idiopatyczna uogólniona padaczka

Idiopatyczna uogólniona padaczka (IGE) to grupa zaburzeń padaczkowych charakteryzujących się napadami o początku uogólnionym, bez uchwytnej przyczyny strukturalnej czy metabolicznej. Stanowi około 15-20% wszystkich zespołów padaczkowych, a jej początek przypada najczęściej na okres dzieciństwa lub dojrzewania.

W obrazie klinicznym dominują napady nieświadomości (absence), miokloniczne oraz toniczno-kloniczne. Charakterystyczny jest prawidłowy rozwój psychoruchowy pacjentów oraz brak zmian strukturalnych w badaniach neuroobrazowych. W zapisie EEG obserwuje się typowe uogólnione wyładowania iglica-fala o częstotliwości 3-5 Hz, często wyzwalane przez fotostymulację lub hiperwentylację.

Wśród podtypów IGE wyróżnia się dziecięcą padaczkę z napadami nieświadomości, młodzieńczą padaczkę miokloniczną, padaczkę z napadami toniczno-klonicznymi oraz młodzieńczą padaczkę z napadami nieświadomości. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwpadaczkowych, głównie walproinianów, lamotryginy lub lewetiracetamu, z dobrą odpowiedzią terapeutyczną u większości pacjentów.

Etiologia IGE ma podłoże genetyczne, z dziedziczeniem wielogenowym i zmienną penetracją genów. Rokowanie jest zazwyczaj korzystne, choć w części przypadków może być konieczne długotrwałe leczenie. Właściwa diagnostyka różnicowa i odpowiednia terapia pozwalają większości pacjentów na prowadzenie normalnego życia przy minimalnych ograniczeniach.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl