przedwczesna choroba wieńcowa

Przedwczesna choroba wieńcowa (PCAD – Premature Coronary Artery Disease) odnosi się do rozwoju miażdżycy tętnic wieńcowych i objawów choroby niedokrwiennej serca u osób w młodym wieku. Zazwyczaj definiuje się ją jako chorobę wieńcową występującą u mężczyzn przed 55. rokiem życia i u kobiet przed 65. rokiem życia, choć niektóre źródła przyjmują niższe progi wiekowe.

Główne czynniki ryzyka przedwczesnej choroby wieńcowej obejmują predyspozycje genetyczne, dyslipidemię (szczególnie podwyższony poziom LDL i niski HDL), palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze oraz otyłość. U młodszych pacjentów często obserwuje się nagromadzenie tych czynników ryzyka, a wpływ genetyki jest zazwyczaj silniejszy niż u starszych pacjentów.

Diagnostyka przedwczesnej choroby wieńcowej powinna być rozważona u młodych pacjentów z typowymi objawami dławicowymi, nietypowym bólem w klatce piersiowej lub z silnym wywiadem rodzinnym w kierunku wczesnej choroby sercowo-naczyniowej. Podstawowe badania obejmują EKG, próbę wysiłkową, echokardiografię, koronarografię oraz zaawansowane techniki obrazowania jak CCTA (koronarografia CT).

Leczenie przedwczesnej choroby wieńcowej opiera się na intensywnej modyfikacji czynników ryzyka, farmakoterapii (statyny, leki przeciwpłytkowe, beta-blokery, inhibitory ACE) oraz, w zależności od zaawansowania zmian, na interwencjach przezskórnych (PCI) lub pomostowaniu aortalno-wieńcowym (CABG). Pacjenci z przedwczesną chorobą wieńcową wymagają szczególnie intensywnego podejścia terapeutycznego i długoterminowej opieki kardiologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl