tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A
Tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A (EC 2.3.1.16), znana również jako acetyl-CoA acyltransferaza lub 3-ketoacyl-CoA tiolaza, to kluczowy enzym mitochondrialny zaangażowany w ostatni etap β-oksydacji kwasów tłuszczowych. Katalizuje rozpad 3-ketoacylo-CoA na acetylo-CoA i acylo-CoA, który jest krótszy o dwa atomy węgla.
Enzym ten odgrywa istotną rolę w metabolizmie energetycznym komórki, szczególnie w warunkach zwiększonego zapotrzebowania na energię lub podczas głodzenia. Deficyty genetyczne tiolazy długołańcuchowej prowadzą do zaburzeń oksydacji kwasów tłuszczowych, co może skutkować niewydolnością energetyczną mięśni i serca, hipoglikemią oraz gromadzeniem się toksycznych metabolitów.
W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie aktywności tiolazy długołańcuchowej wykorzystuje się w rozpoznawaniu wrodzonych zaburzeń metabolizmu, w tym niedoboru tiolazy 3-ketoacylo-CoA. Badania molekularne genu ACAA2 kodującego ten enzym pozwalają na potwierdzenie diagnoz i poradnictwo genetyczne dla rodzin dotkniętych tymi rzadkimi chorobami metabolicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trimetazidine Zentiva 35 mg
Trimetazydyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Trimetazidine Zentiva, należy do grupy „innych leków nasercowych” (ATC: C01EB15) i charakteryzuje się unikalnym mechanizmem działania metabolicznego. Lek zapobiega spadkowi wewnątrzkomórkowego ATP w kardiomiocytach podczas niedotlenienia lub niedokrwienia, hamując beta-oksydację kwasów tłuszczowych przez selektywne blokowanie tiolazy długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A. W efekcie dochodzi do przesunięcia metabolizmu energetycznego w kierunku bardziej efektywnego utleniania glukozy, co optymalizuje produkcję energii przy mniejszym zużyciu tlenu. Trimetazydyna nie wpływa na parametry hemodynamiczne, takie jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca czy obciążenie serca, co stanowi istotną zaletę w terapii choroby niedokrwiennej serca.
adenozynotrifosforan, atenolol, ATP, beta-oksydacja kwasów tłuszczowych, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, działanie przeciwniedokrwienne, homeostaza komórkowa, lek przeciwdławicowy, metabolizm komórkowy, metoprolol, mięsień sercowy, napad dławicowy, niedokrwienie, niedotlenienie, obciążenie wstępne, odcinek ST, próba wysiłkowa, przewlekła dławica piersiowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, trimetazydyna dichlorowodorek, utlenianie glukozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Protrimil 35 mg
Protrimil zawiera trimetazydynę dichlorowodorek (35 mg/tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu), lek metaboliczny stosowany w chorobie niedokrwiennej serca (kod ATC: C01EB15). Mechanizm działania polega na cytoprotekcji poprzez hamowanie β-oksydacji kwasów tłuszczowych i promowaniu utleniania glukozy, co pozwala na zachowanie wewnątrzkomórkowego ATP i homeostazy jonowej w warunkach niedotlenienia, bez wpływu na parametry hemodynamiczne. Trimetazydyna optymalizuje metabolizm energetyczny mięśnia sercowego, co przekłada się na poprawę funkcji komórkowej podczas niedokrwienia. Preparat wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową, u których inne leki przeciwniedokrwienne są niewystarczające. W badaniu TRIMPOL-II (n=426) trimetazydyna 60 mg/dobę w skojarzeniu z metoprololem 100 mg/dobę przez 12 tygodni istotnie wydłużyła całkowity czas wysiłku o 20,1 s (p=0,023), zwiększyła całkowitą pracę o 0,54 METs (p=0,001), czas do obniżenia odcinka ST o 33,4 s (p=0,003) oraz czas do bólu dławicowego o 33,9 s (p<0,001), zmniejszając częstość bólów i zapotrzebowanie na azotany. W badaniu Sellier (n=223) trimetazydyna 35 mg 2x/dobę z atenololem 50 mg/dobę przez 8 tygodni wydłużyła czas do obniżenia odcinka ST o 34,4 s (p=0,03) i czas do bólu dławicowego (p=0,049). W badaniu Vasco (n=1962) w podgrupie objawowej przy dawce 140 mg/dobę trimetazydyny zaobserwowano wydłużenie całkowitego czasu wysiłku o 23,8 s vs 13,1 s w placebo (p=0,001) oraz czasu do bólu dławicowego o 46,3 s vs 32,5 s (p=0,005). Efekty te nie były związane ze zmianami hemodynamicznymi, potwierdzając profil bezpieczeństwa i skuteczności trimetazydyny w terapii niedokrwienia mięśnia sercowego.
ATP wewnątrzkomórkowy, badanie kontrolowane placebo, badanie podwójnie zaślepione, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, czynnik metaboliczny, działanie cytoprotekcyjne, działanie przeciwniedokrwienne, elektrokardiograficzna próba wysiłkowa, homeostaza komórkowa, krótko działające azotany, metabolizm energetyczny, mięsień sercowy, naczynie krwionośne, niedotlenienie i niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, parametry hemodynamiczne, pompa jonowa, próba wysiłkowa, przewlekła dławica piersiowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, trimetazydyna dichlorowodorek, utlenianie glukozy, wysokoenergetyczne fosforany, β-oksydacja kwasów tłuszczowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cyto-Protectin MR 35 mg
Cyto-Protectin MR zawiera trimetazydynę dichlorowodorek w dawce 35 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, należącą do grupy „innych leków stosowanych w chorobach serca” (kod ATC: C01EB15). Mechanizm działania trimetazydyny opiera się na cytoprotekcji komórek poprzez hamowanie β-oksydacji kwasów tłuszczowych, co prowadzi do zwiększenia utleniania glukozy i optymalizacji metabolizmu energetycznego w warunkach niedotlenienia. Lek zapobiega wyczerpywaniu ATP, przeciwdziała kwasicy komórkowej oraz reguluje funkcję pompy sodowo-potasowej, co utrzymuje homeostazę komórkową, szczególnie w mięśniu sercowym i narządach zmysłów. Trimetazydyna nie wywiera bezpośredniego wpływu na parametry hemodynamiczne ani na naczynia krwionośne, co odróżnia ją od tradycyjnych terapii w chorobie niedokrwiennej serca.
analiza post hoc, atenolol, ATP, azotan, badanie randomizowane podwójnie zaślepione, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, czynnik metaboliczny, działanie cytoprotekcyjne, homeostaza komórkowa, metoprolol, niedotlenienie tkanek, obniżenie odcinka ST, parametr hemodynamiczny, pompa sodowo-potasowa, próba wysiłkowa, przewlekła dławica piersiowa, tabletka powlekana o zmodyfikowanym uwalnianiu, tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, trimetazydyna dichlorowodorek, utlenianie glukozy, β-oksydacja kwasów tłuszczowych - Leksykon substancji czynnych
Trimetazydyna – Właściwości farmakodynamiczne
Trimetazydyna wykazuje działanie cytoprotekcyjne poprzez hamowanie β-oksydacji kwasów tłuszczowych, co prowadzi do nasilenia utleniania glukozy i optymalizacji metabolizmu energetycznego komórek w warunkach niedokrwienia i niedotlenienia. Substancja ta zapobiega wyczerpaniu zapasów ATP, reguluje czynność pompy sodowo-potasowej oraz utrzymuje homeostazę komórkową, szczególnie w mięśniu sercowym i narządach zmysłów. W badaniach in vitro i in vivo trimetazydyna zmniejsza kwasicę wewnątrzkomórkową, ogranicza migrację neutrofili do niedokrwionej tkanki serca oraz redukuje obszar zawału, nie wywierając przy tym bezpośredniego wpływu na hemodynamikę. W efekcie poprawia tolerancję wysiłku, zmniejsza częstość ataków dławicowych oraz zapotrzebowanie na azotany, a także usprawnia czynność lewej komory serca podczas niedokrwienia.
ATP, azotan, badanie podwójnie zaślepione, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, dichlorowodorek trimetazydyny, dławica piersiowa, działanie cytoprotekcyjne, elektrokardiograficzna próba wysiłkowa, granulocyt obojętnochłonny, homeostaza komórkowa, kwasica wewnątrzkomórkowa, metabolizm energetyczny, niedokrwienie, niedotlenienie, obniżenie odcinka ST, pompa sodowo-potasowa, reperfuzja, rezerwa wieńcowa, tiolaza długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, utlenianie glukozy, β-oksydacja kwasów tłuszczowych