migrena siatkówkowa
Migrena siatkówkowa (retinalna) to rzadka odmiana migreny, charakteryzująca się odwracalnymi zaburzeniami widzenia występującymi w jednym oku, którym mogą towarzyszyć bóle głowy. W przeciwieństwie do typowej migreny z aurą, gdzie zaburzenia widzenia dotyczą obu oczu, w migrenie siatkówkowej objawy są jednostronne.
Objawy migreny siatkówkowej obejmują przejściową utratę widzenia (ślepotę), mroczki, błyski świetlne lub widzenie jak przez mgłę w jednym oku. Zaburzenia te zazwyczaj trwają od kilku minut do godziny i całkowicie ustępują. Po ustąpieniu objawów wzrokowych może wystąpić jednostronny, pulsujący ból głowy, choć nie zawsze jest to regułą.
Diagnostyka migreny siatkówkowej opiera się głównie na wykluczeniu innych poważnych przyczyn jednostronnych zaburzeń widzenia, takich jak zator tętnicy siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego czy odklejenie siatkówki. Badania obrazowe (MRI, angiografia) oraz okulistyczne są zwykle prawidłowe, co stanowi ważne kryterium diagnostyczne.
Leczenie migreny siatkówkowej obejmuje standardową terapię przeciwmigrenową – leki przeciwbólowe w fazie ostrej oraz leki zapobiegawcze (np. blokery kanału wapniowego) przy częstych nawrotach. Ze względu na teoretyczne ryzyko niedokrwienia siatkówki, tryptany są często unikane w leczeniu tego typu migreny, choć brak jednoznacznych dowodów na ich szkodliwość w tym przypadku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Etiologia i przyczyny
Migrena siatkówkowa to rzadki podtyp migreny, charakteryzujący się przemijającymi, jednostronnymi zaburzeniami widzenia, które mogą poprzedzać lub towarzyszyć bólowi głowy. Patofizjologia obejmuje głównie skurcz naczyń krwionośnych siatkówki prowadzący do niedotlenienia, z następowym przywróceniem przepływu i ustąpieniem objawów. Inne mechanizmy to korowa depresja szerząca się (CSD) w siatkówce, zaburzenia elektryczne i chemiczne oraz rola mediatorów zapalnych, takich jak substancja P, tlenek azotu i peptydy zależne od genu kalcytoniny (CGRP). Migrena siatkówkowa dotyka głównie kobiety poniżej 40 roku życia, często z dodatnim wywiadem rodzinnym (50-70% przypadków) oraz współistniejącymi chorobami naczyniowymi i autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty, miażdżyca, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa czy zespół antyfosfolipidowy. Czynniki wyzwalające obejmują stres, nadciśnienie tętnicze, zmiany hormonalne, palenie tytoniu, odwodnienie, hipoglikemię, ekspozycję na jasne światła, silne zapachy oraz określone pokarmy i substancje (np. alkohol, azotany, tyramina, glutaminian monosodowy, kofeina).
glutaminian monosodowy, hipoglikemia, korowa depresja szerząca się, krwotok do ciała szklistego, krwotok siatkówkowy, mediator zapalny, miażdżyca, migrena siatkówkowa, niedokrwienie naczyniówki, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki, niedrożność żyły środkowej siatkówki, obrzęk siatkówki, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, peptyd związany z genem kalcytoniny, przejściowy atak niedokrwienny, substancja P, tlenek azotu, toczeń rumieniowaty, zapalenie neurogenne, zawał siatkówki, zespół antyfosfolipidowy - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Diagnostyka i diagnoza
Migrena siatkówkowa to rzadki typ migreny, charakteryzujący się nawracającymi, jednoocznymi zaburzeniami widzenia, takimi jak mroczki, błyski czy chwilowa ślepota, trwającymi od 5 do 60 minut, często z towarzyszącym bólem głowy o charakterze migrenowym pojawiającym się w ciągu 60 minut od początku objawów wzrokowych. Diagnoza opiera się na kryteriach ICHD-3, które wymagają wykluczenia innych przyczyn przejściowej utraty widzenia w jednym oku, takich jak przemijający atak niedokrwienny (TIA), amaurosis fugax, choroby tętnic szyjnych, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic czy odwarstwienie siatkówki. Kluczowe jest szczegółowe badanie okulistyczne, w tym ocena pola widzenia i badanie dna oka, a także obrazowanie mózgu (MRI, CT) i badania naczyniowe oraz kardiologiczne w celu wykluczenia innych patologii. W diagnostyce istotne są także czynniki ryzyka chorób naczyniowych oraz wiek pacjenta, zwłaszcza powyżej 50 lat, co zwiększa prawdopodobieństwo innych przyczyn niż migrena siatkówkowa.
amaurosis fugax, angiografia fluoresceinowa, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, bezdech senny, ból głowy migrenowy, czynnik ryzyka naczyniowego, hipercholesterolemia, ICHD-3, imipramina, jaskra, krwotok siatkówkowy, kwas acetylosalicylowy, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedrożność tętnicy siatkówki, niedrożność żyły siatkówki, nortryptylina, oftalmoskop, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, propranolol, przemijający atak niedokrwienny, rezonans magnetyczny, rozszerzenie źrenicy, schorzenie siatkówki, tomografia komputerowa, werapamil, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena z aurą – Objawy
Migrena z aurą to podtyp migreny, w którym występują odwracalne zaburzenia neurologiczne poprzedzające lub towarzyszące fazie bólowej. Aura dotyczy około 25-30% pacjentów z migreną i najczęściej manifestuje się objawami wzrokowymi (u 90% pacjentów), takimi jak migoczące mroczki, zygzakowate linie czy częściowa utrata widzenia, trwającymi zwykle od 20 do 60 minut. Inne objawy aury to zaburzenia czuciowe (36%) – parestezje, hipestezja, oraz rzadziej zaburzenia mowy (10%). Rzadkie formy obejmują migrenę z aurą pnia mózgu, hemiplegiczną i siatkówkową. Aura rozwija się stopniowo w ciągu co najmniej 5 minut, a jej charakterystyczny przebieg i czas trwania (5-60 minut) są kluczowe w diagnostyce różnicowej z udarem mózgu czy TIA. Mechanizm powstawania aury wiąże się z korową depresją rozprzestrzeniającą się (CSD), falą depolaryzacji i hamowania neuronalnego, która powoduje przejściowe zmiany w przepływie krwi mózgowej.
ataksja, aura migrenowa, depolaryzacja neuronalna, diplopia, faza aury, faza prodromalna, hiperperfuzja, migrena hemiplegiczna, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, migrena z aurą pnia mózgu, parestezja, przemijający atak niedokrwienny, przepływ krwi mózgowej, scotoma, tinnitus, utrata widzenia, vertigo, zaburzenie czuciowe, zaburzenie neurologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Zapobieganie i profilaktyka
Migrena siatkówkowa to rzadka postać migreny, objawiająca się jednostronnymi zaburzeniami widzenia lub ślepotą trwającą od kilku minut do godziny, często bez towarzyszącego bólu głowy. Patofizjologia opiera się na przejściowym skurczu naczyń naczyniówki lub tętnic siatkówki. Profilaktyka farmakologiczna jest wskazana przy ≥4 napadach miesięcznie, ≥8 dniach z bólem głowy lub znaczącym upośledzeniu funkcji mimo leczenia doraźnego. Leki pierwszego rzutu to blokery kanału wapniowego (nifedypina, werapamil), beta-blokery (propranolol, metoprolol, timolol), leki przeciwpadaczkowe (topiramat, diwalproksan, walproinian sodu) oraz trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (amityryptylina). Nowoczesne terapie obejmują przeciwciała monoklonalne przeciw CGRP (erenumab, galkanezumab, fremanezumab) oraz gepanty, które wykazują wysoką skuteczność i dobrą tolerancję. Aspiryna w dawce 80 mg/dobę może redukować częstość aury u 92% pacjentów, a niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak naproksen, również wykazują działanie profilaktyczne.
