Dilzem 180 Retard
Dilzem 180 Retard to preparat leczniczy zawierający chlorowodorek diltiazemu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Diltiazem należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia, a dokładniej do pochodnych benzotiazepiny, które blokują kanały wapniowe typu L w komórkach mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego.
Główne wskazania do stosowania Dilzemu 180 Retard obejmują leczenie choroby niedokrwiennej serca (w tym stabilnej dławicy piersiowej), nadciśnienia tętniczego oraz zaburzeń rytmu serca, szczególnie częstoskurczu nadkomorowego. Przedłużone uwalnianie substancji czynnej zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny, co umożliwia przyjmowanie leku raz lub dwa razy na dobę.
Mechanizm działania diltiazemu polega na blokowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszenia obciążenia następczego serca oraz redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Dodatkowo lek wykazuje działanie chronotropowe i dromotropowe ujemne, zmniejszając częstość pracy serca i spowalniając przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
Podczas terapii Dilzemem 180 Retard należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, takich jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, hipotensja, obrzęki obwodowe czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością lewokomorową, zespołem chorego węzła zatokowego oraz u osób przyjmujących leki beta-adrenolityczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dilzem 180 retard 180 mg
Diltiazemu chlorowodorek, składnik aktywny preparatu Dilzem 180 Retard, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą schorzeń układu bodźcoprzewodzącego serca, takich jak zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem komorowym), blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (również z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem) oraz ciężka bradykardia z częstością akcji serca poniżej 40 uderzeń na minutę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością lewej komory serca i zastojem płucnym ze względu na negatywne działanie inotropowe, które może pogorszyć stan kliniczny.
Stosowanie Dilzem 180 Retard jest również przeciwwskazane w skojarzeniu z niektórymi lekami ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Dotyczy to dożylnego podawania dantrolenu, które w połączeniu z diltiazem może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, a także jednoczesnego stosowania iwabradyny, co zwiększa ryzyko nadmiernej bradykardii. Ponadto, łączenie diltiazemu z lomitapidem jest przeciwwskazane z powodu potencjalnych interakcji metabolicznych. Przestrzeganie tych bezwzględnych przeciwwskazań jest kluczowe dla uniknięcia poważnych działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca oraz pogorszenia niewydolności serca.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dantrolen, diltiazemu chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dysfagia, działanie inotropowe, iwabradyna, laktoza jednowodna, lomitapid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność lewej komory serca, rytm serca, stymulator komorowy, substancja pomocnicza, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zastój płucny, zastój w krążeniu płucnym, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności