskurczem, migotaniem przedsionków z szybką akcją serca, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego (3-6 miesięcy), niedawno wykonaną operacją by-passów (3 miesiące), ciężkim nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz znieczuleniem zakończeń nerwowych ze względu na ryzyko martwicy tkanek.
adrenalina, astma oskrzelowa, beta-adrenolityki nieselektywne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bronchospazm, częstoskurcz napadowy, epinefryna, hipertyreoza, hipotensja, inhibitory MAO, jaskra wąskiego kąta, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na artykainę, ostra niewydolność serca, padaczka lekooporna, pheochromocytoma, pomosty aortalno-wieńcowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, siarczyny, środek znieczulający amidowy, wazokonstrykcja, zaburzenia węzła zatokowego, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Lit – Działania niepożądane
Stosowanie węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość występowania jest w większości przypadków nieznana. Objawy te są ściśle powiązane z indywidualną wrażliwością pacjenta oraz stężeniem leku w surowicy, przy czym stężenia toksyczne (powyżej 1,5 mmol/l) są bardzo bliskie terapeutycznym. W początkowym okresie terapii obserwuje się drżenia mięśniowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wielomocz, wzmożone pragnienie, osłabienie siły mięśniowej i znużenie. Lit może powodować zaburzenia endokrynologiczne (wole, niedoczynność i nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc), metaboliczne (hiperglikemia, hiperkalcemia, zmiany masy ciała), psychiczne (omamy, senność, zaburzenia pamięci), neurologiczne (drżenia, drgawki, ataksja, objawy pozapiramidowe, śpiączka, guz rzekomy mózgu), okulistyczne (mroczki, niewyraźne widzenie), sercowo-naczyniowe (arytmie, bradykardia, obrzęki, zmiany w EKG), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), skórne (łysienie, trądzik, wysypki), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni), nerkowe (nefropatia kanalikowo-miąższowa, mikrotorbiele, ryzyko nowotworów nerek) oraz zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja). Leukocytoza może wpływać na interpretację badań laboratoryjnych.
anoreksja, arytmia, ataksja, bradykardia, cukrzyca nerkopochodna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, drżenia mięśniowe, gruczolak kwasochłonny nerki, guz rzekomy mózgu, hemodializa, hiperglikemia, hiperkalcemia, leukocytoza, łuszczyca, miastenia, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadmierne rogowacenie skóry, nefropatia kanalikowo-miąższowa, niedoczynność tarczycy, objaw Raynauda, objawy pozapiramidowe, obrzęki obwodowe, oczopląs, osłabienie siły mięśniowej, rak kanalików zbiorczych, reakcja lichenoidalna, ruchy choreoatetotyczne, ślinotok, śpiączka, stężenie leku w surowicy, węgiel aktywowany, węglan litu, wielomocz, wole, zaburzenia węzła zatokowego, zapalenie błony śluzowej żołądka