akupunktura, amitryptylina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora CGRP, beta-bloker, biofeedback elektromiograficzny, bloker kanału wapniowego, erenumab, ergot, fremanezumab, galkanezumab, gepant, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan, koenzym Q10, kwas acetylosalicylowy, leczenie profilaktyczne, lek przeciwpadaczkowy, lisinopril, magnez, melatonina, metoprolol, migrena oczna, migrena przewlekła, migrena siatkówkowa, naproksen sodu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, peptyd związany z genem kalcytoniny, propranolol, przeciwciało monoklonalne przeciwko CGRP, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, przezskórna stymulacja nerwu nadoczodołowego, ryboflawina, terapia poznawczo-behawioralna, termiczny biofeedback, timolol, toksyna botulinowa, topiramat, tryptan, walproinian sodu, werapamil, wyciąg z lepiężnika, złocień maruna - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Epidemiologia
Migrena siatkówkowa jest rzadkim typem migreny, charakteryzującym się przejściowymi zaburzeniami widzenia w jednym oku, trwającymi zwykle poniżej 60 minut, które mogą poprzedzać lub towarzyszyć jednostronnemu bólowi głowy. Dotyka około 1 na 200 pacjentów z migreną, częściej kobiety i osoby poniżej 40. roku życia, ze szczytem zachorowań około 25. roku życia. Objawy obejmują całkowitą lub częściową utratę widzenia, zamazane widzenie, mroczki oraz ubytki w polu widzenia. Migrena siatkówkowa jest powiązana z rodzinną historią migreny (około 30% pacjentów) oraz współistniejącymi chorobami naczyniowymi i autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty czy zespół antyfosfolipidowy. Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych i wykluczeniu innych przyczyn przejściowej utraty wzroku, w tym amaurosis fugax i olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic.
amaurosis fugax, aura wzrokowa, badanie okulistyczne, flunaryzyna, leki przeciwmigrenowe, miażdżyca tętnic, migrena siatkówkowa, mroczki, niedokrwistość sierpowata, niedotlenienie siatkówki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oftalmoskop, propranolol, retinopatia cukrzycowa, skurcz naczyń siatkówki, toczeń rumieniowaty, tryptany, zapalenie tętnic olbrzymiokomórkowe, zespół antyfosfolipidowy - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Migrena siatkówkowa to rzadka forma migreny objawiająca się przejściową, monokularną utratą widzenia, najczęściej z aurą. Rokowanie jest generalnie dobre, a widzenie zwykle wraca do normy po ataku. Jednak w niektórych przypadkach objawy mogą utrzymywać się dłużej, a rzadko dochodzi do nieodwracalnej utraty wzroku wskutek przedłużającego się niedotlenienia siatkówki, naczyniówki lub nerwu wzrokowego. Patofizjologia opiera się na skurczu naczyń siatkówki, co może prowadzić do zawału nerwu wzrokowego lub siatkówki. Warto podkreślić, że migrena siatkówkowa nie jest stanem nagłym, ale wymaga monitorowania, zwłaszcza gdy epizody utraty widzenia stają się częstsze, dłuższe lub pojawiają się nowe objawy wzrokowe.
- Leksykon chorób i schorzeń
Migrena – Objawy
Migrena to złożone schorzenie neurologiczne charakteryzujące się nawracającymi epizodami bólu głowy o umiarkowanym lub silnym natężeniu, trwającymi od 4 do 72 godzin, często jednostronnym i pulsującym, któremu towarzyszą nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na bodźce sensoryczne (fotofobia, fonofobia, osmofobia, allodynia). Przebieg migreny dzieli się na cztery fazy: prodromalną (występującą u 75-80% pacjentów, trwającą od kilku godzin do 2-3 dni), aurę (obserwowaną u 20-33% chorych, trwającą 5-60 minut), fazę bólu głowy oraz postdromalną (trwającą do 48 godzin). Aura obejmuje przejściowe zaburzenia neurologiczne, takie jak zaburzenia wzrokowe, parestezje czy zaburzenia mowy, a jej obecność wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem udaru mózgu, zwłaszcza u palaczy i kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne. Migrena może mieć charakter epizodyczny (<15 dni bólu głowy/miesiąc) lub przewlekły (≥15 dni/miesiąc przez co najmniej 3 miesiące), a status migrainosus to stan wymagający pilnej interwencji medycznej, gdy ból utrzymuje się ponad 72 godziny. Wyróżnia się także rzadkie postaci, takie jak migrena hemiplegiczna z jednostronnym niedowładem mięśniowym oraz migrena przedsionkowa, manifestująca się zawrotami głowy i zaburzeniami równowagi.
