glicerofosforan
Glicerofosforan to organiczny związek chemiczny będący estrem glicerolu i kwasu fosforowego. W medycynie i biochemii występuje głównie w dwóch formach: alfa-glicerofosforanu (sn-glicerolo-3-fosforanu) i beta-glicerofosforanu (sn-glicerolo-1-fosforanu). Jest kluczowym pośrednikiem w metabolizmie lipidów i węglowodanów.
W komórkach organizmu glicerofosforan odgrywa istotną rolę w tzw. wahadle glicerofosforanowym, które umożliwia transport równoważników redukcyjnych między cytoplazmą a mitochondrium. Jest również substratem w syntezie fosfolipidów błonowych oraz triglicerydów, co ma szczególne znaczenie w metabolizmie tkanki tłuszczowej.
W praktyce klinicznej sole glicerofosforanu (np. glicerofosforan wapnia) znajdują zastosowanie jako suplementy mineralne, wspierające mineralizację kości. Glicerofosforan wapnia bywa wykorzystywany w leczeniu osteoporozy oraz stanów niedoboru wapnia i fosforu. Dodatkowo, w kosmetologii i dermatologii medycznej stosuje się pochodne glicerofosforanu ze względu na ich właściwości nawilżające.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Glycophos 216 mg/ml
Glycophos to koncentrat do infuzji zawierający 216 mg/ml sodu glicerofosforanu (306,1 mg w formie uwodnionej), dostarczający 1 mmol fosforu i 2 mmol sodu na mililitr, o osmolalności 2760 mOsm/kg i pH 7,4. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa u pacjentów dorosłych. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u niemowląt, dane farmakologiczne są ograniczone, jednak przy zachowaniu zalecanych dawek ryzyko hiperfosfatemii jest niskie, co jest istotne ze względu na potencjalne metaboliczne konsekwencje zaburzeń gospodarki fosforanowej u młodych pacjentów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dane farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, fosforany w surowicy, glicerofosforan, gospodarka fosforanowa, hiperfosfatemia, koncentrat do roztworu, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań, osmolalność, roztwór do infuzji, sodu glicerofosforan, stosunek korzyści do ryzyka, terapia żywieniowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy (18,75% odpowiadający 18,75 g/100 ml), roztwór aminokwasów (6,3% odpowiadający 6,3 g/100 ml) oraz emulsję tłuszczową (15% odpowiadającą 15 g/100 ml). Po zmieszaniu komór powstaje jednorodna emulsja o mlecznym wyglądzie, dostarczająca w zależności od objętości (1000-2500 ml) od 30 do 75 g tłuszczów, 25,3 do 63,3 g aminokwasów, 75 do 187,5 g glukozy oraz elektrolity w ilościach: sód 21-52,5 mmol, potas 16-40 mmol, magnez 2,2-5,5 mmol, wapń 2-5 mmol i fosforany 8,5-21,2 mmol. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 700 do 1750 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 150 kcal/g i równym podziałem energii między glukozę a tłuszcze (50/50). Produkt zawiera także fosfolipidy z jaja kurzego oraz jest stabilny po zmieszaniu przez 7 dni w 2-8°C i 48 godzin w temperaturze do 25°C, pod warunkiem aseptycznego przygotowania i przechowywania.
elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja mleczna, emulsja tłuszczowa, fosfolipid, glicerofosforan, infuzja, kation dwuwartościowy, kwas octowy, kwas solny, niezbędny kwas tłuszczowy, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, środek przeciwzakrzepowy, wartość energetyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, worek trójkomorowy, żyła obwodowa