terapia cyprofloksacyną

Terapia cyprofloksacyną stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu szerokiego spektrum infekcji bakteryjnych. Cyprofloksacyna należy do grupy antybiotyków fluorochinolonowych, działających poprzez hamowanie aktywności bakteryjnej gyrazy DNA, enzymu niezbędnego do replikacji materiału genetycznego bakterii.

Cyprofloksacyna wykazuje skuteczność wobec wielu patogenów, w tym bakterii Gram-ujemnych (Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella pneumoniae) oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich. Znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń układu moczowego, infekcji układu oddechowego, zakażeń przewodu pokarmowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz niektórych zakażeń kości i stawów.

Należy pamiętać o istotnych przeciwwskazaniach do stosowania cyprofloksacyny, które obejmują nadwrażliwość na fluorochinolony, ciążę, karmienie piersią oraz wiek poniżej 18 lat (ze względu na ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych). Lek może wchodzić w istotne interakcje z preparatami zawierającymi jony metali (wapń, magnez, żelazo), teofilinę, warfarynę oraz leki przeciwpadaczkowe.

Podczas terapii cyprofloksacyną należy monitorować pacjentów pod kątem możliwych działań niepożądanych, takich jak reakcje ze strony przewodu pokarmowego, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, tendinopatie (włącznie z ryzykiem zerwania ścięgna Achillesa), wydłużenie odstępu QT oraz reakcje nadwrażliwości. W ostatnich latach zwiększa się oporność bakterii na fluorochinolony, co ogranicza ich skuteczność i wymaga rozważnego stosowania zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl