antygen powierzchniowy

Antygen powierzchniowy to białko, glikoproteina lub lipoproteina zlokalizowane na zewnętrznej powierzchni komórki, które może wywołać odpowiedź immunologiczną organizmu. Antygeny powierzchniowe występują na komórkach bakterii, wirusów, grzybów, pasożytów, a także na komórkach własnych organizmu.

W diagnostyce medycznej antygeny powierzchniowe odgrywają kluczową rolę jako markery identyfikacyjne różnych patogenów. Przykładem jest antygen HBsAg (powierzchniowy antygen wirusa zapalenia wątroby typu B), którego wykrycie w surowicy świadczy o aktywnym zakażeniu HBV lub nosicielstwie. Innym ważnym antygenem powierzchniowym jest białko S wirusa SARS-CoV-2, które stanowi główny cel dla przeciwciał neutralizujących i szczepionek przeciwko COVID-19.

Antygeny powierzchniowe wykorzystywane są w medycynie do tworzenia szczepionek podjednostkowych, które zawierają oczyszczone fragmenty patogenów. Przykładowo, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zawiera rekombinowany HBsAg. Ponadto, antygeny powierzchniowe służą jako cele dla terapii immunologicznych, w tym przeciwciał monoklonalnych, które wiążą się z konkretnymi antygenami na powierzchni komórek nowotworowych lub zainfekowanych wirusem.

W transplantologii istotne znaczenie mają antygeny zgodności tkankowej (HLA) obecne na powierzchni komórek, które determinują akceptację lub odrzucenie przeszczepu. W diagnostyce onkologicznej identyfikacja specyficznych antygenów powierzchniowych na komórkach nowotworowych (np. CD19, CD20 w białaczkach i chłoniakach) umożliwia precyzyjną klasyfikację nowotworów oraz dobór odpowiednich terapii celowanych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl