badanie obrazowe PET
Badanie obrazowe PET (Pozytonowa Tomografia Emisyjna) to zaawansowana technika diagnostyczna medycyny nuklearnej, umożliwiająca ocenę metabolizmu komórkowego. Metoda bazuje na detekcji promieniowania powstającego podczas anihilacji pozytonów emitowanych przez radiofarmaceutyk wprowadzony do organizmu pacjenta.
Najczęściej stosowanym radiofarmaceutykiem jest znakowana izotopem fluoru (18F) fluorodeoksyglukoza (FDG), która gromadzi się w tkankach o wysokim metabolizmie glukozy. Dzięki temu PET znajduje szerokie zastosowanie w onkologii, gdzie umożliwia wykrywanie ognisk nowotworowych, ocenę zaawansowania choroby oraz monitorowanie odpowiedzi na leczenie.
Współcześnie badanie PET wykonuje się najczęściej w połączeniu z tomografią komputerową (PET/CT) lub rezonansem magnetycznym (PET/MR), co pozwala na uzyskanie zarówno informacji czynnościowych, jak i dokładnego obrazu anatomicznego. Oprócz onkologii, badanie wykorzystywane jest również w neurologii (m.in. diagnostyka chorób neurodegeneracyjnych, padaczki) oraz kardiologii (ocena żywotności mięśnia sercowego).
Ograniczeniami metody są: wysoki koszt badania, konieczność posiadania cyklotronu do produkcji radiofarmaceutyków lub ich dostępność, a także stosunkowo wysoka dawka promieniowania jonizującego otrzymywana przez pacjenta podczas badania PET/CT. Mimo tych ograniczeń, badanie obrazowe PET pozostaje kluczowym narzędziem diagnostycznym w nowoczesnej medycynie.