ból i gorączka

Ból i gorączka to dwa z najczęstszych objawów klinicznych, z którymi lekarze spotykają się w codziennej praktyce. Ból stanowi subiektywne, nieprzyjemne odczucie wynikające z podrażnienia receptorów bólowych (nocyceptorów) i jest mechanizmem ostrzegawczym organizmu przed potencjalnym uszkodzeniem tkanek. Gorączka to podwyższenie temperatury ciała powyżej wartości prawidłowych (>37°C), będące wynikiem przestawienia ośrodka termoregulacji w podwzgórzu pod wpływem pirogenów endogennych, głównie cytokin prozapalnych.

W praktyce klinicznej ból i gorączka często współwystępują w przebiegu infekcji, stanów zapalnych czy chorób autoimmunologicznych. Diagnostyka różnicowa pacjenta zgłaszającego te objawy powinna uwzględniać szeroki wachlarz przyczyn – od infekcji wirusowych i bakteryjnych, przez choroby zapalne, po nowotwory. Szczególną uwagę należy zwrócić na ból i gorączkę utrzymujące się długotrwale bez uchwytnej przyczyny (FUO – fever of unknown origin).

W farmakoterapii bólu i gorączki podstawową rolę odgrywają niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), paracetamol oraz metamizol. Działają one poprzez hamowanie cyklooksygenazy (COX) i zmniejszenie syntezy prostaglandyn, które są mediatorami stanu zapalnego i gorączki oraz uwrażliwiają receptory bólowe. W przypadku bólu o dużym nasileniu stosuje się leki opioidowe, działające poprzez receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl