migrena oftalmoplegiczna

Migrena oftalmoplegiczna, obecnie klasyfikowana jako neuropatia oftalmoplegiczna migreniowa, jest rzadkim schorzeniem neurologicznym charakteryzującym się nawracającymi epizodami bólu głowy połączonymi z porażeniem nerwów gałkoruchowych. Typowo manifestuje się jednostronnym bólem głowy, któremu towarzyszy porażenie III, IV lub VI nerwu czaszkowego, prowadząc do objawów takich jak opadanie powieki, podwójne widzenie czy zaburzenia ruchomości gałki ocznej.

Charakterystyczną cechą migreny oftalmoplegicznej jest sekwencja objawów: najpierw pojawia się ból głowy, a następnie, zwykle w ciągu 24-48 godzin, dochodzi do oftalmoplegii. Objawy oftalmoplegiczne mogą utrzymywać się od kilku dni do nawet kilku miesięcy po ustąpieniu bólu głowy. Najczęściej dotyczy to nerwu okoruchowego (III), rzadziej odwodzącego (VI) i bloczkowego (IV).

W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne przyczyny oftalmoplegii, takie jak tętniaki, guzy, zapalenia naczyń czy choroby demielinizacyjne. Rezonans magnetyczny z kontrastem jest badaniem z wyboru, szczególnie istotnym w pierwszym epizodzie choroby. W niektórych przypadkach w obrazowaniu MRI można zaobserwować wzmocnienie kontrastowe zajętego nerwu, co sugeruje jego demielinizację.

Leczenie ostrej fazy polega na podawaniu leków przeciwbólowych i kortykosteroidów. W profilaktyce nawrotów stosuje się leki przeciwpadaczkowe, beta-blokery, blokery kanału wapniowego oraz przeciwdepresyjne. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć u części pacjentów mogą pozostać resztkowe deficyty neurologiczne, szczególnie po wielokrotnych epizodach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl