obrzęk okołoogniskowy

Obrzęk okołoogniskowy (perifocal edema) to nagromadzenie płynu w tkance mózgowej otaczającej ognisko patologiczne, takie jak guz, krwiak, ropień czy obszar niedokrwienia. Jest to rodzaj obrzęku naczyniopochodnego, występującego w wyniku zwiększonej przepuszczalności bariery krew-mózg i przemieszczania płynu z przestrzeni wewnątrznaczyniowej do przestrzeni pozakomórkowej.

W obrazowaniu radiologicznym obrzęk okołoogniskowy manifestuje się jako obszar o obniżonej gęstości w tomografii komputerowej lub jako strefa podwyższonego sygnału w sekwencjach T2-zależnych i FLAIR w badaniu rezonansem magnetycznym. Charakterystyczne jest, że obszar ten otacza pierwotną zmianę patologiczną i może znacząco zwiększać jej objętość kliniczną.

Nasilenie obrzęku okołoogniskowego zależy od typu zmiany patologicznej – guzy o wysokim stopniu złośliwości, przerzuty czy ropnie zwykle wywołują bardziej rozległy obrzęk niż zmiany łagodne. Obrzęk może prowadzić do efektu masy, wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i pogorszenia stanu neurologicznego pacjenta. W leczeniu stosuje się kortykosteroidy (głównie deksametazon), osmoterapię (mannitol), odpowiednie ułożenie głowy oraz niekiedy leczenie operacyjne w celu usunięcia przyczyny obrzęku.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl