funkcja wzroku
Funkcja wzroku to złożony proces fizjologiczny umożliwiający organizmowi odbiór i interpretację bodźców świetlnych. W jego realizacji uczestniczą narząd wzroku (oczy), drogi wzrokowe oraz ośrodki wzrokowe w korze mózgowej. Proces widzenia rozpoczyna się od padania światła na rogówkę, przechodzenia przez soczewkę i ciało szkliste, aż do pobudzenia fotoreceptorów siatkówki.
Kluczowym elementem funkcji wzroku jest zamiana energii świetlnej na impulsy nerwowe (fototransdukcja), zachodzące w fotoreceptorach siatkówki – czopkach odpowiedzialnych za widzenie barwne i pręcikach odpowiadających za widzenie w warunkach słabego oświetlenia. Impulsy te są następnie przekazywane przez komórki dwubiegunowe i zwojowe do nerwu wzrokowego, a dalej do wzgórza i kory wzrokowej, gdzie następuje interpretacja obrazu.
Prawidłowa funkcja wzroku umożliwia ostrość widzenia, rozpoznawanie kolorów, widzenie stereoskopowe (trójwymiarowe), adaptację do zmiennych warunków oświetlenia oraz percepcję ruchu. Zaburzenia funkcji wzroku mogą wynikać z wad refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm), chorób oczu (jaskra, zaćma, zwyrodnienie plamki żółtej) lub uszkodzeń dróg wzrokowych i kory mózgowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe) – Epidemiologia
Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (IIH), zwane również rzekomym guzem mózgu, charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym bez obecności patologii strukturalnych mózgu. Schorzenie to dotyka głównie otyłe kobiety w wieku rozrodczym, ze średnim wiekiem diagnozy około 30 lat. Roczna zapadalność w krajach zachodnich wzrosła z 0,9-1,0 do 2,4 na 100 000 osób, a w USA między 2015 a 2022 rokiem wzrosła z 7,3 do 9,9 na 100 000. Otyłość jest najsilniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka, zwłaszcza u kobiet z BMI przekraczającym o 20% idealną masę ciała, u których ryzyko jest 13-19 razy wyższe. Mężczyźni stanowią mniej niż 10% pacjentów i mają gorsze rokowanie w zakresie funkcji wzroku. U dzieci zapadalność jest niższa, ale rośnie, szczególnie u otyłych dziewcząt w wieku 12-15 lat. IIH wiąże się także z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne, nadmierne spożycie witaminy A, obturacyjny bezdech senny, niedokrwistość, NLPZ oraz ciąża (2-12% przypadków).
acetazolamid, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Cushinga, choroba zakaźna, doustny środek antykoncepcyjny, funkcja wzroku, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, izotretynoina, niedoczynność przytarczyc, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obturacyjny bezdech senny, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, przewlekła niewydolność nerek, rzekomy guz mózgu, sarkoidoza, toczeń rumieniowaty układowy, wiek rozrodczy, wodogłowie, zespół Downa, zespół policystycznych jajników, zespół Turnera - Leksykon chorób i schorzeń
Atrofia korowej tylna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atrofia korowa tylna (PCA) to rzadka, neurodegeneracyjna choroba charakteryzująca się postępującym pogorszeniem zdolności wzrokowo-przestrzennych i wzrokowo-percepcyjnych, najczęściej manifestująca się u pacjentów w szóstej i siódmej dekadzie życia. Przebieg choroby jest stopniowy, a średnia długość przeżycia wynosi od 8 do 12 lat od pojawienia się pierwszych objawów. W miarę progresji dochodzi do nieodwracalnego upośledzenia funkcji poznawczych, co prowadzi do narastającej zależności od opiekunów w zakresie podstawowych czynności samoobsługowych. Charakterystycznym zjawiskiem jest funkcjonalna ślepota wynikająca z uszkodzenia korowych obszarów wzrokowych w płatach ciemieniowych, skroniowych tylnych i potylicznych, mimo zachowania anatomicznej integralności narządu wzroku.
atrofia korowa tylna, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, deficyt funkcjonalny, deficyt poznawczy, depresja, funkcja poznawcza, funkcja wzroku, funkcje wykonawcze, funkcjonalna ślepota, niepełnosprawność postępująca, objawy depresji, objawy lęku, płat ciemieniowy, płat potyliczny, progresja choroby, rokowanie, wgląd kliniczny, zdolności wzrokowo-przestrzenne, zespół Bensona