palonosetron
Palonosetron to wysoce selektywny antagonista receptora 5-HT3 drugiej generacji, stosowany głównie w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową (CINV). Wyróżnia się wyjątkowo długim okresem półtrwania wynoszącym około 40 godzin oraz wysokim powinowactwem do receptora 5-HT3.
W przeciwieństwie do antagonistów pierwszej generacji (ondansetron, granisetron), palonosetron wykazuje znacznie lepszą skuteczność w kontrolowaniu zarówno ostrej fazy CINV (do 24 godzin po chemioterapii), jak i fazy opóźnionej (24-120 godzin po chemioterapii). Mechanizm działania obejmuje allosteryczną interakcję z receptorem 5-HT3, powodującą internalizację receptora i przedłużoną blokadę przekaźnictwa serotoninergicznego.
Palonosetron jest zalecany w wytycznych międzynarodowych towarzystw onkologicznych jako preferowany antagonista 5-HT3 w schematach przeciwwymiotnych dla chemioterapii o wysokim i umiarkowanym ryzyku emetogenności. Jest dobrze tolerowany, a najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zaparcia i zawroty głowy. Dostępny jest w formie dożylnej oraz doustnej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Badania niekliniczne palonosetronu, substancji czynnej leku Palonosetron Fresenius Kabi, wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. Wysokie stężenia palonosetronu mogą wpływać na układ sercowo-naczyniowy poprzez blokadę kanałów jonowych odpowiedzialnych za depolaryzację i repolaryzację komorową, co skutkuje wydłużeniem czasu trwania potencjału czynnościowego, jednak efekt ten obserwowano wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, poród ani rozwój potomstwa, choć dane dotyczące przenikania przez barierę łożyskową są ograniczone. Ponadto, palonosetron nie wykazuje właściwości mutagennych w testach genotoksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie niekliniczne, bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, kanał jonowy, palonosetron, potencjał czynnościowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przysadka mózgowa, rdzeń nadnerczy, tarczyca, toksyczność reprodukcyjna, trzustka, układ dokrewny, układ sercowo-naczyniowy, wątroba, właściwość mutagenna -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, będący antagonistą receptora 5-HT3, jest wskazany do zapobiegania ostrym nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią o silnym (HEC) oraz umiarkowanym (MEC) działaniu wymiotnym u pacjentów dorosłych i dzieci od 1 miesiąca życia. HEC definiuje się jako schematy z ryzykiem >90% wystąpienia nudności i wymiotów bez profilaktyki, obejmujące m.in. wysokodawkową cisplatynę, antracykliny z cyklofosfamidem oraz wysokodawkową karboplatynę. MEC to schematy z ryzykiem 30-90%, w tym cyklofosfamid w niższych dawkach, irynotekan, wysokodawkowy metotreksat i oksaliplatyna. Palonosetron Fresenius Kabi dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań (250 µg/5 ml), zawierającego 50 µg substancji czynnej na 1 ml, o pH 4,7-5,3 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg. Preparat podaje się dożylnie, najczęściej jako pojedynczy bolus na około 30 minut przed chemioterapią.
antagonista receptora NK-1, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, aprepitant, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek, deksametazon, droga dożylna, irynotekan, kortykosteroid, nudności i wymioty po chemioterapii, okres półtrwania leku, oksaliplatyna, opóźnione nudności i wymioty, palonosetron, profilaktyka przeciwwymiotna, roztwór do wstrzykiwań, silne działanie wymiotne -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, będący antagonistą receptora 5-HT3 i stosowany w dawce 250 mikrogramów/5 ml (np. Palonosetron Fresenius Kabi), jest wykorzystywany głównie w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza w kontekście chemioterapii i okresu okołooperacyjnego. Chociaż brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ palonosetronu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na potencjalne działania niepożądane takie jak zawroty głowy, senność i zmęczenie, które mogą istotnie obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej należy szczególnie uwzględnić ryzyko u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami OUN oraz tych przyjmujących leki sedatywne, a także u osób zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny wymagające pełnej koncentracji.
ampułko-strzykawka, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia, działanie niepożądane, lek sedatywny, nudności i wymioty, okres okołooperacyjny, ośrodkowy układ nerwowy, palonosetron, roztwór do wstrzykiwań, senność, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów po chemioterapii, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem zaburzeń przewodu pokarmowego, zwłaszcza u osób z historią zaparć lub podostrej niedrożności jelit, ze względu na możliwość wydłużenia pasażu jelitowego. W dawce 750 µg odnotowano przypadki ciężkich zaparć z zaleganiem mas kałowych. Pomimo braku klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc w badaniach u zdrowych ochotników, palonosetron należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT, takimi jak zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), zastoinowa niewydolność serca, bradyarytmie, zaburzenia przewodzenia oraz u osób przyjmujących leki przeciwarytmiczne lub inne leki wydłużające QT. Przed podaniem leku należy skorygować zaburzenia elektrolitowe, aby zminimalizować ryzyko powikłań kardiologicznych.
antagonista receptora 5-HT3, bradyarytmia, choroby sercowo-naczyniowe, dieta niskosodowa, hipokaliemia, lek serotoninergiczny, leki przeciwarytmiczne, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty po chemioterapii, palonosetron, pasaż jelitowy, podostra niedrożność jelit, profil farmakokinetyczny, SNRI, SSRI, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia, zaleganie mas kałowych, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, selektywny antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04AA05), wykazuje wysokie powinowactwo do tych receptorów, co stanowi podstawę jego działania przeciwwymiotnego. Skuteczność leku potwierdzono w dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach obejmujących 1132 pacjentów poddawanych chemioterapii o umiarkowanym potencjale emetogennym (cisplatyna ≤50 mg/m², karboplatyna, cyklofosfamid ≤1500 mg/m², doksorubicyna >25 mg/m²) oraz w badaniu z udziałem 667 pacjentów leczonych chemioterapią o silnym potencjale emetogennym (cisplatyna ≥60 mg/m², cyklofosfamid >1500 mg/m², dakarbazyna). Palonosetron podawano dożylnie w dawkach 250 µg i 750 µg, porównując go z ondansetronem (32 mg) i dolasetronem (100 mg), bez jednoczesnego stosowania deksametazonu w chemioterapii umiarkowanej oraz z profilaktycznym podaniem deksametazonu u 67% pacjentów w chemioterapii silnie emetogennej. Monitorowano efektywność w fazie ostrej (0-24 h), opóźnionej (24-120 h) oraz łącznie (0-120 h), wykazując równoważność palonosetronu z lekami referencyjnymi w kontroli wymiotów w fazie ostrej.
antagonista receptora 5-HT3, badanie randomizowane, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, deksametazon, doksorubicyna, dolasetron, działanie przeciwwymiotne, karboplatyna, okres półtrwania, ondansetron, palonosetron, potencjał emetogenny -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, dostępny w dawce 250 mikrogramów/5 ml w formie roztworu do wstrzykiwań (w tym ampułko-strzykawce), jest stosowany jako lek przeciwwymiotny, jednak dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania przez barierę łożyskową i potencjalnego ryzyka dla płodu. W związku z tym palonosetron nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny przez lekarza. Ponadto, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu palonosetronu na płodność u kobiet i mężczyzn.
antykoncepcja, bariera łożyskowa, ekspozycja płodu, karmienie piersią, kobieta w okresie rozrodczym, palonosetron, Palonosetron Fresenius Kabi, parametry płodności, przenikanie do mleka ludzkiego, roztwór do wstrzykiwań, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stężenie w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda, wpływ na płodność -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron jest antagonistą receptorów 5-HT3 stosowanym w profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią. U dorosłych standardowa dawka wynosi 250 mikrogramów podawanych dożylnie w bolusie na 30 minut przed chemioterapią, z czasem wstrzyknięcia przekraczającym 30 sekund. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. W populacji pediatrycznej (1 miesiąc – 17 lat) dawka wynosi 20 mikrogramów/kg mc., maksymalnie do 1500 mikrogramów, podawana w 15-minutowej infuzji dożylnej, również na 30 minut przed chemioterapią. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 1 miesiąca życia oraz ograniczone dane dla dzieci poniżej 2 lat. U pacjentów hemodializowanych w krańcowym stadium niewydolności nerek brak jest dostępnych danych klinicznych.
bolus, chemioterapia, chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym, hemodializa, infuzja dożylna, kortykosteroid, nadzór kliniczny, niewydolność nerek, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, pacjent pediatryczny, palonosetron, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Aprepitant Sandoz, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 80 mg i 125 mg, jest wskazany do zapobiegania nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim (HEC) i umiarkowanym (MEC) ryzyku emetogennym u dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. Lek ten jest antagonistą receptora neurokininowego 1 (NK1) i stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej, najczęściej z antagonistami receptora 5-HT3 (np. ondansetron, granisetron, palonosetron) oraz kortykosteroidami (np. deksametazonem). Aprepitant jest szczególnie efektywny w kontroli nudności i wymiotów w fazie opóźnionej (powyżej 24 godzin po podaniu chemioterapii), co jest kluczowe w poprawie jakości życia pacjentów oraz realizacji zaplanowanych schematów leczenia przeciwnowotworowego.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora neurokininowego, aprepitant, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, chemioterapia przeciwnowotworowa, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, faza opóźniona, granisetron, ifosfamid, karboplatyna, kortykosteroid, leczenie skojarzone, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, odwodnienie, ondansetron, pacjent onkologiczny, palonosetron, pochodne platyny, potencjał emetogenny, profilaktyka przeciwwymiotna, sacharoza, substancja pomocnicza, zaburzenie elektrolitowe -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, antagonista receptora 5-HT3, stosowany jest w profilaktyce nudności i wymiotów po chemioterapii. W badaniach klinicznych u 633 dorosłych pacjentów po podaniu dawki 250 µg najczęściej obserwowano bóle głowy (9%) oraz zaparcia (5%). Działania niepożądane klasyfikowano jako częste (≥1/100 do <1/10) i niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), a także bardzo rzadkie (<1/10 000) zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, palonosetron może wywoływać zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, skurcze dodatkowe), niedokrwienie mięśnia sercowego oraz zaburzenia naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze). Występują także zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hipokalcemia, hipokaliemia) i metaboliczne (hiperglikemia), które mogą wpływać na układ nerwowy i sercowo-naczyniowy. Zgłaszano również hiperbilirubinemię, wskazującą na możliwy wpływ na funkcję wątroby.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, antagonista receptora 5-HT3, biegunka, ból głowy, bradykardia, chemioterapia, choroba lokomocyjna, choroba wieńcowa, cukromocz, czkawka, duszność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipokaliemia, jadłowstręt, krwawienie z nosa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, palonosetron, pokrzywka, profilaktyka nudności i wymiotów, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz dodatkowy nadkomorowy, tachykardia, tachykardia zatokowa, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty po chemioterapii, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu -
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron, będący antagonistą receptora serotoninowego 5-HT₃, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 50 µg/ml (250 µg/5 ml) z pH 4,7-5,3 i osmolalnością 270-330 mOsmol/kg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Preparat zawiera 0,2 mmol sodu na fiolkę lub ampułko-strzykawkę, co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu, zwłaszcza przy chorobach układu sercowo-naczyniowego i niewydolności nerek.
Wskazane jest zachowanie ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa wewnątrzsercowego, współistniejącym ryzykiem wydłużenia odstępu QT oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Choć nie stanowią one bezwzględnych przeciwwskazań, decyzja o zastosowaniu palonosetronu powinna uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości w wywiadzie lub obecności czynników ryzyka, należy rozważyć alternatywne metody leczenia. Znajomość właściwości fizykochemicznych leku oraz potencjalnych interakcji jest istotna dla bezpiecznego stosowania preparatu w praktyce klinicznej.
antagonista receptora serotoninowego, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osmolalność, palonosetron, Palonosetron Fresenius Kabi, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, spadek ciśnienia tętniczego, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca
