wchłanianie doodbytnicze

Wchłanianie doodbytnicze to proces, w którym substancje podane przez odbyt są absorbowane przez błonę śluzową odbytnicy do krwiobiegu. Ten sposób podawania leków omija wątrobę (efekt pierwszego przejścia), co może zwiększać biodostępność niektórych substancji leczniczych.

Błona śluzowa odbytnicy charakteryzuje się dobrym ukrwieniem i dużą powierzchnią wchłaniania, co umożliwia stosunkowo szybkie wchłanianie wielu substancji. Skuteczność wchłaniania doodbytniczego zależy od wielu czynników, w tym od właściwości fizykochemicznych podawanej substancji, jej formulacji, objętości płynu w odbytnicy oraz stanu błony śluzowej.

W praktyce klinicznej wchłanianie doodbytnicze wykorzystuje się przy podawaniu leków w postaci czopków, wlewek i płynów doodbytniczych. Ta droga podania jest szczególnie wartościowa u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków drogą doustną (np. przy wymiotach, zaburzeniach połykania) oraz u dzieci. Stosuje się ją m.in. do podawania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwgorączkowych, przeciwpadaczkowych czy przeciwwymiotnych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Midazolam hameln 2 mg/ml

Midazolam wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania oraz populacji pacjentów. Po podaniu domięśniowym osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30 minut, z dostępnością biologiczną około 90%, natomiast po podaniu doodbytniczym dostępność ta wynosi około 50%. Lek charakteryzuje się objętością dystrybucji 0,7-1,2 l/kg oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (96-98%). Midazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5 do farmakologicznie czynnego 1′-hydroksymidazolamu, którego stężenie w osoczu stanowi 12% stężenia leku macierzystego. Okres półtrwania midazolamu u młodych zdrowych dorosłych wynosi 1,5-2,5 godziny, a klirens osoczowy 300-500 ml/min. Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci sprzężonego metabolitu (60-80% dawki), z mniej niż 1% wydalanym w formie niezmienionej.
alfa-hydroksymidazolam, asfiksja, bariera łożyskowa, białka osocza, biotransformacja, cytochrom P450, dostępność biologiczna, farmakokinetyka midazolamu, glukuronid hydroksymidazolamu, hydroksylacja leku, hydroksymidazolam, indukcja enzymów, infuzja dożylna, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, marskość wątroby, midazolam, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, sedacja, wchłanianie domięśniowe, wchłanianie doodbytnicze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ibufen 200 mg

Ibuprofen w postaci czopków (Ibufen 200 mg) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem doodbytniczym, co umożliwia osiągnięcie maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) w czasie około 1 godziny i 25 minut od podania. Lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>99%), co wpływa na jego dystrybucję oraz potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, przebiegając szybko i całkowicie. Te parametry warunkują konieczność odpowiedniej częstości dawkowania w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej.
białka osocza krwi, dawkowanie leku, dystrybucja leku, eliminacja ibuprofenu, eliminacja substancji czynnej, interakcje lekowe, kobieta karmiąca piersią, metabolity leku, metabolizm leku, objętość dystrybucji leku, okres półtrwania leku, pacjent geriatryczny, parametr farmakokinetyczny, przenikanie do mleka matki, stężenie maksymalne, stężenie substancji czynnej, wchłanianie, wchłanianie doodbytnicze, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, wiek podeszły, wydalanie przez nerki
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apenal 250 mg

Lek Apenal w postaci czopków zawiera paracetamol w dawkach 250 mg oraz 500 mg i jest wskazany do leczenia objawowego bólu oraz gorączki o różnej etiologii. Dzięki formie doodbytniczej, lek jest szczególnie użyteczny u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków doustnych, takich jak osoby z nudnościami, wymiotami, zaburzeniami świadomości czy w stanach wymagających szybkiego działania przeciwgorączkowego. Apenal wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, co czyni go skutecznym w łagodzeniu dolegliwości bólowych o różnym nasileniu oraz obniżaniu podwyższonej temperatury ciała, niezależnie od przyczyny jej wystąpienia.
ból gardła, ból i gorączka, ból mięśniowo-stawowy, czopek, dysfagia, działanie przeciwgorączkowe, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, leczenie objawowe bólu, paracetamol, podwyższona temperatura ciała, przeziębienie, stany grypopodobne, wchłanianie doodbytnicze, wymioty i nudności, zaburzenie świadomości

wchłanianie doodbytnicze

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Midazolam hameln 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Ibufen 200 mg

Wskazania do stosowania – Apenal 250 mg