przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka
Przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka (ang. Persistent Pulmonary Hypertension of the Newborn, PPHN) to poważny stan kliniczny występujący u noworodków, charakteryzujący się utrzymywaniem się wysokiego oporu naczyniowego w krążeniu płucnym po urodzeniu, co prowadzi do prawo-lewego przecieku krwi przez przetrwały przewód tętniczy i/lub otwór owalny.
W warunkach fizjologicznych po urodzeniu dochodzi do gwałtownego spadku oporu naczyniowego w płucach i odwrócenia kierunku przepływu krwi. W PPHN ten mechanizm adaptacyjny zawodzi, powodując hipoksemię oporną na tlenoterapię. Stan ten może być pierwotny lub wtórny do takich schorzeń jak zespół aspiracji smółki, zapalenie płuc, hipoplazja płuc, przepuklina przeponowa czy sepsa.
Diagnostyka opiera się na objawach klinicznych (sinica, tachypnoe, duszność), badaniach obrazowych (echo serca) oraz pomiarze różnicy saturacji między krwią przedprzewodową a poprzewodową. Leczenie obejmuje optymalizację wentylacji, tlenoterapię, leki inotropowe, wazodylatatory płucne (tlenek azotu, sildenafil), a w ciężkich przypadkach zastosowanie ECMO (pozaustrojowe natlenianie krwi).
Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Śmiertelność w PPHN waha się od 10% do 20%, przy czym u dzieci, które przeżyją, istnieje ryzyko długoterminowych powikłań neurologicznych związanych z hipoksemią w okresie noworodkowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sildenafil Aurovitas 20 mg
Terapia syldenafilem (Sildenafil Aurovitas) w dawce 20 mg trzy razy na dobę jest wskazana do leczenia nadciśnienia płucnego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 1. roku życia, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała (10 mg trzy razy na dobę dla masy ≤ 20 kg, 20 mg trzy razy na dobę dla masy > 20 kg). Lek należy stosować pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii nadciśnienia płucnego. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4 dawkę należy odpowiednio zmodyfikować: do 20 mg dwa razy na dobę przy umiarkowanych inhibitorach (np. erytromycyna) oraz do 20 mg raz na dobę przy silnych inhibitorach (np. klarytromycyna). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (Child-Pugh A i B) początkowa dawka nie wymaga zmiany, jednak w przypadku złej tolerancji można rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg dwa razy na dobę. Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) jest przeciwwskazane.
ciężka niewydolność, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, nadciśnienie płucne, nefazodon, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sakwinawir, syldenafil, tabletka powlekana, telitromycyna, terapia syldenafilem, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betesda 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Betesda (10 mg, tabletki powlekane), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z zachowaniem najniższej skutecznej dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u noworodka, takich jak zespół objawów serotoninergicznych lub odstawiennych pojawiających się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie, obejmujących m.in. zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemię, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neurologiczne i behawioralne. Ponadto, stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fevarin 50 mg
Stosowanie maleinianu fluwoksaminy (Fevarin 50 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. W okresie ciąży lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż u kobiet stosujących SSRI, w porównaniu do 1-2 przypadków na 1000 w populacji ogólnej. U noworodków narażonych na fluwoksaminę w trzecim trymestrze obserwowano objawy odstawienia, takie jak trudności z karmieniem i oddychaniem, napady padaczkowe, niestabilność temperatury, hipoglikemię, drżenia mięśniowe, sinicę, senność czy wymioty, które mogą wymagać przedłużonej hospitalizacji. Ponadto, stosowanie fluwoksaminy w miesiącu przed porodem wiąże się z mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka krwotoku poporodowego.
badanie toksykologiczne, drżączka, fluwoksamina, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napad padaczkowy, nieprawidłowe napięcie mięśni, niestabilność temperatury ciała, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, trymestr ciąży, zaburzenia reprodukcji, zespół odstawienny noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Setaloft 50 mg 50 mg
Sertralina, dostępna w preparacie Setaloft w dawkach 50 mg i 100 mg, powinna być stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią z dużą ostrożnością. Brak jest odpowiednio kontrolowanych badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sertraliny w ciąży, a dane zwierzęce wskazują na potencjalne toksyczne działanie na płodność i rozwój płodu. Stosowanie leku w ciąży jest zalecane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. U noworodków narażonych na sertralinę w trzecim trymestrze obserwuje się objawy zespołu odstawiennego, takie jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, metaboliczne, pokarmowe i behawioralne, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5 na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, lek serotonergiczny, N-desmetylosertalina, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, obniżone napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sertralina, Setaloft, SSRI, trudność w karmieniu, wada wrodzona, wahanie temperatury ciała, wzmożone napięcie mięśniowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluoxetine Aurovitas 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje działanie przeciwdepresyjne, jednak jej stosowanie w okresie ciąży wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego (około 2/100 vs. 1/100 w populacji ogólnej) przy ekspozycji w pierwszym trymestrze oraz podwyższone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) w zaawansowanej ciąży (5/1000 vs. 1-2/1000). Nagłe odstawienie fluoksetyny jest niewskazane ze względu na ryzyko destabilizacji stanu klinicznego matki. U noworodków eksponowanych na lek w okresie okołoporodowym obserwuje się objawy takie jak drażliwość, drżenie, hipotonia, nieustający płacz, trudności ze ssaniem i zaburzenia snu, co może wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego, z uwagi na długi okres półtrwania fluoksetyny (4-6 dni) i norfluoksetyny (4-16 dni).
drażliwość, drżenie, działanie przeciwdepresyjne, działanie serotoninergiczne, fluoksetyna, hipotonia, hipotonia mięśniowa, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, norfluoksetyna, okres półtrwania, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trymestr ciąży, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia ssania, zaburzenie snu, zdarzenie niepożądane, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Setaloft 100 mg 100 mg
Sertalina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jednoznacznych dowodów na teratogenność, jednak badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalny wpływ na płodność i toksyczność farmakodynamiczną. Stosowanie sertraliny w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odstawienia u noworodków, zwłaszcza przy kontynuacji leczenia w trzecim trymestrze, objawiającego się m.in. zaburzeniami oddechowymi, neurologicznymi, metabolicznymi i behawioralnymi, pojawiającymi się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Epidemiologicznie, stosowanie sertraliny w III trymestrze zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, istnieje nieznacznie podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, działanie farmakodynamiczne, działanie serotonergiczne, działanie teratogenne, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leczenie sertraliną, N-desmetylosertralina, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, sinica, skurcz mięśniowy, SNRI, trymestr ciąży, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia przyjmowania pokarmu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlectine 150 mg
Wenlafaksyna (Venlectine) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko dla rozrodu. Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Należy poinformować pacjentki o możliwych powikłaniach u noworodków, takich jak zespół odstawienny objawiający się drażliwością, drżeniem, hipotonią, trudnościami ze ssaniem i zaburzeniami snu, które pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Istnieje także potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u matek stosujących SNRI lub SSRI w miesiącu przed porodem.
chlorowodorek wenlafaksyny, drżenie, działanie serotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hipotonia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wspomaganie oddychania, zaburzenia snu, zespół odstawienny, zespół odstawienny wenlafaksyny, zgłębnik - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escipram 5 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Stosowanie leku w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy behawioralne i żołądkowo-jelitowe, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do 5 przypadków na 1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, istnieje podwyższone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, objawy odstawienne, parametry nasienia, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, trymestr ciąży, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citaxin 20 mg
Stosowanie cytalopramu, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczególnej uwagi. Doświadczenie kliniczne jest ograniczone, jednak nie wykazano istotnych zagrożeń dla płodności ani przebiegu ciąży. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży konieczna jest wnikliwa obserwacja noworodka z uwagi na ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych i działań niepożądanych, takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, termoregulacji, metaboliczne (hipoglikemia), pokarmowe oraz behawioralne. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. Stosowanie cytalopramu w miesiącu przed porodem wiąże się z mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka krwotoku poporodowego oraz zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – obserwowanego w około 5 przypadkach na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek SSRI, napad drgawkowy, objawy odstawienne, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, termoregulacja, toksyczny wpływ na rozrodczość, trzeci trymestr, układ serotoninergiczny, zaburzenia napięcia mięśniowego, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępna w dawce 20 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego u płodów przyjmujących lek w pierwszym trymestrze (około 2% vs. 1% w populacji ogólnej) oraz ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) w zaawansowanej ciąży (5/1000 vs. 1-2/1000). U noworodków narażonych na fluoksetynę w późnym okresie ciąży mogą wystąpić objawy takie jak drażliwość, drżenie, obniżone napięcie mięśniowe, uporczywy płacz, zaburzenia ssania i snu, co może być związane z działaniem serotoninergicznym lub zespołem odstawiennym, uwzględniając długi okres półtrwania leku (4-6 dni) i norfluoksetyny (4-16 dni). Ponadto, stosowanie SSRI w ostatnim miesiącu ciąży wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego, co powinno być uwzględnione w planowaniu opieki okołoporodowej.
drażliwość noworodka, drżenie noworodka, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, fluoksetyna, hipotonia mięśniowa, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, norfluoksetyna, okres półtrwania leku, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie ssania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Silungo 20 mg
Terapia lekiem Silungo, stosowanym w leczeniu nadciśnienia płucnego, powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 20 mg trzy razy na dobę, a u dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała: 10 mg trzy razy na dobę dla masy ≤ 20 kg oraz 20 mg trzy razy na dobę dla masy > 20 kg. W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej. Konieczne jest dostosowanie dawkowania przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4: umiarkowane inhibitory (erytromycyna, sakwinawir) wymagają zmniejszenia dawki do 20 mg dwa razy na dobę, silne inhibitory (klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) do 20 mg raz na dobę, a najsilniejsze inhibitory są przeciwwskazane. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby (Child-Pugh A i B) dawka początkowa nie wymaga modyfikacji, jednak w przypadku złej tolerancji można rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg dwa razy na dobę po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Silungo jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) oraz u dzieci poniżej 1 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność, dysfagia, efekt rebound, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, nadciśnienie płucne, nefazodon, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podeszły wiek, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sakwinawir, syldenafil, telitromycyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Velafax 37,5 mg
Wenlafaksyna, dostępna w tabletkach o dawkach 37,5 mg i 75 mg, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży jest ograniczona, a badania na zwierzętach wykazały potencjalne ryzyko teratogenne. Ekspozycja w III trymestrze może prowadzić do powikłań u noworodka, takich jak konieczność żywienia pozajelitowego, zaburzenia oddychania, drażliwość, drżenia, hipotonia, nieustający płacz oraz trudności ze ssaniem i snem, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawienia. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego przy ekspozycji na SNRI w ostatnim miesiącu ciąży. Wenlafaksyna przenika do mleka matki, co może powodować u niemowląt objawy drażliwości, płaczu i zaburzeń snu, a także zespół odstawienia po zaprzestaniu karmienia.
działanie serotoninergiczne, hiponatremia, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, nadciśnienie tętnicze, O-demetylowenlafaksyna, obniżone napięcie mięśniowe, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan przedrzucawkowy, trymestr ciąży, wenlafaksyna, zaburzenia rytmu snu, zespół odstawienia, zespół odstawienia wenlafaksyny, zgłębnik, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seronil 10 mg
Fluoksetyna (Seronil 10 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego u płodu (około 2/100 ciąż vs. 1/100 w populacji ogólnej) przy stosowaniu fluoksetyny w I trymestrze. Ponadto, stosowanie SSRI w późnej ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka (5/1000 ciąż vs. 1-2/1000 w populacji) oraz zespołu odstawienia lub działań serotoninergicznych u noworodków, objawiających się m.in. drażliwością, drżeniem i problemami ze ssaniem. Fluoksetyna i jej metabolit norfluoksetyna charakteryzują się długim okresem półtrwania (odpowiednio 4-6 dni i 4-16 dni), co wpływa na czas trwania objawów u noworodka. Dodatkowo, obserwuje się mniej niż dwukrotny wzrost ryzyka krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
drżenie, działanie serotoninergiczne, fluoksetyna, hipotonia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek SNRI, lek SSRI, norfluoksetyna, objaw niepożądany, objaw odstawienia, objaw serotoninergiczny, okres półtrwania, płodność, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, Seronil, wada układu sercowo-naczyniowego, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Venlafaxine Aurovitas, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny, dostępny jest w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Jako inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), lek wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na rozród, jednak u ludzi ryzyko nie jest jednoznacznie określone. Stosowanie wenlafaksyny w trzecim trymestrze może prowadzić do objawów odstawienia u noworodków, takich jak drażliwość, drżenie, hipotonia, nieustający płacz oraz trudności ze ssaniem i snem, które pojawiają się zwykle do 24 godzin po porodzie. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego, co należy uwzględnić przy decyzji o kontynuacji leczenia w okresie okołoporodowym.
chlorowodorek wenlafaksyny, drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia mięśniowa, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, toksyczność reprodukcyjna, wenlafaksyna, wspomagane oddychanie, zaburzenia płodności, zaburzenia snu, zespół odstawienny u noworodka, zespół odstawienny wenlafaksyny - Leksykon substancji czynnych
Syldenafil – Dawkowanie i sposób podawania
Syldenafil jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań i indywidualnych potrzeb pacjenta. W terapii zaburzeń erekcji u dorosłych zalecane dawki to 25 mg, 50 mg lub 100 mg, przy czym dawka początkowa wynosi zwykle 25 mg przyjmowana około 1 godziny przed aktywnością seksualną, z maksymalną dawką 100 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz niewydolnością wątroby dawka początkowa powinna wynosić 25 mg, z możliwością stopniowego zwiększenia do 100 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki. Syldenafil podaje się doustnie, a forma farmaceutyczna (tabletki powlekane, do rozgryzania i żucia, lamelki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) determinuje sposób podania. Przyjmowanie leku podczas posiłku może opóźnić początek działania.
ciężka niewydolność wątroby, erytromycyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klarytromycyna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, lamelka ulegająca rozpadowi, lek alfa-adrenolityczny, marskość wątroby, nadciśnienie płucne, nefazodon, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, rytonawir, sakwinawir, syldenafil, tabletka do rozgryzania, tabletka powlekana, telitromycyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Remidia 20 mg
Syldenafil, aktywny składnik leku Remidia, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP i rozkurczu mięśni gładkich naczyń płucnych, skutkując rozszerzeniem naczyń płucnych i obniżeniem oporu naczyniowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH) stosowanie syldenafilu w dawkach 20 mg, 40 mg i 80 mg trzy razy na dobę powodowało istotne statystycznie wydłużenie dystansu w 6-minutowym teście marszu (6MWD) o 45-50 metrów w porównaniu z placebo (p<0,0001), a także obniżenie średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (mPAP) o 2,7-5,1 mmHg oraz oporu naczyniowego w łożysku płucnym (PVR) o 178-320 dyny·s/cm⁵. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez co najmniej 12 tygodni, a poprawa klasy czynnościowej WHO o co najmniej jedną klasę wystąpiła u 28-42% pacjentów, w porównaniu do 7% w grupie placebo. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, co przekłada się na ograniczony wpływ na ciśnienie tętnicze systemowe i minimalne zmiany w zapisie EKG, nawet przy dawkach do 100 mg.
6-minutowy test marszu, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba tkanki łącznej, ciała jamiste prącia, cykliczny monofosforan guanozyny, epoprostenol, fosfodiesteraza typu 5, hipokaliemia, izoenzym PDE6, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwistość, opór naczyniowy płucny, opór naczyniowy systemowy, pierwotne nadciśnienie płucne, pojemność minutowa serca, pozaustrojowe utlenowanie krwi, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sercowo-płucna próba wysiłkowa, siatkówka oka, średnie ciśnienie w tętnicy płucnej, test Farnsworth-Munsella, tętnica wieńcowa, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, wrodzona wada serca, wskaźnik oksygenacji, wskaźnik sercowy, zwyrodnienie plamki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xetanor 20 mg 20 mg
Paroksetyna stosowana u kobiet w wieku rozrodczym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, takich jak ubytki w przegrodzie międzykomorowej i międzyprzedsionkowej, przy ryzyku poniżej 2/100 w porównaniu do 1/100 w populacji ogólnej. Lekarz powinien ograniczyć stosowanie paroksetyny w ciąży do bezwzględnych wskazań, a w przypadku planowania lub stwierdzenia ciąży rozważyć alternatywne metody leczenia. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawienia. W okresie okołoporodowym istnieje mniej niż dwukrotnie zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u pacjentek stosujących paroksetynę. Noworodki narażone na paroksetynę w trzecim trymestrze wymagają obserwacji pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, przewodu pokarmowego oraz zachowania, które pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie.
bezdech, drgawka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipoksemia, hipotonia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, lek SSRI, paroksetyna, płodność męska, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sinica, SNRI, trymestr ciąży, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paxtin 40 40 mg
Paroksetyna, jako SSRI, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza defektów przegrody komorowej i przedsionkowej, z ryzykiem poniżej 2% (2/100) w porównaniu do 1% w populacji ogólnej, szczególnie przy ekspozycji w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie paroksetyny w ciąży jest wskazane wyłącznie przy wyraźnej przewadze korzyści nad ryzykiem dla płodu, z koniecznością rozważenia alternatywnych terapii. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów serotoninergicznych lub odstawiennych, takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, termoregulacji, żywieniowe i zachowania, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Ponadto, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5/1000 ciąż, w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej.
badanie in vitro, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, funkcja rozrodcza, hipoglikemia, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, leczenie terapeutyczne, napad drgawkowy, niestabilność temperatury ciała, niewydolność oddechowa, objaw odstawienny, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, przegroda przedsionkowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trzeci trymestr, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirtor 30 mg
Mirtazapina, dostępna w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest stosowana u kobiet w ciąży i karmiących z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane kliniczne są ograniczone, jednak nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u płodów matek przyjmujących mirtazapinę. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Istotne jest monitorowanie potencjalnego ryzyka przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), zwłaszcza przy stosowaniu leków wpływających na serotoninę w końcowym okresie ciąży, co może dotyczyć również mirtazapiny. Zaleca się regularne kontrole lekarskie, dostosowanie dawkowania oraz obserwację noworodka pod kątem objawów odstawienia po porodzie.
badania toksyczności, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mirtazapina, Mirtor, nawrót choroby, objawy odstawienia, planowanie ciąży, PPHN, przenikanie do mleka kobiecego, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, symptom, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirzaten 30 mg 30 mg
Przed zastosowaniem mirtazapiny u pacjentek w wieku rozrodczym, ciężarnych lub karmiących piersią, konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz przekazanie pacjentce pełnej informacji o bezpieczeństwie terapii. Dane kliniczne dotyczące stosowania mirtazapiny w ciąży są ograniczone, jednak nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Istotne jest także omówienie potencjalnego ryzyka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), szczególnie w kontekście mechanizmu działania leku wpływającego na stężenie serotoniny, co jest analogiczne do ryzyka obserwowanego przy stosowaniu SSRI w III trymestrze ciąży. Zaleca się monitorowanie noworodka pod kątem objawów odstawienia, jeśli mirtazapina była stosowana w okresie ciąży lub bezpośrednio przed porodem.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escipram 10 mg
Stosowanie escytalopramu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność zarodkową bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Escyitalopram nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko objawów odstawiennych i serotoninergicznych u noworodków, zwłaszcza przy ekspozycji w trzecim trymestrze, które mogą obejmować zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemię, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neurologiczne i behawioralne. Ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków wynosi około 5 na 1000 ciąż, co jest wyższą, lecz nadal niską wartością w porównaniu do populacji ogólnej (1-2 na 1000 ciąż). Ponadto, ekspozycja na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem może nieznacznie zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego, co jest istotne u pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leki wpływające na hemostazę.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hemostaza, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość spermy, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, napięcie mięśniowe, objaw neurologiczny, objaw odstawienny, płodność, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, SSRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie odżywiania - Leksykon substancji czynnych
Bozentan – Właściwości farmakodynamiczne
Bozentan jest podwójnym antagonistą receptorów endoteliny ETA i ETB, wykazującym wyższe powinowactwo do receptorów ETA (Ki = 4,1-43 nM) niż ETB (Ki = 38-730 nM). Mechanizm działania polega na zmniejszeniu oporu naczyniowego płucnego i ogólnoustrojowego, co skutkuje zwiększeniem pojemności minutowej serca bez wzrostu częstości akcji serca. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (TNP) w klasach III-IV wg WHO, bozentan w dawkach 62,5 mg do 250 mg dwa razy na dobę znacząco poprawiał wydolność wysiłkową, zwiększając dystans w teście 6-minutowego marszu o 44-76 metrów po 12-16 tygodniach terapii (p ≤ 0,02). Leczenie prowadziło także do istotnego obniżenia ciśnienia płucnego, oporu naczyniowego oraz poprawy indeksu sercowego, a także zmniejszenia częstości pogarszania się stanu klinicznego (10,7% vs 37,1% placebo, p = 0,0015). W badaniu EARLY u pacjentów z TNP w II klasie czynnościowej wg WHO, bozentan obniżył naczyniowy opór płucny o 22,6% (p < 0,0001) i poprawił dystans w teście marszu o 19 m (p = 0,0758) po 6 miesiącach. Długoterminowa obserwacja wykazała przeżywalność 90% po 3 latach i 85% po 4 latach leczenia.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora endoteliny, czynnik naczyniokurczący, działanie prozapalne, endotelina, epoprostenol, hipoksemia, indeks sercowy, inhibitor fosfodiesterazy, lek przeciwzakrzepowy, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze systemowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, odkładanie kolagenu, owrzodzenie palców, parametry hemodynamiczne, pierwotne nadciśnienie płucne, płucny opór naczyniowy, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, receptory endoteliny, syldenafil, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenoterapia, twardzina układowa, wziewny tlenek azotu, zakażenie HIV, zespół Eisenmengera, zwłóknienie, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea Q-Tab 10 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w ciąży, planującymi ciążę lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić stosowanie escytalopramu (Elicea Q-Tab). Dane kliniczne dotyczące stosowania leku w ciąży są ograniczone, a badania na szczurach wykazały szkodliwe działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad rozwojowych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), które występuje u 5 na 1000 pacjentek stosujących SSRI w trzecim trymestrze (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, stosowanie leku w ostatnim miesiącu ciąży wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego. Zaleca się unikanie nagłego odstawienia leku w ciąży oraz monitorowanie noworodka pod kątem objawów takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, termoregulacji, odżywiania, napięcia mięśniowego oraz objawów psychicznych, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie.
bezdech, ciąża, cytalopram, drażliwość, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, sinica, SSRI, termoregulacja, trymestr ciąży, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxemed 20 mg
Stosowanie fluoksetyny w ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad sercowo-naczyniowych u płodu (około 2% vs. 1% w populacji ogólnej) oraz przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) z częstością 5 na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Lek należy stosować w ciąży wyłącznie przy wyraźnych wskazaniach klinicznych, unikając nagłego odstawienia. W zaawansowanej ciąży fluoksetyna może powodować u noworodków objawy serotoninergiczne lub zespół odstawienny, takie jak drażliwość, drżenie, hipotonia, ciągły płacz, trudności ze ssaniem i zaburzenia snu, co jest związane z długim okresem półtrwania leku (4-6 dni) i norfluoksetyny (4-16 dni). Ponadto, stosowanie SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem zwiększa ryzyko krwotoku poporodowego, choć mniej niż dwukrotnie.
badanie epidemiologiczne, działanie niepożądane, fluoksetyna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, norfluoksetyna, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, SNRI, SSRI, stan kliniczny, wada układu sercowo-naczyniowego, wpływ serotoninergiczny, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fluwoksamina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowana w dawkach 50 mg i 100 mg (Fevarin), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u osób planujących potomstwo. Terapia w ciąży jest dopuszczalna jedynie przy bezwzględnej konieczności klinicznej, ze względu na zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Ponadto, ekspozycja na fluwoksaminę w trzecim trymestrze może wywołać u noworodków objawy odstawienia oraz poważne zaburzenia neurologiczne i metaboliczne, takie jak napady padaczkowe, hipoglikemia, zaburzenia oddychania i niestabilność temperatury ciała, co może wymagać przedłużonej hospitalizacji. Ryzyko krwotoku poporodowego jest również podwyższone, choć mniej niż dwukrotnie, po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu poprzedzającym poród.
drżączka, Fevarin, fluwoksamina, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, laktacja, napad padaczkowy, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, niestabilność temperatury ciała, objawy odstawienia u noworodka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, tabletka powlekana, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie oddychania, zespół odstawienia u noworodka