ostra reakcja zapalna
Ostra reakcja zapalna to szybka odpowiedź organizmu na czynniki uszkadzające, takie jak patogeny, uszkodzenia tkanek czy związki chemiczne. Charakteryzuje się nagłym początkiem i zespołem klinicznych objawów obejmujących zaczerwienienie (rubor), obrzęk (tumor), ból (dolor), podwyższoną temperaturę (calor) i zaburzenie funkcji (functio laesa) dotkniętego obszaru.
Na poziomie komórkowym proces rozpoczyna się od aktywacji komórek układu odpornościowego wrodzonego, w tym neutrofili, makrofagów i komórek tucznych, które uwalniają mediatory zapalne, takie jak cytokiny, chemokiny, histamina i prostaglandyny. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększonej przepuszczalności naczyń i napływu leukocytów do miejsca uszkodzenia.
Reakcja zapalna ostra może objawiać się klinicznie gorączką, zwiększonym poziomem białek ostrej fazy (np. CRP), leukocytozą i przyspieszonym OB. Mimo że jest to mechanizm obronny organizmu, nadmierna lub przedłużająca się ostra reakcja zapalna może prowadzić do uszkodzenia tkanek i dysfunkcji narządów, co wymaga odpowiedniej interwencji terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dna moczanowa charakteryzuje się odkładaniem kryształów moczanu sodu w stawach, wywołując ostrą reakcję zapalną. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia terapia obniżająca stężenie kwasu moczowego (sUA) są kluczowe dla dobrego rokowania. Ostre ataki trwają zwykle 1-2 tygodnie, a przewlekła postać z guzkami dnawymi (tofi) może prowadzić do destrukcji stawów i upośledzenia funkcji nerek. Parametry antropometryczne (np. obwód talii, BMI) oraz lipidowe (HDL, LDL) wpływają na przebieg choroby i skuteczność terapii. Wyjściowe stężenie sUA ≤540 μmol/L oraz klirens kreatyniny (Ccr) >110 mL/min/1,73m² korelują z lepszymi wynikami leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu febuksostatu. Objętość złogów moczanu sodu w badaniu DECT jest odwrotnie skorelowana z osiągnięciem remisji (np. mediana objętości 0,07 cm³ u remisji vs 0,18 cm³ u bez remisji, P=0,01). Terapia obniżająca sUA (ULT) zmniejsza częstość ataków i ryzyko powikłań, choć w pierwszych 6-24 miesiącach może nasilać epizody ostre.
allopurynol, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, destrukcja stawów, dna moczanowa, dwuenergetyczna tomografia komputerowa, febuksostat, funkcja nerek, guzki dnawe, hipercholesterolemia, hiperurykemia, insulinooporność, klirens kreatyniny, moczan sodu, nadciśnienie, obwód talii, odczyn Biernackiego, ostra reakcja zapalna, otyłość brzuszna, ryzyko śmiertelności, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, upośledzenie funkcji nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik masy ciała, zawał mięśnia sercowego