allodynia, atak migreny, aura migrenowa, ból głowy z odbicia, choroba neurologiczna, faza bólu głowy, faza postdromalna, faza prodromalna, fonofobia, fotofobia, jednostronny ból, mgła mózgowa, migrena epizodyczna, migrena hemiplegiczna, migrena przedsionkowa, migrena przewlekła, migrena siatkówkowa, nadmierna senność, napad padaczkowy, niedowład, osmofobia, parestezja, sztywność karku, szum uszny, udar mózgu, vertigo, zaburzenie koncentracji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmiana nastroju - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena z aurą – Diagnostyka i diagnoza
Migrena z aurą to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się nawracającymi bólami głowy poprzedzonymi lub towarzyszącymi przejściowymi, odwracalnymi objawami neurologicznymi (aurą), najczęściej wzrokowymi, ale także czuciowymi, mowy, ruchowymi czy siatkówkowymi. Diagnostyka opiera się na kryteriach ICHD-3, które wymagają co najmniej dwóch napadów z co najmniej jednym objawem aury rozwijającym się stopniowo (≥5 minut), trwającym 5-60 minut, często jednostronnym i pozytywnym, z towarzyszącym bólem głowy w ciągu 60 minut od aury. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie TIA, udaru, napadów padaczkowych i innych schorzeń, zwracając uwagę na charakterystykę objawów (np. stopniowy początek i objawy pozytywne w aurze migrenowej vs nagły początek i objawy negatywne w TIA). Wskazane jest prowadzenie dziennika migrenowego oraz stosowanie narzędzi przesiewowych (np. ID-Migraine, MS-Q) w celu ułatwienia rozpoznania. Badania obrazowe i okulistyczne są zalecane głównie przy nietypowej prezentacji, pierwszym epizodzie aury po 50. roku życia lub obecności objawów alarmowych.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie fizykalne, badanie okulistyczne, choroba Ménière’a, elektroencefalografia, hormonalna terapia zastępcza, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, incydent naczyniowo-mózgowy, malformacja tętniczo-żylna, Międzynarodowa Klasyfikacja Bólów Głowy, migrena hemiplegiczna, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, napad padaczkowy, nawracający ból głowy, objaw wzrokowy, ocena neurologiczna, przemijający atak niedokrwienny, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, tomografia komputerowa, udar niedokrwienny, zaburzenie czuciowe, zaburzenie mowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie wzroku, zespół odwracalnego skurczu naczyń mózgowych - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Leczenie
Migrena siatkówkowa to rzadki typ migreny charakteryzujący się nawracającymi, przejściowymi zaburzeniami widzenia w jednym oku, takimi jak zaciemnienie, mroczki czy ślepota, trwającymi zwykle kilkadziesiąt minut i często towarzyszącym bólem głowy. W odróżnieniu od migreny z aurą, objawy dotyczą tylko jednego oka. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych poważnych przyczyn utraty widzenia, takich jak odwarstwienie siatkówki czy udar. W trakcie ataku zaleca się odpoczynek w zaciemnionym pomieszczeniu, stosowanie leków przeciwbólowych (paracetamol, ibuprofen) oraz unikanie czynności wymagających pełnej sprawności wzrokowej. Tryptany są przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedłużenia utraty widzenia.
amitryptylina, antagonista CGRP, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, choroba zakrzepowo-zatorowa, ergotamina, flunaryzyna, koenzym Q10, krwotok do ciała szklistego, kwas acetylosalicylowy, leczenie profilaktyczne, lek przeciwbólowy, lek przeciwpadaczkowy, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odwarstwienie siatkówki, okluzja naczyń siatkówki, propranolol, przejściowe zaburzenia widzenia, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, ryboflawina, stymulacja nerwu błędnego, stymulacja nerwu nadoczodołowego, terapia behawioralno-poznawcza, toksyna botulinowa, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tryptan, utrata widzenia, zaburzenia widzenia, zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki, zawał siatkówki - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Objawy
Migrena siatkówkowa to rzadki podtyp migreny, charakteryzujący się nawracającymi, jednoocznymi zaburzeniami widzenia, takimi jak scyntylacje, mroczki (skotomy), przejściowa ślepota czy zamazane widzenie, które trwają zazwyczaj od 5 do 60 minut (średnio 10-20 minut) i są całkowicie odwracalne. Objawom wzrokowym często towarzyszy ból głowy o charakterze pulsującym, jednostronnym, trwającym od 4 do 72 godzin, z towarzyszącą fotofobią, fonofobią oraz nudnościami. W około 50% przypadków pacjenci doświadczają całkowitej utraty widzenia w jednym oku, a inne objawy towarzyszące obejmują m.in. drętwienie, zaburzenia mowy i poznawcze. Migrena siatkówkowa może mieć różną częstotliwość ataków, od sporadycznych do codziennych, a z wiekiem częstość i nasilenie objawów maleją. W większości przypadków stan ten jest łagodny, a objawy ustępują całkowicie między epizodami.
ból głowy migrenowy, ból pulsujący, faza prodromalna, fonofobia, fotofobia, krwotok do ciała szklistego, krwotok siatkówkowy, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, mroczek, nerw wzrokowy, niedokrwienie naczyniówki, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki, niedrożność żyły środkowej siatkówki, nudności, obrzęk siatkówki, parestezja, prodrom, scyntylacja, udar, zaburzenie poznawcze, zaburzenie węchu, zaburzenie widzenia, zamazane widzenie, zawał siatkówki - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Migrena siatkówkowa to rzadki typ migreny, występujący u około 0,5% pacjentów z migreną, charakteryzujący się nawracającymi, jednostronnymi zaburzeniami widzenia trwającymi od 5 do 60 minut, takimi jak przejściowa ślepota, mroczki (scotoma) czy błyskające światła, którym towarzyszy lub po których w ciągu 60 minut pojawia się ból głowy. Patofizjologia obejmuje skurcz naczyń siatkówki i naczyniówki oraz nieprawidłową aktywność elektryczną w siatkówce. Diagnostyka jest wykluczająca i wymaga szczegółowego wywiadu, badania okulistycznego, obrazowania mózgu (MRI) oraz oceny naczyń szyjnych, aby wykluczyć inne przyczyny przejściowej utraty wzroku, takie jak amaurosis fugax, udar mózgu czy choroby siatkówki. Kluczowe jest różnicowanie z migreną z aurą, która zwykle dotyczy obu oczu. Pacjenci powinni być edukowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku nowych lub nasilających się objawów wzrokowych.
amaurosis fugax, bloker kanału wapniowego, choroba siatkówki, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwymiotny, migrena siatkówkowa, migrena z aurą, mroczek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwienie siatkówki, nieprawidłowa aktywność elektryczna, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, przeciwciało monoklonalne anty-CGRP, przejściowe zaburzenia widzenia, skurcz naczyń krwionośnych, ślepota, tryptan, udar mózgu, zmniejszony przepływ krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena siatkówkowa – Patofizjologia i mechanizm
Migrena siatkówkowa to rzadki typ migreny objawiający się przemijającymi, jednostronnymi zaburzeniami widzenia trwającymi od 5 do 60 minut, po których następuje ból głowy o charakterze migrenowym. Patofizjologia pozostaje nie do końca poznana, jednak dominują dwie teorie: skurcz naczyń krwionośnych zaopatrujących siatkówkę (wazospazm tętnicy środkowej siatkówki lub tętnicy ocznej) prowadzący do przejściowego niedokrwienia, oraz rozprzestrzeniająca się depresja neuronów siatkówki, analogiczna do korowej depresji rozprzestrzeniającej się (CSD). W patomechanizmie istotną rolę odgrywają neuropeptydy, takie jak CGRP, substancja P i tlenek azotu, które wywołują zapalenie neurogenne i rozszerzenie naczyń. Badania OCTA wykazały zmniejszenie gęstości naczyń siatkówki i zmiany w nerwie wzrokowym u pacjentów z migreną, co może prowadzić do ścieńczenia warstwy włókien nerwowych siatkówki (RNFL) i potencjalnej utraty aksonów komórek zwojowych.
allodynia, amaurosis fugax, ergot, fonofobia, fotofobia, fotopsja, hiperkoagulacja, krwotok do ciała szklistego, krwotok siatkówkowy, migrena siatkówkowa, mroczek, naczyniówka, niedokrwienie naczyniówki, niedokrwienie siatkówki, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki, niedrożność żyły środkowej siatkówki, obrzęk siatkówki, peptyd związany z genem kalcytoniny, przetrwały otwór owalny, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, scyntylacja, siatkówka, skurcz naczyń, substancja P, tętnica oczna, tętnica środkowa siatkówki, tlenek azotu, tryptan, układ trójdzielno-naczyniowy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wazospazm, zapalenie neurogenne, zapalenie tętnicy skroniowej, zawał siatkówki