Właściwości farmakodynamiczne
Trimetazydyna

Trimetazydyna wykazuje działanie cytoprotekcyjne poprzez hamowanie β-oksydacji kwasów tłuszczowych, co prowadzi do nasilenia utleniania glukozy i optymalizacji metabolizmu energetycznego komórek w warunkach niedokrwienia i niedotlenienia. Substancja ta zapobiega wyczerpaniu zapasów ATP, reguluje czynność pompy sodowo-potasowej oraz utrzymuje homeostazę komórkową, szczególnie w mięśniu sercowym i narządach zmysłów. W badaniach in vitro i in vivo trimetazydyna zmniejsza kwasicę wewnątrzkomórkową, ogranicza migrację neutrofili do niedokrwionej tkanki serca oraz redukuje obszar zawału, nie wywierając przy tym bezpośredniego wpływu na hemodynamikę. W efekcie poprawia tolerancję wysiłku, zmniejsza częstość ataków dławicowych oraz zapotrzebowanie na azotany, a także usprawnia czynność lewej komory serca podczas niedokrwienia.

Mechanizm działania trimetazydyny

Trimetazydyna wykazuje działanie cytoprotekcyjne poprzez ochronę struktur i funkcji komórek narażonych na niedokrwienie i niedotlenienie. W warunkach niedotlenienia tkanek substancja ta podtrzymuje procesy metaboliczne w komórkach, zapobiega wyczerpywaniu się zapasów energetycznych zgromadzonych w postaci ATP, zapobiega rozwojowi kwasicy, reguluje czynność pompy sodowo-potasowej w błonie komórkowej oraz utrzymuje homeostazę komórek.1

Kluczowym mechanizmem działania trimetazydyny jest hamowanie β-oksydacji kwasów tłuszczowych poprzez zablokowanie tiolazy długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, co prowadzi do nasilenia utleniania glukozy. W niedokrwionej komórce energia uzyskiwana w procesie utleniania glukozy wymaga mniejszego zużycia tlenu niż w procesie β-oksydacji. To nasilenie utlenienia glukozy prowadzi do optymalizacji procesów energetycznych w komórkach, co warunkuje utrzymanie ich prawidłowego metabolizmu podczas niedokrwienia.23

Działanie cytoprotekcyjne

Działanie cytoprotekcyjne trimetazydyny zostało potwierdzone w badaniach przeprowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo. Wyraża się ono przez ochronę struktur i czynności komórek należących do różnych tkanek i narządów przed skutkami niedotlenienia i niedokrwienia.4

Trimetazydyna zapobiega zmniejszeniu stężenia wewnątrzkomórkowego ATP, przywraca prawidłowe funkcjonowanie pompy sodowo-potasowej, utrzymując homeostazę komórkową. Działanie to jest obserwowane głównie w sercu i narządach zmysłów. Ważną cechą trimetazydyny jest brak jakiegokolwiek bezpośredniego działania hemodynamicznego czy działania na naczynia krwionośne.56

Wpływ na metabolizm energetyczny

Zachowując metabolizm energetyczny w komórkach narażonych na niedotlenienie lub niedokrwienie, trimetazydyna zapobiega spadkowi wewnątrzkomórkowego poziomu ATP, zapewniając tym samym prawidłowe funkcjonowanie pomp jonowych i transbłonowego przepływu sodowo-potasowego, co pozwala zachować homeostazę komórkową.7

Optymalizacja energetycznych procesów metabolicznych serca przy udziale trimetazydyny jest skutkiem częściowego hamowania utleniania kwasów tłuszczowych. To pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie tlenu przez komórki w warunkach niedokrwienia, gdy proces β-oksydacji wymaga znacznie większych ilości tlenu niż utlenianie glukozy.8

Działanie farmakodynamiczne

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca trimetazydyna działa jak czynnik metaboliczny, zachowując w mięśniu sercowym wewnątrzkomórkowe stężenie wysokoenergetycznych fosforanów. Istotną cechą farmakodynamiczną tego związku jest osiąganie działania przeciwniedokrwiennego bez jednoczesnego wpływu na parametry hemodynamiczne.910

W badaniach na zwierzętach wykazano, że trimetazydyna:11

  • Ułatwia utrzymanie prawidłowego metabolizmu w tkankach mięśnia sercowego i tkankach neurosensorycznych podczas niedotlenienia i niedokrwienia
  • Zmniejsza kwasicę wewnątrzkomórkową i zaburzenia transportu jonowego, wywołane przez niedokrwienie
  • Zmniejsza migrację i naciekanie przez neutrofile (granulocyty obojętnochłonne) tkanki mięśnia sercowego po jej niedokrwieniu i reperfuzji
  • Zmniejsza obszar zawału, wywołanego w modelach doświadczalnych
  • Działa bez bezpośredniego wpływu na hemodynamikę

12

W badaniach eksperymentalnych u ludzi, w szczególności u pacjentów z dławicą piersiową, wykazano, że trimetazydyna:13

  • Opóźnia wystąpienie ataków dławicowych wywołanych wysiłkiem od 15. dnia leczenia
  • Zmniejsza częstość ataków dławicowych
  • Zmniejsza znacząco zapotrzebowanie na azotany
  • Usprawnia czynność lewej komory mięśnia sercowego podczas niedokrwienia
  • Działa bez bezpośredniego wpływu na hemodynamikę
  • Zwiększa rezerwę wieńcową
  • Ogranicza nagłe wahania ciśnienia krwi bez żadnych znaczących zmian w rytmie serca

1415

Działanie trimetazydyny u pacjentów z dławicą piersiową charakteryzuje także:16

  • Poprawa tolerancji wysiłku
  • Zapobieganie dysfunkcji komór mięśnia serca podczas niedokrwienia
  • Brak zmniejszenia czynności mięśnia serca ani spadku ciśnienia tętniczego krwi

17

Co szczególnie istotne, działanie przeciwniedokrwienne i przeciwdusznicowe trimetazydyny utrzymuje się przez 12 godzin po przyjęciu leku.18

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne konsekwentnie wykazały skuteczność i bezpieczeństwo trimetazydyny w leczeniu pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową, zarówno jako jedynego leku (monoterapia), jak i w sytuacjach, gdy korzyść ze stosowania innych produktów leczniczych przeciw niedokrwieniu była niewystarczająca.1920

Badanie TRIMPOL-II

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu u 426 pacjentów (TRIMPOL-II), trimetazydyna (60 mg/dobę) dodana do metoprololu 100 mg na dobę (50 mg dwa razy na dobę) podawanego przez 12 tygodni spowodowała znaczącą statystycznie poprawę parametrów elektrokardiograficznej próby wysiłkowej oraz objawów klinicznych w porównaniu z placebo:<sup data-drug="Cyto-Protectin MR" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu u 426 pacjentów (TRIMPOL-II), trimetazydyna (60 mg/dobę) dodana do metoprololu 100 mg na dobę (50 mg dwa razy na dobę) podawanego przez 12 tygodni spowodowała znaczącą statystycznie poprawę parametrów elektrokardiograficznej próby wysiłkowej oraz objawów klinicznych w porównaniu z placebo: wydłużenie całkowitego czas trwania wysiłku o 20,1 s, p=0,023, zwiększenie całkowitej wartości wykonanej pracy o 0,54 METs, p=0,001, wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm o 33,4 s, p=0,003, wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego o 33,9 s, p21

  • Wydłużenie całkowitego czasu trwania wysiłku o 20,1 s (p=0,023)
  • Zwiększenie całkowitej wartości wykonanej pracy o 0,54 METs (p=0,001)
  • Wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm o 33,4 s (p=0,003)
  • Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego o 33,9 s (p<0,001)
  • Zmniejszenie częstości bólów dławicowych o 0,73/tydzień (p=0,014)
  • Zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek krótko działających azotanów o 0,63/tydzień (p=0,032)

<sup data-drug="Cyto-Protectin MR" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu u 426 pacjentów (TRIMPOL-II), trimetazydyna (60 mg/dobę) dodana do metoprololu 100 mg na dobę (50 mg dwa razy na dobę) podawanego przez 12 tygodni spowodowała znaczącą statystycznie poprawę parametrów elektrokardiograficznej próby wysiłkowej oraz objawów klinicznych w porównaniu z placebo: wydłużenie całkowitego czas trwania wysiłku o 20,1 s, p=0,023, zwiększenie całkowitej wartości wykonanej pracy o 0,54 METs, p=0,001, wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm o 33,4 s, p=0,003, wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego o 33,9 s, p22

Istotne jest to, że powyższe efekty terapeutyczne osiągnięto bez wywoływania zmian parametrów hemodynamicznych, co potwierdza unikalny mechanizm działania trimetazydyny.23

Badanie Sellier

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu u 223 pacjentów (Sellier) jedna tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu trimetazydyny (w postaci dichlorowodorku) 35 mg (dwa razy na dobę) dodana do atenololu 50 mg (raz na dobę) przez 8 tygodni powodowała w 12 godzin po przyjęciu znaczące statystycznie wydłużenie (o 34,4 s, p=0,03) czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm podczas próby wysiłkowej w podgrupie pacjentów (n=173), w porównaniu z placebo.24

Stwierdzono także znaczącą różnicę odnośnie czasu do wystąpienia bólu dławicowego (p=0,049). Warto jednak zauważyć, że nie znaleziono znaczących różnic między grupami odnośnie innych wtórnych punktów końcowych, takich jak całkowity czas trwania wysiłku, całkowita wartość wykonanej pracy i kliniczne punkty końcowe.25

Co szczególnie istotne z klinicznego punktu widzenia, ten pozytywny efekt terapeutyczny utrzymywał się przez 12 godzin po przyjęciu leku, co potwierdza długotrwałe działanie preparatu o zmodyfikowanym uwalnianiu.26

Badanie Vasco

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, trwającym trzy miesiące badaniu u 1962 pacjentów (badanie Vasco), w którym stosowano 50 mg/dobę atenololu, badano dwie dawki trimetazydyny (w postaci dichlorowodorku) (70 mg/dobę i 140 mg/dobę) względem placebo.27

W całej populacji, złożonej z pacjentów bez objawów oraz z pacjentów z objawami, trimetazydyna nie wykazała korzyści odnośnie punktów końcowych zarówno ergometrycznych (całkowity czas trwania wysiłku, czas do obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz czas do wystąpienia bólu dławicowego) jak i klinicznych.28

Jednak w podgrupie pacjentów z objawami (n=1574), określonej w analizie post-hoc, trimetazydyna (w postaci dichlorowodorku 140 mg) znacząco wydłużyła:29

  • Całkowity czas trwania wysiłku (+23,8 s wobec +13,1 s po placebo; p=0,001)
  • Czas do wystąpienia bólu dławicowego (+46,3 s wobec +32,5 s po placebo; p=0,005)

30

Wyniki te podkreślają, że trimetazydyna może być szczególnie skuteczna w grupie pacjentów z objawową dławicą piersiową, gdzie jej działanie przeciwniedokrwienne przekłada się na wymierne korzyści kliniczne.31

Badanie Liczba pacjentów Schemat leczenia Główne wyniki Poziom istotności statystycznej
TRIMPOL-II 426 Trimetazydyna 60 mg/dobę + metoprolol 100 mg/dobę vs placebo + metoprolol 100 mg/dobę przez 12 tygodni – Wydłużenie całkowitego czasu trwania wysiłku o 20,1 s
– Zwiększenie całkowitej wartości wykonanej pracy o 0,54 METs
– Wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm o 33,4 s
– Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego o 33,9 s
– Zmniejszenie częstości bólów dławicowych o 0,73/tydzień
– Zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek azotanów o 0,63/tydzień
p=0,023
p=0,001
p=0,003
p<0,001
p=0,014
p=0,032
Sellier 223 Trimetazydyna MR 35 mg 2x/dobę + atenolol 50 mg/dobę vs placebo + atenolol 50 mg/dobę przez 8 tygodni – Wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm o 34,4 s
– Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego
p=0,03
p=0,049
Vasco 1962 (całkowita populacja)
1574 (z objawami)
Trimetazydyna 70 mg/dobę lub 140 mg/dobę + atenolol 50 mg/dobę vs placebo + atenolol 50 mg/dobę przez 3 miesiące W podgrupie pacjentów z objawami przy dawce 140 mg/dobę:
– Wydłużenie całkowitego czasu trwania wysiłku o 23,8 s vs 13,1 s w placebo
– Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego o 46,3 s vs 32,5 s w placebo
p=0,001
p=0,005

Wpływ na funkcje organizmu w badaniach doświadczalnych

Badania na modelach zwierzęcych

W badaniach eksperymentalnych na zwierzętach stwierdzono, że trimetazydyna:32

  • Pomaga w utrzymaniu energetycznego metabolizmu serca i narządów nerwowoczuciowych podczas epizodów niedokrwienia i niedotlenienia
  • Zmniejsza nasilenie kwasicy wewnątrzkomórkowej i zaburzenia przepływu jonów przez błony komórkowe spowodowane przez niedokrwienie
  • Zmniejsza przechodzenie i naciekanie przez neutrofile niedokrwionej tkanki mięśnia sercowego po niedokrwieniu i reperfuzji

33

Trimetazydyna wywiera te działania bez żadnego bezpośredniego działania hemodynamicznego, co odróżnia ją od wielu innych leków kardiologicznych stosowanych w chorobie niedokrwiennej serca.34

Badania kliniczne u ludzi

Kontrolowane badania kliniczne u pacjentów z dławicą piersiową dowiodły, że trimetazydyna:35

  • Zwiększa rezerwę wieńcową, od 15 dnia po rozpoczęciu leczenia znacząco wydłuża czas do wystąpienia niedokrwienia wywołanego wysiłkiem
  • Ogranicza nagłe wahania ciśnienia krwi bez żadnych znaczących zmian w rytmie serca
  • Istotnie zmniejsza częstość bólów dławicowych
  • Zmniejsza dysfunkcję lewej komory podczas niedokrwienia
  • Prowadzi do istotnego zmniejszenia zużycia nitrogliceryny

36

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl