stężenie insuliny i glukozy

Stężenie insuliny i glukozy w surowicy krwi to fundamentalne parametry wykorzystywane w diagnostyce i monitorowaniu zaburzeń metabolizmu węglowodanów, szczególnie w cukrzycy. Glukoza jest głównym źródłem energii dla organizmu, a insulina – hormonem trzustkowym regulującym jej poziom we krwi.

Prawidłowe stężenie glukozy na czczo wynosi 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l). Wartości 100-125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l) wskazują na stan przedcukrzycowy, a ≥126 mg/dl (7,0 mmol/l) sugerują cukrzycę. Poziom insuliny na czczo powinien mieścić się w zakresie 2-25 μIU/ml, przy czym wartości optymalne to 2-6 μIU/ml.

Równoczesny pomiar stężenia insuliny i glukozy umożliwia wyliczenie wskaźników insulinooporności, takich jak HOMA-IR (Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance) czy QUICKI (Quantitative Insulin Sensitivity Check Index). HOMA-IR = (insulina [μIU/ml] × glukoza [mmol/l]) / 22,5, gdzie wartości >2,5 sugerują insulinooporność.

W praktyce klinicznej ocenę stężeń insuliny i glukozy wykorzystuje się w diagnostyce cukrzycy typu 1 i 2, zespołu metabolicznego, insulinooporności, hiperinsulinemii, insulinomy oraz innych zaburzeń endokrynologicznych. Monitorowanie tych parametrów umożliwia również ocenę skuteczności leczenia farmakologicznego, diety i aktywności fizycznej u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu glukozy.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl