podanie domięśniowe i podskórne
Podanie domięśniowe (i.m., intramuscular) to droga podania leków polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej bezpośrednio do mięśnia, najczęściej pośladkowego wielkiego, czworogłowego uda lub naramiennego. Ta metoda zapewnia szybsze wchłanianie leku niż podanie podskórne, ale wolniejsze niż dożylne. Jest zalecana dla preparatów o objętości do 5 ml oraz substancji, które mogłyby powodować podrażnienie tkanek przy podaniu podskórnym.
Podanie podskórne (s.c., subcutaneous) polega na wprowadzeniu leku do tkanki podskórnej, najczęściej w okolicach brzucha, ramienia, uda lub pośladka. Charakteryzuje się wolniejszym wchłanianiem leku niż przy podaniu domięśniowym. Jest metodą z wyboru dla małych objętości leków (do 2 ml), szczególnie dla preparatów peptydowych i białkowych, takich jak insulina czy heparyna drobnocząsteczkowa.
Oba typy podań są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej ze względu na względną łatwość wykonania i mniejsze ryzyko powikłań w porównaniu z podaniem dożylnym. Przy wykonywaniu iniekcji domięśniowej i podskórnej kluczowe znaczenie ma właściwa technika, zapewnienie aseptyki oraz dobór odpowiedniej długości i średnicy igły w zależności od rodzaju podania, miejsca wkłucia i budowy ciała pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ephedrinum hydrochloricum WZF 25 mg/ml
Preparat Ephedrinum Hydrochloricum WZF w stężeniu 25 mg/ml stosowany jest w różnych wskazaniach klinicznych z dostosowaniem dawkowania do wieku pacjenta oraz drogi podania. W stanach skurczowych dróg oddechowych u dorosłych zaleca się podanie domięśniowe lub podskórne w dawce jednorazowej 12,5-25 mg, z maksymalną dawką dobową 150 mg w dawkach podzielonych. U dzieci dawka dobowa wynosi 3 mg/kg masy ciała lub 25-100 mg/m² powierzchni ciała, podawana podskórnie w 4-6 dawkach. W leczeniu hipotensji u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat efedryna podawana jest dożylnie po rozcieńczeniu, w dawkach 2,5-5 mg (max. 10 mg jednorazowo), powtarzanych co 3-4 minuty do łącznej dawki 30 mg, z maksymalną dawką dobową 150 mg. U dzieci poniżej 12 lat dawka dożylna wynosi 0,5-0,75 mg/kg mc. lub 17-25 mg/m² pc., również powtarzana co 3-4 minuty w zależności od efektu terapeutycznego. U osób w podeszłym wieku dawkowanie nie wymaga modyfikacji.
blokada centralna, ChPL, dawka jednorazowa, dawka pediatryczna, dawkowanie pediatryczne, droga dożylna, drogi oddechowe, efekt terapeutyczny, hipotensja, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, podanie domięśniowe, podanie domięśniowe i podskórne, podanie dożylne, podanie podskórne, powierzchnia ciała, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum jest podawany w serii 14 wstrzyknięć domięśniowych lub podskórnych, z odstępami co 3-5 dni, z gradacją stężenia inaktywowanych bakterii od postaci submite (najniższe stężenie), przez mite (średnie), do forte (najwyższe). U dorosłych dawki zaczynają się od 1,0 ml Polyvaccinum submite (wstrzyknięcia 1-3), przechodząc przez 0,5-1,0 ml Polyvaccinum mite i kończąc na 0,3-1,0 ml Polyvaccinum forte (wstrzyknięcia 9-14). U dzieci w wieku 2-14 lat stosuje się zmniejszone dawki, np. 0,5 ml Polyvaccinum submite na początku, z odpowiednią modyfikacją dawek i postaci w kolejnych wstrzyknięciach. Po zakończeniu cyklu 14 wstrzyknięć, dawkę nr 14 można powtarzać co 2-4 tygodnie przez 2-3 miesiące. Zaleca się powtarzanie pełnego cyklu dwa razy w roku przez minimum 2 lata, co zwiększa skuteczność immunomodulacji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum jest nieswoistą szczepionką bakteryjną dostępną w trzech postaciach: submite, mite i forte, różniących się stężeniem inaktywowanych bakterii. Schemat dawkowania obejmuje 14 wstrzyknięć podawanych domięśniowo lub podskórnie, z odstępami 3-5 dni, z sekwencyjnym zwiększaniem dawki i mocy preparatu. U dorosłych dawki zaczynają się od 1,0 ml Polyvaccinum submite, przechodząc przez mite do 1,0 ml forte, natomiast u dzieci (2-14 lat) stosuje się mniejsze dawki, np. 0,5 ml submite i 0,5 ml forte. Po zakończeniu podstawowego cyklu dawkę 14. (Polyvaccinum forte 1,0 ml u dorosłych, 0,5 ml u dzieci) można powtarzać co 2-4 tygodnie przez 2-3 miesiące. Cały cykl szczepień powinien być powtarzany dwukrotnie w roku (wiosną i jesienią) przez minimum 2 lata, co zapewnia optymalną skuteczność immunoterapii.
aseptyka, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, immunizacja, immunoterapia, inaktywowana bakteria, leczenie podtrzymujące, mięsień naramienny, modyfikacja dawkowania, nieswoista szczepionka bakteryjna, podanie domięśniowe i podskórne, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, schemat dawkowania, wstrzyknięcie - Leksykon substancji czynnych
Gronkowiec złocisty – Dawkowanie i sposób podawania
Staphylococcus aureus stanowi istotny komponent nieswoistych szczepionek bakteryjnych, takich jak Polyvaccinum, dostępnych w różnych postaciach farmaceutycznych (iniekcje i krople do nosa) o zróżnicowanym stężeniu bakterii: Polyvaccinum submite – 5 mln komórek/ml, Polyvaccinum mite – 50 mln komórek/ml, Polyvaccinum forte – 500 mln komórek/ml. Schemat dawkowania iniekcyjnego obejmuje 14 wstrzyknięć podawanych domięśniowo lub podskórnie w mięsień naramienny, z odstępami 3-5 dni, z dawkami stopniowo zwiększanymi zarówno u dorosłych, jak i u dzieci (2-14 lat). Dawka 14 może być powtarzana co 2-4 tygodnie przez 2-3 miesiące jako dawka podtrzymująca, a pełny cykl szczepień należy powtarzać dwukrotnie w roku przez minimum 2 lata, co zapewnia optymalną immunizację. W przypadku preparatu donosowego Polyvaccinum mite (50 mln komórek/ml) zaleca się stosowanie codziennie przez 6 tygodni, dwa razy w roku w odstępie 6 miesięcy, również przez co najmniej 2 lata.
antygen bakteryjny, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, gronkowiec złocisty, immunizacja, komórki bakteryjne, krople do nosa, leczenie przeciwzapalne, mięsień naramienny, nadwrażliwość na antygeny, nieswoista szczepionka bakteryjna, podanie domięśniowe i podskórne, podanie donosowe, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, preparat iniekcyjny, reakcja nadwrażliwości, skuteczność terapeutyczna, stężenie bakterii, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Urofolitropina – Właściwości farmakokinetyczne
Urofolitropina (FSH) charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu domięśniowym lub podskórnym, co zapewnia skuteczne wchłanianie do krwiobiegu. Po podaniu dawki 150 j.m. obserwuje się maksymalne stężenie (Cmax) wynoszące 8,9 ± 2,5 mj.m./ml osiągane w czasie 7,7 ± 2,1 godziny (Tmax), a pole pod krzywą stężenia leku w funkcji czasu (AUC) wynosi 258,6 ± 47,9 mj.m./ml × godzinę. Okres półtrwania urofolitropiny wynosi 30-40 godzin, co umożliwia utrzymanie terapeutycznego stężenia hormonu przy odpowiednio dobranym schemacie dawkowania. Po 72 godzinach od podania stężenie FSH pozostaje istotnie podwyższone względem wartości podstawowej, co potwierdza długotrwałe działanie preparatu, np. Fostimonu.
biodostępność, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, Fostimon, hormon folikulotropowy, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe i podskórne, pole pod krzywą stężenia leku, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, schemat dawkowania, stężenie hormonu w osoczu, urofolitropina, zaburzenie czynności nerek i wątroby