inhibitor monoaminooksydazy typu A
Inhibitory monoaminooksydazy typu A (IMAO-A) to klasa leków przeciwdepresyjnych, które selektywnie blokują aktywność enzymu monoaminooksydazy typu A. Enzym ten odpowiada za rozkład neurotransmiterów takich jak serotonina, noradrenalina i dopamina w układzie nerwowym.
Mechanizm działania IMAO-A polega na zwiększeniu stężenia monoamin w szczelinie synaptycznej poprzez zahamowanie ich metabolizmu. Leki te są stosowane głównie w leczeniu depresji opornej na inne metody farmakoterapii, depresji atypowej oraz w niektórych przypadkach zaburzeń lękowych i fobii.
Do selektywnych inhibitorów MAO-A należą m.in. moklobemid i toloksaton. W przeciwieństwie do nieselektywnych inhibitorów MAO, selektywne IMAO-A charakteryzują się mniejszym ryzykiem interakcji z tyraminą zawartą w pokarmach, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego. Mimo to podczas terapii należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków psychotropowych, zwłaszcza SSRI i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aurorix 150 mg
Lek Aurorix zawiera moklobemid w dawce 150 mg, będący odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA), wskazany do leczenia zaburzeń depresyjnych (w tym epizodów dużej depresji o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, depresji nawracającej, dystymii oraz depresji z objawami lękowymi) oraz fobii społecznej. Moklobemid wykazuje skuteczność zarówno w fazie ostrej leczenia depresji, jak i w terapii podtrzymującej, zapobiegając nawrotom. W przypadku fobii społecznej lek redukuje objawy lękowe i poprawia funkcjonowanie społeczne, łagodząc m.in. objawy somatyczne takie jak pocenie się, drżenie czy zaczerwienienie twarzy. Tabletki powlekane Aurorix mają charakterystyczny jasnożółty, podłużny kształt z oznaczeniem „150” i nacięciem, co ułatwia ich identyfikację. Lek zawiera laktozę jednowodną, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
depresja nawracająca, depresja z objawami lękowymi, duża depresja, dystymia, epizod depresji, fobia społeczna, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, lek serotoninergiczny, moklobemid, myśl samobójcza, nieodwracalny inhibitor MAO, nietolerancja laktozy, objaw depresyjny, odwracalny inhibitor MAO-A, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, tyramina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aurorix 150 mg
Przedawkowanie moklobemidu, odwracalnego inhibitora monoaminooksydazy typu A, stanowi istotne wyzwanie kliniczne. W przypadku monoterapii objawy są zazwyczaj łagodne i przemijające, obejmując zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy, pobudzenie, dezorientacja oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). Warto podkreślić, że w takich sytuacjach leczenie polega głównie na podtrzymaniu funkcji życiowych, a objawy ustępują samoistnie przy odpowiednim postępowaniu podtrzymującym.
dezorientacja, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja lekowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, pobudzenie, postępowanie terapeutyczne, przewód pokarmowy, substancja czynna, wymioty, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mobemid 150 mg
Mobemid 150 mg, zawierający moklobemid jako substancję czynną, jest odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA) stosowanym przede wszystkim w leczeniu zespołów depresyjnych o różnym nasileniu, w tym depresji endogennej, reaktywnej oraz towarzyszącej innym schorzeniom. Lek wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do klasycznych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami depresyjnymi oraz współistniejącymi objawami lękowymi. Moklobemid wykazuje również działanie przeciwlękowe, co uzasadnia jego zastosowanie w leczeniu fobii społecznej, zaburzenia charakteryzującego się nadmiernym lękiem przed sytuacjami społecznymi, wpływającym negatywnie na funkcjonowanie zawodowe, edukacyjne i towarzyskie pacjentów.
bezsenność, depresja endogenna, depresja o nasileniu umiarkowanym, depresja reaktywna, działanie przeciwlękowe, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, nietolerancja laktozy, objawy lękowe, odwracalny inhibitor MAO, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo serotoninergiczne, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenie lękowe, zespół depresyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Moklar 150 mg
Moklobemid, jako odwracalny inhibitor MAO-A, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie moklobemidu z innymi inhibitorami MAO (selegilina, linezolid), tryptanami, tramadolem, petydyną oraz dekstrometorfanem ze względu na ryzyko nadmiernej inhibicji MAO i nasilenia działania serotoninergicznego. Interakcje farmakokinetyczne, takie jak hamowanie metabolizmu moklobemidu przez cymetydynę, wymagają redukcji dawki moklobemidu o 50-66%. Ponadto moklobemid hamuje CYP2C19, co może zwiększać stężenia leków takich jak omeprazol, fluoksetyna czy fluwoksamina, wymagając ścisłego monitorowania klinicznego. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, bupropion, buprenorfina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. hipertermią, splątaniem, hiperrefleksją i drgawkami klonicznymi.
agoniści receptorów serotoninowych, CYP2C19, dekstrometorfan, dekstropropoksyfen, digoksyna, działanie presyjne, fenprokumon, hydrochlorotiazyd, Hypericum perforatum, inhibitor MAO, inhibitor mikrosomalnej monooksygenazy, inhibitor monoaminooksydazy typu A, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, inhibitory CYP2C19, inhibitory MAO, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, lek trójpierścieniowy, leki przeciwdepresyjne, leki serotoninergiczne, leki sympatykomimetyczne, nieodwracalne inhibitory MAO, przełom nadciśnieniowy, środki antykoncepcyjne, SSRI, tryptany, tyramina, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Przeciwwskazania stosowania
Moklobemid, jako odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (RIMA), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na moklobemid lub substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną w preparatach Aurorix, Mobemid, Moklar), ostre stany splątania, guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma) oraz wiek poniżej 18 lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania farmakologiczne, gdyż moklobemid w połączeniu z lekami takimi jak selegilina, bupropion, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, petydyna, tramadol, tryptany, dekstrometorfan czy linezolid może prowadzić do poważnych interakcji, w tym zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Objawy tego zespołu obejmują m.in. niepokój, pobudzenie, hipertermię, sztywność mięśniową, tachykardię i wahania ciśnienia tętniczego.
bupropion, dekstrometorfan, drgawki, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, hipertermia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwparkinsonowski, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, petydyna, przełom nadciśnieniowy, przełom serotoninowy, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, sztywność mięśniowa, tachykardia, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, zaburzenie autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Zolmitryptan STADA wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii migreny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie zolmitryptanu z ergotaminą i jej pochodnymi ze względu na ryzyko nasilonego skurczu naczyń wieńcowych; zaleca się zachowanie odstępu czasowego minimum 24 godzin po ergotaminie przed podaniem zolmitryptanu oraz 6 godzin po zolmitryptanie przed podaniem ergotaminy. Podobne ograniczenia dotyczą innych agonistów receptorów 5HT1B/1D. W przypadku jednoczesnego stosowania moklobemidu (inhibitor MAO-A) obserwuje się wzrost AUC zolmitryptanu o 26% oraz trzykrotny wzrost AUC aktywnego metabolitu, co wymaga ograniczenia maksymalnej dawki zolmitryptanu do 5 mg/24h i przeciwwskazania przy dawkach moklobemidu powyżej 150 mg dwa razy dziennie. Cymetydyna wydłuża okres półtrwania zolmitryptanu o 44% i zwiększa AUC o 48%, a także podwaja parametry farmakokinetyczne aktywnego metabolitu, co również wymaga ograniczenia dawki zolmitryptanu do 5 mg/24h. Podobne zalecenia dotyczą inhibitorów CYP1A2, takich jak fluwoksamina czy chinolony (np. cyprofloksacyna).
agonista receptora 5HT1B/1D, chinolon, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P-450, ergotamina, fluoksetyna, fluwoksamina, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy typu A, izoenzym CYP1A2, kofeina, metoklopramid, migrena, moklobemid, paracetamol, propranolol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz naczyń wieńcowych, układ serotoninergiczny, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół serotoninowy, zolmitryptan - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Moklobemid, jako selektywny i odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (RIMA), wykazuje relatywnie niewielki wpływ na sprawność psychomotoryczną pacjentów, co potwierdzają dane kliniczne oraz charakterystyki produktów leczniczych (Aurorix, Mobemid, Moklar). Dawki stosowane w terapii to zazwyczaj 150 mg lub 300 mg. W porównaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi, zwłaszcza starszej generacji, moklobemid cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, w początkowym okresie leczenia, ze względu na indywidualną reakcję organizmu na lek, zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie pacjenta. Preparat Mobemid w dawce 150 mg kategorycznie odradza prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn na początku terapii, podczas gdy Aurorix (150 mg, 300 mg) i Moklar (150 mg) rekomendują ostrożność i obserwację, nie wskazując na istotne ryzyko zaburzenia sprawności psychofizycznej.
Aurorix, charakterystyka produktu leczniczego, dostosowanie dawki, inhibitor monoaminooksydazy typu A, lek przeciwdepresyjny, Mobemid, Moklar, moklobemid, początkowy okres leczenia, profil bezpieczeństwa, reakcja na lek, reakcja pacjenta, RIMA, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenie psychofizyczne - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Moklobemid, inhibitor monoaminooksydazy typu A (MAO-A), stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, dostępny jest w dawkach 150 mg i 300 mg (Aurorix, Mobemid, Moklar). Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania moklobemidu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak brak jednoznacznych dowodów u ludzi wymaga ostrożności. Preparat Mobemid jest wskazany do stosowania w ciąży wyłącznie w sytuacjach zdecydowanej konieczności, z dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka oraz monitorowaniem stanu matki i płodu. Wpływ moklobemidu na płodność nie jest dobrze udokumentowany, co wymaga szczegółowego wywiadu i edukacji pacjentek w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście planowania ciąży i stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
Aurorix, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, inhibitor monoaminooksydazy typu A, karmienie piersią, leczenie depresji, Mobemid, model zwierzęcy, Moklar, moklobemid, przenikanie leku do mleka, skutek uboczny, substancja czynna, wiek rozrodczy, zaburzenie depresyjne, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Moklar 150 mg
Lek Moklar, zawierający 150 mg moklobemidu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń depresyjnych oraz fobii społecznej. Moklobemid, jako selektywny, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (MAO-A), zwiększa stężenie serotoniny, noradrenaliny i dopaminy w OUN, co prowadzi do poprawy nastroju i redukcji objawów depresyjnych. Lek jest stosowany w epizodach depresyjnych o różnym nasileniu, zarówno w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, jak i pojedynczych epizodów. Ponadto, dzięki właściwościom anksjolitycznym, Moklar skutecznie łagodzi objawy lękowe w fobii społecznej, poprawiając funkcjonowanie społeczne i zawodowe pacjentów. Każda tabletka zawiera również 212 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anhedonia, dysfunkcja seksualna, działanie anksjolityczne, efekt serowy, epizod depresyjny, fobia społeczna, funkcje poznawcze, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, neuroprzekaźniki, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, przyrost masy ciała, sprawność psychomotoryczna, SSRI, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe społeczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramatis 10 mg
Pramatis (escytalopram) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w 10 mg oraz 173,34 mg w 20 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno niewybiórczymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią, stanowiącego zagrożenie życia.
arytmia, bradykardia zatokowa, EKG, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, Pramatis, repolaryzacja komór serca, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Wskazania do stosowania
Moklobemid, będący odwracalnym i selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA), znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz fobii społecznej. Wskazania obejmują epizody depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz inne postaci kliniczne depresji, a także lęk społeczny charakteryzujący się uporczywym lękiem przed sytuacjami społecznymi. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 150 mg (Aurorix, Mobemid, Moklar) oraz 300 mg (Aurorix). Moklobemid jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których inne leki przeciwdepresyjne, takie jak SSRI, są przeciwwskazane lub nieskuteczne, a także u osób starszych ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych, takich jak sedacja, zaburzenia funkcji seksualnych czy przyrost masy ciała.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, mechanizm działania, moklobemid, objaw lękowy, profil bezpieczeństwa, przekaźnictwo monoaminergiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja czynna, tabletka powlekana, tyramina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zespół depresyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aurorix 150 mg
Aurorix to lek w postaci tabletek powlekanych o dawce 150 mg moklobemidu, selektywnego inhibitora monoaminooksydazy typu A. Tabletki mają charakterystyczny podłużny kształt, jasnożółtą barwę, oznaczenie „150” oraz nacięcie ułatwiające podział. Substancją pomocniczą w rdzeniu jest m.in. laktoza jednowodna, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to skrobia kukurydziana, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera hypromelozę, etylocelulozę, makrogol 6000, talk, dwutlenek tytanu (E171) i tlenek żelaza żółty (E172).
blister, dwutlenek tytanu, etyloceluloza, hypromeloza, inhibitor monoaminooksydazy typu A, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, moklobemid, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aurorix 150 mg
Moklobemid, stosowany w dawce 150 mg (preparat Aurorix), jako selektywny i odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (RIMA), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji psychomotorycznych, co czyni go lekiem preferowanym u pacjentów aktywnych zawodowo, prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny. Dane kliniczne nie wskazują na istotne negatywne oddziaływanie na zdolność prowadzenia pojazdów czy obsługi urządzeń mechanicznych, jednak w początkowym okresie terapii konieczne jest indywidualne monitorowanie reakcji pacjenta ze względu na możliwe różnice w odpowiedzi na lek. W przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia koncentracji, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mobemid 150 mg
Moklobemid, będący odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy typu A (RIMA), stosowany w dawce 150 mg w formie tabletek powlekanych, generalnie nie wpływa negatywnie na sprawność psychofizyczną pacjentów, co jest istotne dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Jednak w początkowym okresie leczenia, trwającym zazwyczaj kilka dni do tygodni, zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na konieczność obserwacji indywidualnej reakcji organizmu na lek oraz adaptacji do jego działania. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tym zaleceniu, wyjaśniając znaczenie „początkowego okresu leczenia” oraz zwrócić uwagę na możliwe indywidualne różnice w reakcjach, takie jak zaburzenia koncentracji czy senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, inhibitor monoaminooksydazy typu A, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, laktoza jednowodna, lek psychotropowy, moklobemid, początkowy okres leczenia, RIMA, senność, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koncentracji - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Moklobemid, jako odwracalny inhibitor MAO-A (RIMA), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w terapii zaburzeń depresyjnych, jednak wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie wymaga restrykcyjnej diety, choć zaleca się unikanie pokarmów bogatych w tyraminę (np. dojrzałe sery typu Cheddar, Camembert, Gruyere, produkty drożdżowe, fermentowane nasiona soi, ryby wędzone, czekolada, wino i piwo) oraz alkoholu. Monitorowanie ciśnienia tętniczego jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko epizodów hipertensyjnych. Przeciwwskazane jest łączenie moklobemidu z sympatykomimetykami (efedryna, pseudoefedryna, fenylopropanoloamina) oraz lekami zwiększającymi stężenie serotoniny (SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, buprenorfina), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością autonomiczną, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi i objawami ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy rozważyć redukcję dawki lub przerwanie terapii. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z dekstrometorfanem oraz preparatami zawierającymi dziurawiec.
dekstrometorfan, dziurawiec, epizod maniakalny, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy typu A, lek sympatykomimetyczny, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na tyraminę, niedobór laktazy, niestabilność autonomiczna, nietolerancja galaktozy, padaczka, reakcja hipertensyjna, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citaxin
Cytalopram, substancja czynna leku Citaxin, wymaga szczególnej ostrożności u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz objawów wrogości. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się podwyższone ryzyko hiponatremii spowodowanej nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek i wątroby powinno być dostosowane zgodnie z charakterystyką produktu. W początkowym okresie terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza tych poniżej 25 roku życia, z uwagi na ryzyko nasilenia myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych. U pacjentów z zespołem lęku napadowego możliwe jest przejściowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach leczenia. Ponadto, cytalopram może wywoływać akatyzję, hiponatremię, a u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym – fazę maniakalną, co wymaga przerwania terapii.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytalopram, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, elektrowstrząsy, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy typu A, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra zamkniętego kąta, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie do skóry, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, parestezja, plamica, remisja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, torsade de pointes, wrogość, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół lęku napadowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy