Właściwości farmakodynamiczne perampanelu

Perampanel, substancja czynna leku Fypalan, należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe (kod ATC: N03AX22). Charakteryzuje się unikatowym mechanizmem działania, który wyróżnia go spośród innych leków przeciwpadaczkowych i decyduje o jego skuteczności w terapii różnych typów napadów padaczkowych.¹

Mechanizm działania

Perampanel jest pionierską substancją wśród selektywnych, niekompetycyjnych antagonistów glutaminergicznych receptorów jonotropowych AMPA (kwas alfa-amino-3-hydroksy-5-metylo-4-izoksazolepropionowy) na neuronach postsynaptycznych. Jego działanie opiera się na hamowaniu aktywności glutaminianu, który jest głównym neuroprzekaźnikiem pobudzającym w ośrodkowym układzie nerwowym i odgrywa istotną rolę w rozwoju zaburzeń neurologicznych spowodowanych nadmiernym pobudzeniem neuronów.²

W patofizjologii padaczki aktywacja receptorów AMPA przez glutaminian odpowiada za najszybsze przewodzenie stanu czynnego między neuronami w mózgu. Badania in vitro wykazały, że perampanel nie współzawodniczy z AMPA o wiązanie do receptora AMPA, natomiast jest wypierany przez niekompetycyjnych antagonistów receptorów AMPA. Dowodzi to, że perampanel działa jako niekompetycyjny antagonista receptora AMPA.³

W warunkach in vitro perampanel hamował wzrost stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego indukowany przez AMPA (ale nie przez NMDA). W badaniach in vivo perampanel znacząco wydłużał okres bez napadów w modelu napadów padaczkowych indukowanych przez AMPA. Należy podkreślić, że dokładny mechanizm działania przeciwpadaczkowego perampanelu u ludzi wymaga jeszcze pełnego wyjaśnienia.⁴

Analiza farmakokinetyczno-farmakodynamiczna

Przeprowadzono analizę farmakokinetyczno-farmakodynamiczną (skuteczność) na podstawie danych z trzech badań klinicznych dotyczących skuteczności leku w częściowych napadach padaczkowych. Dodatkowo wykonano podobną analizę w jednym badaniu dotyczącym skuteczności w leczeniu napadów toniczno-klonicznych. Obie analizy wykazały wyraźną zależność pomiędzy ekspozycją na perampanel a zmniejszeniem częstości występowania napadów padaczkowych.⁵

Wpływ na sprawność psychomotoryczną

Badania wykazały, że podawanie perampanelu w dawkach od 8 do 12 mg zaburzało sprawność psychomotoryczną u zdrowych ochotników, a efekt ten był zależny od dawki. Stwierdzono, że wpływ perampanelu na wykonywanie złożonych czynności, takich jak zdolność prowadzenia pojazdów, był addytywny lub supraaddytywny w połączeniu z negatywnym działaniem alkoholu. Co istotne, wyniki kontroli aktywności psychomotorycznej powracały do wartości sprzed leczenia w ciągu 2 tygodni od zakończenia podawania perampanelu.⁶

Wpływ na funkcje poznawcze

W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, w którym oceniano wpływ perampanelu na koncentrację i zdolność zapamiętywania przy użyciu standardowego zestawu metod, nie stwierdzono wpływu perampanelu na funkcje poznawcze ani po pojedynczym, ani po wielokrotnym podaniu dawek do 12 mg/dobę.⁷

Kontrolowane placebo badanie przeprowadzone wśród młodzieży również nie wykazało istotnych zmian funkcji poznawczych mierzonych wynikami w ogólnej skali oceny funkcji poznawczych Systemu CDR (ang.: Cognitive Drug Research) w grupie pacjentów otrzymujących perampanel w porównaniu do grupy placebo. Co więcej, w otwartym badaniu rozszerzającym, po 52 tygodniach leczenia perampanelem, nie odnotowano istotnych zmian w wyniku ogólnej skali CDR.⁸

Wpływ na czujność i nastrój

Badania przeprowadzone u zdrowych ochotników otrzymujących perampanel w dawkach od 4 do 12 mg/dobę wykazały, że poziom czujności (pobudzenia) obniżał się w stopniu zależnym od dawki. Pogorszenie nastroju obserwowano jedynie po podawaniu najwyższej dawki 12 mg/dobę, przy czym wahania nastroju były nieznaczne i odzwierciedlały ogólny spadek czujności.⁹

Wielokrotne podawanie perampanelu w dawce 12 mg/dobę nasilało wpływ alkoholu na czujność i koncentrację oraz powodowało nasilenie uczucia gniewu, splątania i depresji, ocenianych według pięciopunktowej skali POMS (Profile of Mood States).¹⁰

Wpływ na elektrofizjologię serca

Perampanel podawany w dawkach dobowych nieprzekraczających 12 mg nie powodował wydłużenia odstępu QTc, jak również nie wykazywał zależnego od dawki ani klinicznie istotnego wpływu na czas trwania zespołu QRS. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego leku.¹¹

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Częściowe napady padaczkowe

Skuteczność perampanelu w leczeniu częściowych napadów padaczkowych została potwierdzona w trzech wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach klinicznych przeprowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z wykorzystaniem placebo w grupie kontrolnej. Badania obejmowały dorosłych i młodzież z napadami padaczkowymi częściowymi z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia, których stan nie był właściwie kontrolowany pomimo stosowania od jednego do trzech leków przeciwpadaczkowych.¹²

Badania poprzedzała 6-tygodniowa faza wyjściowa, podczas której pacjenci musieli doświadczyć minimum pięciu napadów padaczkowych, a okres bez napadów nie mógł przekraczać 25 dni. W trzech badaniach średni okres chorowania na padaczkę wynosił około 21,06 lat. Większość pacjentów (85,3-89,1%) przyjmowała dwa lub trzy leki przeciwpadaczkowe jednocześnie, z zabiegami stymulacji nerwu błędnego lub bez nich.¹³

Protokół badań obejmował następujące etapy:

• W dwóch badaniach (304 i 305) porównywano perampanel w dawkach 8 mg i 12 mg/dobę z placebo
• W trzecim badaniu (306) porównywano perampanel w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg/dobę z placebo
• Po 6-tygodniowej fazie wyjściowej, służącej ustaleniu częstości napadów przed randomizacją, pacjentów randomizowano, a następnie stopniowo zwiększano dawkę leku
• Leczenie rozpoczynano od dawki 2 mg/dobę, zwiększając ją co tydzień o 2 mg/dobę aż do osiągnięcia dawki docelowej
• Pacjenci z nieakceptowalnymi działaniami niepożądanymi mogli pozostać przy dotychczasowej dawce lub ją zmniejszyć do tolerowanego poziomu
• Po fazie zwiększania dawki następowała 13-tygodniowa faza podtrzymywania dawki, w której pacjenci otrzymywali perampanel w stałej dawce

¹⁴

Wyniki badań w częściowych napadach padaczkowych

Analiza wyników badań klinicznych wykazała istotną skuteczność perampanelu w redukcji częstości napadów padaczkowych:

• Całkowity odsetek pacjentów, u których uzyskano zmniejszenie liczby napadów o co najmniej 50%, wynosił: placebo – 19%, perampanel 4 mg – 29%, perampanel 8 mg – 35%, perampanel 12 mg – 35%
• Statystycznie istotne zmniejszenie częstości napadów w porównaniu do grupy placebo zaobserwowano podczas leczenia perampanelem w dawce 4 mg/dobę (badanie 306), 8 mg/dobę (badania 304, 305 i 306) oraz 12 mg/dobę (badania 304 i 305)

¹⁵

Skuteczność perampanelu zależała również od jednoczesnego stosowania innych leków przeciwpadaczkowych:

• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o co najmniej 50% wynosił: 23%, 31,5% i 30% dla dawek 4 mg, 8 mg i 12 mg w przypadku leczenia skojarzonego z induktorami enzymów
• Dla tego samego parametru uzyskano wyniki: 33,3%, 46,5% i 50% gdy perampanel podawano w skojarzeniu z lekami przeciwpadaczkowymi niebędącymi induktorami enzymów

¹⁶

Podsumowując wyniki badań klinicznych, perampanel podawany raz na dobę w dawkach od 4 mg do 12 mg/dobę jako leczenie wspomagające okazał się istotnie bardziej skuteczny niż placebo w kontrolowaniu częściowych napadów padaczkowych. Należy podkreślić, że:

• Poprawa kontroli napadów padaczkowych była widoczna już przy dawce 4 mg/dobę
• Zwiększenie dawki do 8 mg/dobę zapewniało dodatkowe korzyści terapeutyczne
• W populacji ogólnej nie zaobserwowano istotnego wzrostu skuteczności dawki 12 mg/dobę w porównaniu do dawki 8 mg/dobę
• Korzyści ze stosowania dawki 12 mg/dobę stwierdzono tylko u niektórych pacjentów, u których dawka 8 mg/dobę była tolerowana, ale odpowiedź kliniczna niewystarczająca
• Klinicznie istotne zmniejszenie częstości napadów padaczkowych obserwowano już w drugim tygodniu leczenia, przy dawce 4 mg/dobę

¹⁷

Warto podkreślić, że w badaniach klinicznych u 1,7 do 5,8% pacjentów leczonych perampanelem stwierdzono całkowity brak napadów padaczkowych podczas 3-miesięcznego leczenia podtrzymującego, w porównaniu do zaledwie 0% do 1% pacjentów otrzymujących placebo.¹⁸

Otwarte badanie rozszerzające – częściowe napady

Zdecydowana większość (97%) pacjentów z napadami częściowymi, którzy ukończyli badania randomizowane, została włączona do otwartego badania rozszerzającego (n = 1186). Pacjenci, którzy uczestniczyli w badaniu randomizowanym, zostali przestawieni na perampanel po 16 tygodniach, po czym nastąpiła długa faza podtrzymywania dawki (≥ 1 rok). Średnia zazwyczaj stosowana dawka dobowa wynosiła 10,05 mg.¹⁹

Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione

Skuteczność perampanelu w leczeniu wspomagającym pacjentów w wieku 12 lat i starszych z idiopatyczną, uogólnioną padaczką, doświadczających napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, oceniono w wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu kontrolowanym z wykorzystaniem placebo (Badanie 332). W badaniu uczestniczyło 164 pacjentów (perampanel: n = 82, placebo: n = 82) przyjmujących stałe dawki 1-3 leków przeciwpadaczkowych i z co najmniej 3 napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi podczas 8-tygodniowego okresu wstępnego.²⁰

Protokół badania przewidywał:

• Stopniowe zwiększanie dawki perampanelu przez 4 tygodnie do osiągnięcia dawki docelowej 8 mg/dobę lub najwyższej tolerowanej dawki
• 13-tygodniowy okres leczenia najwyższą dawką osiągniętą na końcu fazy dostosowywania dawki
• Całkowity czas leczenia wynosił 17 tygodni
• Lek podawano raz na dobę

²¹

Wyniki badań w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych

Analiza wyników wykazała znaczącą przewagę perampanelu nad placebo:

• Całkowity odsetek pacjentów z redukcją napadów o co najmniej 50% był istotnie wyższy w grupie otrzymującej perampanel (58%) niż w grupie placebo (35,8%), p = 0,0059
• W terapii skojarzonej skuteczność perampanelu zależała od typu jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych – odsetek pacjentów z redukcją napadów o co najmniej 50% wynosił 22,2% przy stosowaniu z induktorami enzymów oraz 69,4% przy stosowaniu z lekami niebędącymi induktorami enzymów
• Mediana procentowej zmiany częstości napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych wyniosła -76,5% dla perampanelu wobec -38,4% dla placebo (p < 0,0001)
• Podczas 3-miesięcznego leczenia podtrzymującego brak napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych stwierdzono u 30,9% (25/81) pacjentów leczonych perampanelem w porównaniu do 12,3% (10/81) u pacjentów otrzymujących placebo

<sup data-drug="Fypalan" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Całkowity odsetek pacjentów, u których w czasie leczenia uzyskano zmniejszenie liczby napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych o 50% był istotnie wyższy w grupie pacjentów otrzymujących perampanel (58%) niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo (35,8%), P = 0,0059. W terapii skojarzonej całkowity odsetek pacjentów, u których w czasie leczenia uzyskano poprawę o 50%, wynosił 22,2%, gdy perampanel podawano razem z przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi indukującymi enzymy oraz 69,4%, gdy podawano go z przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi niebędącymi induktorami enzymów. […] Mediana procentowej zmiany częstości występowania napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych w ciągu 28 dni podczas okresu dostosowywania dawki oraz leczenia (łącznie) w porównaniu do okresu przed randomizacją była wyższa dla perampanelu (-76,5%) niż dla placebo (-38,4%), P 22

Należy zauważyć, że liczba pacjentów otrzymujących perampanel wraz z przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi indukującymi enzymy była stosunkowo niewielka (n = 9), co ogranicza wnioskowanie w tej podgrupie.²³

Otwarte badanie rozszerzające – napady toniczno-kloniczne

Spośród 140 pacjentów, którzy ukończyli Badanie 332, 114 (81,4%) włączono do otwartego badania rozszerzającego. Pacjentów z badania randomizowanego przestawiano na perampanel w ciągu 6 tygodni, po czym następowała długa faza podtrzymywania dawki (≥ 1 rok). W badaniu rozszerzającym modalna dawka dobowa wynosiła od ponad 4 do 8 mg/dobę dla 73,7% (84/114) pacjentów oraz od ponad 8 do 12 mg/dobę dla 16,7% (19/114) pacjentów.²⁴

Długoterminowa obserwacja potwierdziła utrzymywanie się efektu terapeutycznego:

• Zmniejszenie częstości napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych o co najmniej 50% obserwowano u 65,9% (29/44) pacjentów po 1 roku leczenia (względem wyjściowej częstości napadów przed rozpoczęciem podawania perampanelu)
• Dane wykazały, że redukcja napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych o 50% miała charakter stały od tygodnia 26 do końca 2 roku
• Podobne wyniki uzyskano analizując na przestrzeni czasu występowanie wszystkich rodzajów napadów oraz brak napadów wobec napadów mioklonicznych

²⁵

Skuteczność w innych typach napadów uogólnionych

Należy podkreślić, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania perampanelu u pacjentów z napadami mioklonicznymi nie zostały w pełni określone, a dostępne dane są niewystarczające do wyciągnięcia jednoznacznych wniosków. Podobnie, nie wykazano jednoznacznej skuteczności perampanelu w leczeniu napadów nieświadomości.²⁶

W Badaniu 332, przeprowadzonym u pacjentów z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi, u których występowały także inne typy napadów, odnotowano:

• U pacjentów z równoczesnymi napadami mioklonicznymi brak napadów wystąpił u 16,7% (4/24) leczonych perampanelem w porównaniu do 13% (3/23) otrzymujących placebo
• U pacjentów z towarzyszącymi napadami nieświadomości brak napadów odnotowano u 22,2% (6/27) stosujących perampanel wobec 12,1% (4/33) otrzymujących placebo
• Całkowity brak jakichkolwiek napadów stwierdzono u 23,5% (19/81) pacjentów leczonych perampanelem w porównaniu do zaledwie 4,9% (4/81) pacjentów otrzymujących placebo

²⁷

Monoterapia perampanelem

W retrospektywnym badaniu praktyki klinicznej przeprowadzono zmianę schematu leczenia na monoterapię perampanelem u 51 pacjentów z padaczką, którzy wcześniej otrzymywali perampanel jako leczenie wspomagające. Większość tych pacjentów miała w wywiadzie napady częściowe. Obserwacja wykazała:

• U 14 pacjentów (27%) konieczny był powrót do schematu leczenia wspomagającego w kolejnych miesiącach
• Spośród 34 pacjentów obserwowanych przez co najmniej 6 miesięcy, 24 (71%) stosowało perampanel w monoterapii przez co najmniej 6 miesięcy
• Z 10 pacjentów obserwowanych przez minimum 18 miesięcy, 3 (30%) stosowało perampanel w monoterapii przez co najmniej 18 miesięcy

²⁸

Zastosowanie perampanelu w populacji pediatrycznej

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu referencyjnego zawierającego perampanel we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu padaczki opornej na leczenie.²⁹

W trzech kluczowych badaniach III fazy, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z wykorzystaniem placebo w grupie kontrolnej, uczestniczyło 143 osoby w wieku od 12 do 18 lat. Wyniki uzyskane w tej populacji były podobne do obserwowanych u osób dorosłych. Podobnie w badaniu 332 z 22 uczestnikami w wieku młodzieńczym (12-18 lat) wyniki były porównywalne do tych uzyskanych u pacjentów dorosłych.³⁰

Wpływ na funkcje poznawcze u młodzieży

Przeprowadzono 19-tygodniowe, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane z wykorzystaniem placebo z otwartym badaniem rozszerzającym (badanie 235), które oceniało krótkoterminowy wpływ perampanelu w terapii wspomagającej na funkcje poznawcze u 133 pacjentów w wieku młodzieńczym (perampanel n = 85, placebo n = 48) w wieku od 12 do mniej niż 18 lat z niewystarczająco kontrolowanymi częściowymi napadami padaczkowymi. Dawka docelowa perampanelu wynosiła od 8 do 12 mg/dobę.³¹

Funkcje poznawcze oceniano za pomocą parametru t w ogólnej skali oceny funkcji poznawczych w modelu CDR, który obejmuje pięć obszarów:

• Skupienie uwagi
• Ciągłość uwagi
• Jakość pamięci długoterminowej
• Jakość pamięci operacyjnej
• Szybkość pamięci

³²

Wyniki badania wykazały:

• Średnia zmiana od punktu początkowego do końca leczenia (19 tygodni) w parametrze t w ogólnej skali CDR wynosiła 1,1 (SD 7,14) w grupie placebo oraz -1 (SD 8,86) w grupie perampanelu, z różnicą średnich -2,2 (95% CI: -5,2; 0,8)
• Różnice między grupami nie były istotne statystycznie (p = 0,145)
• Wyjściowe wartości parametru t w ogólnej skali CDR dla placebo i perampanelu wynosiły odpowiednio 41,2 (SD 10,7) i 40,8 (SD 13)
• W otwartym badaniu rozszerzającym średnia zmiana od punktu początkowego do końca 52-tygodniowego leczenia w parametrze t w ogólnej skali CDR wynosiła -1 (SD 9,91), co również nie było istotne statystycznie (p = 0,96)

³³

Dodatkowo, w trakcie obserwacji pacjentów pediatrycznych:

• Po okresie leczenia perampanelem trwającym do 52 tygodni (n = 114) nie obserwowano wpływu leczenia na wzrost kości
• Po okresie leczenia perampanelem trwającym do 104 tygodni (n = 114) nie stwierdzono wpływu na masę ciała, wzrost oraz rozwój płciowy

³⁴

Badanie u dzieci poniżej 12 roku życia

W badaniu prowadzonym metodą otwartej próby bez grupy kontrolnej (Badanie 311) oceniano zależność między ekspozycją na perampanel a skutecznością leczenia wspomagającego u 180 dzieci (w wieku od 4 do 11 lat) z niewystarczająco kontrolowanymi napadami częściowymi lub pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi.³⁵

Protokół badania obejmował:

• 11-tygodniową fazę dostosowywania dawki do osiągnięcia dawki docelowej
• Docelowo 8 mg/dobę lub maksymalnej tolerowanej dawki (nieprzekraczającej 12 mg/dobę) u pacjentów nieprzyjmujących jednocześnie leków przeciwpadaczkowych indukujących CYP3A
• Docelowo 12 mg/dobę lub maksymalnej tolerowanej dawki (nieprzekraczającej 16 mg/dobę) u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwpadaczkowe indukujące CYP3A
• 12-tygodniową fazę utrzymywania dawki (łącznie 23 tygodnie ekspozycji)
• Pacjenci włączeni do badania kontynuacyjnego byli leczeni przez dodatkowe 29 tygodni, uzyskując łączny czas ekspozycji wynoszący 52 tygodnie

³⁶

Wyniki badania u dzieci z częściowymi napadami padaczkowymi

U pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi (n = 148) po 23 tygodniach leczenia perampanelem zaobserwowano:

• Medianę zmiany częstości napadów w ciągu 28 dni: -40,1%
• Odsetek pacjentów z redukcją liczby napadów o co najmniej 50%: 46,6% (n = 69/148)
• Odsetek pacjentów bez napadów: 11,5% (n = 17/148)

Efekt utrzymywał się po 52 tygodniach leczenia perampanelem:

• Mediana zmniejszenia częstości napadów (tygodnie 40-52): -69,4% (n = 108)
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50% (tygodnie 40-52): 62% (n = 67/108)
• Odsetek pacjentów bez napadów (tygodnie 40-52): 13% (n = 14/108)

³⁷

W podgrupie pacjentów z napadami częściowymi z napadami wtórnie uogólnionymi (n = 54) wyniki po 23 tygodniach były następujące:

• Mediana zmniejszenia częstości napadów: -58,7%
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50%: 64,8% (n = 35/54)
• Odsetek pacjentów bez napadów: 18,5% (n = 10/54)

Efekt utrzymywał się po 52 tygodniach leczenia:

• Mediana zmniejszenia częstości napadów (tygodnie 40-52): -73,8% (n = 41)
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50% (tygodnie 40-52): 80,5% (n = 33/41)
• Odsetek pacjentów bez napadów (tygodnie 40-52): 24,4% (n = 10/41)

³⁸

*PGTCS – pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne

Wyniki badania u dzieci z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi

U pacjentów z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (n = 22, w tym 19 pacjentów w wieku 7-12 lat i 3 pacjentów w wieku 4-7 lat) po 23 tygodniach leczenia zaobserwowano:

• Medianę zmiany częstości napadów w ciągu 28 dni: -69,2%
• Odsetek pacjentów z redukcją liczby napadów o co najmniej 50%: 63,6% (n = 14/22)
• Odsetek pacjentów bez napadów: 54,5% (n = 12/22)

Efekt utrzymywał się po 52 tygodniach leczenia:

• Mediana zmniejszenia częstości napadów (tygodnie 40-52): -100% (n = 13)
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50% (tygodnie 40-52): 61,5% (n = 8/13)
• Odsetek pacjentów bez napadów (tygodnie 40-52): 38,5% (n = 5/13)

<sup data-drug="Fypalan" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="U pacjentów z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (n = 22 pacjentów, w tym 19 pacjentów w wieku od 7 do < 12 lat i 3 pacjentów w wieku od 4 do 39

Należy podkreślić, że te wyniki powinny być interpretowane z dużą ostrożnością ze względu na bardzo małą liczbę pacjentów w badaniu.⁴⁰

Podobne wyniki uzyskano w podgrupie chorych z idiopatyczną, uogólnioną padaczką z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (n = 19, w tym 17 pacjentów w wieku 7-12 lat i 2 pacjentów w wieku 4-7 lat) po 23 tygodniach leczenia:

• Mediana zmiany częstości napadów: -56,5%
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50%: 63,2% (n = 12/19)
• Odsetek pacjentów bez napadów: 52,6% (n = 10/19)

Efekt utrzymywał się po 52 tygodniach leczenia:

• Mediana zmniejszenia częstości napadów (tygodnie 40-52): -100% (n = 11)
• Odsetek pacjentów z redukcją napadów o 50% (tygodnie 40-52): 54,5% (n = 6/11)
• Odsetek pacjentów bez napadów (tygodnie 40-52): 36,4% (n = 4/11)

<sup data-drug="Fypalan" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Podobne wyniki uzyskano w podgrupie chorych z idiopatyczną, uogólnioną padaczką z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (n = 19 pacjentów, w tym 17 pacjentów w wieku od 7 do < 12 lat i 2 pacjentów w wieku od 4 do 41

Również w tym przypadku wyniki należy interpretować z dużą ostrożnością ze względu na bardzo małą liczbę pacjentów.⁴²