błona podstawna kłębuszka nerkowego

Błona podstawna kłębuszka nerkowego stanowi kluczowy element bariery filtracyjnej nerek. Jest to wyspecjalizowana macierz pozakomórkowa położona między komórkami śródbłonka naczyń włosowatych kłębuszka a podocytami. Strukturalnie składa się z trzech warstw: blaszki rzadkiej wewnętrznej (lamina rara interna), blaszki gęstej (lamina densa) oraz blaszki rzadkiej zewnętrznej (lamina rara externa).

Główne składniki błony podstawnej kłębuszka to kolagen typu IV, laminina, nidogen (entaktyna) oraz proteoglikany siarczanu heparanu. Te komponenty tworzą gęstą sieć molekularną, która pełni funkcję selektywnego filtra przepuszczalnego dla wody i małych cząsteczek, a zatrzymującego białka osocza i komórki krwi.

Uszkodzenie błony podstawnej kłębuszka może prowadzić do poważnych zaburzeń funkcji nerek, w tym do białkomoczu i zespołu nerczycowego. Patologie tej struktury występują w wielu chorobach nerek, takich jak nefropatia cukrzycowa, choroba Alporta (związana z mutacjami genów kodujących kolagen typu IV), oraz w niektórych postaciach kłębuszkowego zapalenia nerek.

Diagnostyka zmian w błonie podstawnej kłębuszka wymaga wykonania biopsji nerki i badania materiału pod mikroskopem elektronowym, co pozwala ocenić jej grubość, regularność oraz ewentualne złogi immunologiczne. Zmiany w strukturze lub składzie błony podstawnej kłębuszka są ważnym markerem diagnostycznym i prognostycznym w nefrologii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl