terapia kabazytakselem

Terapia kabazytakselem to forma leczenia stosowana głównie w zaawansowanym stadium raka gruczołu krokowego, zwłaszcza w przypadkach opornych na wcześniejsze leczenie docetakselem. Kabazytaksel należy do grupy taksanów, cytostatyków hamujących podziały komórkowe poprzez stabilizację mikrotubul.

Mechanizm działania kabazytakselu polega na wiązaniu się z tubuliną i hamowaniu jej depolimeryzacji, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy komórek nowotworowych. W przeciwieństwie do innych taksanów, kabazytaksel wykazuje mniejsze powinowactwo do białka P-glikoproteiny, co zmniejsza ryzyko rozwoju oporności wielolekowej.

Standardowy schemat podawania obejmuje wlew dożylny co 3 tygodnie, zwykle w połączeniu z prednizonem. Najczęstsze działania niepożądane terapii kabazytakselem obejmują neutropenię (często wymagającą profilaktycznego podawania G-CSF), biegunkę, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Kluczowe znaczenie ma odpowiednia kwalifikacja pacjentów oraz monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii.

Badania kliniczne, w tym przełomowe badanie TROPIC, wykazały, że terapia kabazytakselem wydłuża całkowite przeżycie pacjentów z przerzutowym, opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego, u których doszło do progresji po leczeniu docetakselem. Obecnie kabazytaksel znajduje się w arsenale terapeutycznym jako lek drugiej lub trzeciej linii w sekwencyjnym leczeniu zaawansowanego raka prostaty.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl