wewnątrznaczyniowa naprawa aorty piersiowej
Wewnątrznaczyniowa naprawa aorty piersiowej (TEVAR – Thoracic Endovascular Aortic Repair) to małoinwazyjna procedura chirurgiczna stosowana w leczeniu chorób aorty piersiowej, takich jak tętniaki, rozwarstwienia, urazy czy owrzodzenia penetrujące. Metoda ta polega na wprowadzeniu przez tętnice udowe specjalnego stent-graftu, który umieszcza się w uszkodzonym odcinku aorty w celu wzmocnienia jej ściany i zapobieżenia pęknięciu.
W przeciwieństwie do tradycyjnej operacji na otwartej klatce piersiowej, TEVAR charakteryzuje się mniejszą inwazyjnością, krótszym czasem zabiegu, zmniejszoną utratą krwi oraz szybszym powrotem pacjenta do zdrowia. Procedura wykonywana jest pod kontrolą fluoroskopii, co pozwala na precyzyjne umieszczenie protezy naczyniowej. Zabieg przeprowadza się zwykle w znieczuleniu ogólnym lub regionalnym.
Kwalifikacja pacjentów do TEVAR wymaga dokładnej oceny anatomii naczyń przy użyciu badań obrazowych (CT angiografia, MRI). Istotnym elementem planowania jest ocena dostępu naczyniowego oraz określenie wymiarów i konfiguracji stent-graftu. Po zabiegu konieczne jest regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych powikłań, takich jak przecieki wokół protezy (endoleaki), migracja stent-graftu czy progresja choroby naczyniowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tętniak aorty piersiowej – Epidemiologia
Tętniak aorty piersiowej (TAA) charakteryzuje się stosunkowo niską częstością występowania około 5,3/100 000 osób rocznie (95% CI: 3,0-8,3) i chorobowością 0,16% populacji (95% CI: 0,12-0,20). Najczęściej lokalizuje się w aorcie wstępującej (60%), rzadziej w łuku (10%) i aorcie zstępującej (40%). Średnia szybkość wzrostu tętniaka wynosi 3-5 mm/rok, a ryzyko pęknięcia gwałtownie rośnie przy średnicy ≥6 cm (średnia średnica pęknięcia: 6 cm dla aorty wstępującej, 7 cm dla zstępującej). Pęknięcie TAA wiąże się z bardzo wysoką śmiertelnością (97%), podczas gdy naprawa przed pęknięciem zapewnia przeżycie ≥90%. Epidemiologicznie TAA dotyczy głównie mężczyzn w wieku 60-65 lat, choć kobiety mają wyższe ryzyko powikłań i gorsze rokowanie. Wzrost zachorowalności i hospitalizacji obserwuje się w ostatnich latach, częściowo z powodu lepszej diagnostyki obrazowej, ale także rzeczywistego wzrostu częstości występowania, zwłaszcza w krajach o niższym wskaźniku socjodemograficznym (SDI).
aorta wstępująca, aorta zstępująca, aortopatia, badanie obrazowe, badanie przesiewowe, dwupłatkowa zastawka aortalna, echokardiografia przezklatkowa, łuk aorty, naczyniowy zespół Ehlersa-Danlosa, otwarta naprawa tętniaka, pęknięty tętniak, protokół nadzoru, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie aorty, skrzeplina przyścienna, tętniak aorty brzusznej, tętniak aorty piersiowej, tętniak aorty wstępującej, tętniak workowaty, tomografia komputerowa, wewnątrznaczyniowa naprawa aorty piersiowej, zaburzenie tkanki łącznej, zespół Loeysa-Dietza, zespół Marfana