Lyme carditis
Lyme carditis to powikłanie choroby z Lyme (boreliozy), które pojawia się, gdy bakterie Borrelia burgdorferi infekują tkankę mięśnia sercowego. Występuje ono w 4-10% nieleczonych przypadków boreliozy, zazwyczaj we wczesnej fazie rozsianej choroby, około 2-6 tygodni po ukąszeniu przez zakażonego kleszcza.
Główną manifestacją kliniczną Lyme carditis są zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego o różnym stopniu nasilenia, od wydłużenia odstępu PR do całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego. Pacjenci mogą prezentować objawy takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia, ból w klatce piersiowej lub duszność. W rzadkich przypadkach może dojść do zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia lub dysfunkcji lewej komory.
Diagnostyka obejmuje badania serologiczne w kierunku Borrelia burgdorferi (ELISA, Western blot), EKG, echokardiografię oraz niekiedy rezonans magnetyczny serca. W przypadku pacjentów z blokiem AV wysokiego stopnia może być konieczne czasowe stymulowanie elektryczne serca do czasu ustąpienia zaburzeń przewodnictwa pod wpływem antybiotykoterapii.
Leczenie Lyme carditis polega na zastosowaniu antybiotyków dożylnych (ceftriakson, cefotaksym lub ampicylina) przez 14-21 dni, szczególnie w przypadkach z objawami zaawansowanymi. W łagodniejszych przypadkach stosuje się doustne antybiotyki, takie jak doksycyklina, amoksycylina lub cefuroksym. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, a zaburzenia przewodnictwa zwykle ustępują w ciągu 1-6 tygodni od rozpoczęcia leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Borelioza – Objawy
Borelioza, wywoływana przez bakterie z rodzaju Borrelia i przenoszona przez kleszcze, przebiega zwykle w trzech stadiach: wczesnej lokalnej, wczesnej rozsianej oraz późnej rozsianej boreliozy. Wczesne stadium charakteryzuje się pojawieniem się rumienia wędrującego (erythema migrans) u 70-80% pacjentów, zwykle w ciągu 3-30 dni od ukąszenia, o średnicy do 30 cm, często z centralnym przejaśnieniem („tarcza strzelnicza”). Towarzyszą mu objawy grypopodobne, takie jak gorączka, bóle głowy, zmęczenie, bóle mięśniowo-stawowe oraz powiększenie węzłów chłonnych. W stadium wczesnej rozsianej boreliozy, pojawiającej się od kilku dni do tygodni po zakażeniu, obserwuje się rozsiane rumienie, porażenie nerwu twarzowego (porażenie Bella), boreliozowe zapalenie mięśnia sercowego (4-10% przypadków) z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, a także objawy neurologiczne, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Późna rozsiana borelioza, rozwijająca się miesiące do lat po zakażeniu, manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów (około 60% nieleczonych pacjentów, głównie stawy kolanowe), encefalopatią, neuropatią obwodową oraz w Europie acrodermatitis chronica atrophicans. Zespół poboreliozowy (PTLDS) dotyczy 5-20% leczonych pacjentów i objawia się przewlekłym zmęczeniem, bólami mięśniowo-stawowymi oraz zaburzeniami poznawczymi i nastroju.
acrodermatitis chronica atrophicans, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, blok serca, borelioza, Borrelia, Borrelia afzelii, Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, choroba z Lyme, encefalopatia, erythema migrans, fibromialgia, Lyme carditis, mononeuritis multiplex, neuroborelioza, neuropatia obwodowa, polineuropatia, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, post-treatment Lyme disease syndrome, POTS, przewlekły zespół zmęczenia, radikulopatia, rumień wędrujący, zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego, zapalenie nerwów wzrokowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zespół poboreliozowy, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej