ketoanalog aminokwasu

Ketoanalogi aminokwasów to związki chemiczne, które stanowią zmodyfikowane wersje aminokwasów, gdzie grupa aminowa (-NH2) została zastąpiona grupą keto (-C=O). Najczęściej stosowane ketoanalogi to pochodne aminokwasów egzogennych takich jak leucyna, izoleucyna, walina, fenyloalanina, metionina i treonina.

W medycynie ketoanalogi aminokwasów mają szczególne zastosowanie w leczeniu pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN), zwłaszcza w zaawansowanych stadiach (3b-5), gdy konieczne jest ograniczenie podaży białka w diecie. Po podaniu doustnym ketoanalogi są przekształcane w odpowiednie aminokwasy egzogenne w organizmie poprzez transamiację, wykorzystując azot pochodzący z nieegzogennych aminokwasów.

Główną zaletą stosowania ketoanalogów jest możliwość dostarczenia niezbędnych składników białkowych przy jednoczesnym zmniejszeniu obciążenia nerek produktami przemiany białka oraz ograniczeniu akumulacji toksyn mocznicowych. Badania kliniczne wykazały, że dieta niskobiałkowa suplementowana ketoanalogami może spowolnić progresję PChN, poprawić parametry metaboliczne i odżywcze pacjentów oraz opóźnić konieczność rozpoczęcia leczenia nerkozastępczego.

Ketoanalogi aminokwasów są dostępne w postaci preparatów farmaceutycznych zawierających mieszaninę ketoanalogów i hydroksyanalogów aminokwasów, najczęściej w formie soli wapniowych. Typowe dawkowanie to 1 tabletka na 5 kg masy ciała na dobę, podawana w 3-4 podzielonych dawkach podczas posiłków.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
L-treonina – Interakcje

Preparaty zawierające L-treoninę, takie jak Aminomel (5,00 g/l w Aminomel 10E i 6,25 g/l w Aminomel 12,5E), Ketosteril (53 mg/tabletka), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/l) czy Vaminolact (3,6 g/l), wykazują istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza ze względu na obecność elektrolitów (wapnia i potasu). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, a także leków immunosupresyjnych (takrolimus, cyklosporyna). Preparaty te mogą również nasilać działanie glikozydów naparstnicy poprzez zwiększenie stężenia wapnia, co podnosi ryzyko zaburzeń rytmu serca. W przypadku stosowania tiazydowych leków moczopędnych i witaminy D istnieje podwyższone ryzyko hiperkalcemii, wymagające monitorowania stężenia wapnia w surowicy. Ponadto, preparaty takie jak Ketosteril mogą wchodzić w interakcje z tetracyklinami, chinolonami (cyprofloksacyna, norfloksacyna), preparatami żelaza, fluoru oraz estramustyną, co prowadzi do zmniejszonego wchłaniania tych leków i wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniami.
amiloryd, aminokwas egzogenny, Aminomel, Aminosteril N-Hepa, antagonista receptora angiotensyny II, chinolon, cyklosporyna, cyprofloksacyna, estramustyna, funkcja nerek i wątroby, glikozyd naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor ACE, ketoanalog aminokwasu, Ketosteril, kortykosteroidy, L-treonina, lek immunosupresyjny, leki moczopędne oszczędzające potas, metabolizm aminokwasów, norfloksacyna, spironolakton, stężenie wapnia w surowicy, takrolimus, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, triamteren, Vamin, Vaminolact, witamina D, wodorotlenek glinu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Ketosteril –

Ketosteril to preparat w formie tabletek powlekanych, zawierający aminokwasy oraz ich ketoanalogi, stosowany w wybranych wskazaniach klinicznych, głównie w celu poprawy bilansu azotowo-wapniowego u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Każda tabletka zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych, w tym wapnia α-ketoanalogi aminokwasów (np. 67 mg wapnia (R,S)-3-metylo-2-oksowalerianianu, 101 mg wapnia 4-metylo-2-oksowalerianianu) oraz aminokwasy takie jak L-lizyna (105 mg), L-treonina (53 mg), L-tryptofan (23 mg), L-histydyna (38 mg) i L-tyrozyna (30 mg). Całkowita zawartość azotu w jednej tabletce wynosi 36 mg, a wapnia 1,25 mmol (50 mg), co jest istotne dla monitorowania terapii i bilansu mineralnego u pacjentów.
histydyna, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog aminokwasu, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, lizyna octan, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skuteczność terapeutyczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, treonina, tryptofan, tyrozyna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketosteril –

Ketosteril, zawierający α-ketoanalogi aminokwasów oraz aminokwasy, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, z obserwowanym wzrostem stężenia ketokwasów w osoczu już po 10 minutach od podania doustnego, osiągającym około 5-krotne wartości wyjściowe. Szczytowe stężenia występują między 20 a 60 minutami, a po 90 minutach wracają do poziomu bazowego, co wskazuje na efektywną absorpcję i szybki metabolizm. Proces transaminacji ketokwasów zachodzi niemal natychmiast po wchłonięciu, co potwierdza ich szybkie włączenie do szlaków metabolicznych, wykorzystujących te same drogi kataboliczne co naturalne aminokwasy. U pacjentów z mocznicą zaburzenia stężeń aminokwasów w osoczu nie wynikają z upośledzonego wchłaniania, lecz prawdopodobnie z zaburzeń kinetyki poabsorpcji, co może być wykrywalne we wczesnych stadiach niewydolności nerek.
choroba nerek, fenylopropionian wapnia, histydyna, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog aminokwasu, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, metylotiomaślan wapnia, mocznica, niewydolność nerek, octan L-lizyny, oksomaślan wapnia, oksowalerianian wapnia, stężenie aminokwasów, transaminacja, treonina, tryptofan, tyrozyna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketosteril –

Ketosteril jest specjalistycznym preparatem zawierającym aminokwasy egzogenne oraz ketoanalogi aminokwasów, stosowanym w leczeniu zaburzeń metabolizmu białek u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). Lek jest wskazany szczególnie u chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek, gdy filtracja kłębuszkowa (GFR) spada poniżej 25 ml/min. Terapia Ketosterilem powinna być prowadzona równocześnie z dietą niskobiałkową (≤40 g białka/dobę u dorosłych), co pozwala na zmniejszenie obciążenia nerek produktami przemian białkowych, uzupełnienie niezbędnych aminokwasów oraz utrzymanie odpowiedniego stanu odżywienia. Preparat zawiera m.in. wapniowe ketoanalogi izoleucyny (67 mg), leucyny (101 mg), fenyloalaniny (68 mg), waliny (86 mg), hydroksyanalog metioniny (59 mg), a także aminokwasy egzogenne: L-lizynę (105 mg), L-treoninę (53 mg), L-tryptofan (23 mg), L-histydynę (38 mg) oraz aminokwas endogenny L-tyrozynę (30 mg). Całkowita zawartość azotu w tabletce wynosi 36 mg, a wapnia 1,25 mmol (50 mg).
aminokwas egzogenny, dieta niskobiałkowa, filtracja kłębuszkowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, ketoanalog aminokwasu, kwasica metaboliczna, L-histydyna, L-lizyna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, leczenie nerkozastępcze, metabolizm białkowy, niedożywienie białkowo-kaloryczne, objawy mocznicowe, parametry nerkowe, przewlekła choroba nerek, równowaga kwasowo-zasadowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketosteril –

Ketosteril, zawierający mieszaninę α-ketoanalogów aminokwasów i aminokwasów, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym wapniowe sole α-ketoanalogów (izoleucyny, leucyny, fenyloalaniny, waliny), α-hydroksyanalog metioniny oraz aminokwasy (L-lizyna, L-treonina, L-tryptofan, L-histydyna, L-tyrozyna). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Hiperkalcemia stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, ze względu na zawartość 1,25 mmol (50 mg) wapnia w jednej tabletce, co wymaga monitorowania stężenia wapnia w surowicy przed i w trakcie terapii oraz wstrzymania podawania leku przy przekroczeniu wartości referencyjnych.
choroba syropu klonowego, dieta niskobiałkowa, fenyloketonuria, fenylopropionian wapnia, hiperkalcemia, homocystynuria, hydroksyanalog metioniny, kalcemia, ketoanalog aminokwasu, MSUD, nadwrażliwość na substancję czynną, octan lizyny, oksomaślan wapnia, podaż azotu, przewlekła choroba nerek, reakcja anafilaktyczna, toksyczny metabolit, tyrozynemia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie metabolizmu aminokwasów

ketoanalog aminokwasu

Powiązane wpisy

L-treonina – Interakcje

Skład i postać leku – Ketosteril –

Właściwości farmakokinetyczne – Ketosteril –

Wskazania do stosowania – Ketosteril –

Przeciwwskazania – Ketosteril –