nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych

Nawracające infekcje górnych dróg oddechowych (IGDO) definiowane są jako powtarzające się epizody zakażeń obejmujących struktury anatomiczne powyżej krtani, w tym nos, zatoki przynosowe, gardło i ucho środkowe. O nawrotowym charakterze mówimy, gdy u pacjenta występują minimum 3 epizody w ciągu 6 miesięcy lub 4-6 epizodów rocznie.

Etiologia nawracających IGDO obejmuje najczęściej patogeny wirusowe (rinowirusy, wirusy grypy, RSV, adenowirusy), jednak istotną rolę odgrywają również bakterie, zwłaszcza w przypadku wtórnych nadkażeń. Do czynników predysponujących należą zaburzenia odporności (zarówno pierwotne jak i wtórne), anomalie anatomiczne, alergie, ekspozycja na dym tytoniowy oraz uczęszczanie do placówek zbiorowych (przedszkola, żłobki).

Diagnostyka nawracających IGDO powinna obejmować dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w uzasadnionych przypadkach, badania dodatkowe, w tym immunologiczne, alergologiczne i mikrobiologiczne. W przypadku podejrzenia zaburzeń odporności warto oznaczyć poziom immunoglobulin, zbadać subpopulacje limfocytów oraz funkcję fagocytarną.

Postępowanie terapeutyczne powinno być zindywidualizowane i obejmować leczenie przyczynowe, jeśli to możliwe. Antybiotykoterapia powinna być stosowana wyłącznie w przypadku potwierdzonego lub wysoce prawdopodobnego zakażenia bakteryjnego. W profilaktyce nawrotów istotną rolę odgrywają immunostymulacja (np. preparaty bakteryjne), eliminacja czynników predysponujących oraz, w uzasadnionych przypadkach, szczepienia ochronne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl