poród martwego dziecka

Poród martwego dziecka (martwe urodzenie, poronienie późne) to narodziny dziecka bez oznak życia po 22. tygodniu ciąży lub gdy masa płodu przekracza 500 g. Jest to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi mogą zetknąć się zarówno rodzice, jak i personel medyczny.

Z medycznego punktu widzenia poród martwego dziecka wymaga szczególnego postępowania klinicznego. Po stwierdzeniu wewnątrzmacicznego obumarcia płodu lekarz musi rozważyć indukcję porodu lub, w uzasadnionych przypadkach, wykonanie cięcia cesarskiego. Indukcja zwykle przebiega z zastosowaniem prostaglandyn, mizoprostolu lub oksytocyny.

Postępowanie po porodzie martwego dziecka obejmuje badanie patomorfologiczne płodu i łożyska w celu ustalenia przyczyny zgonu. Najczęstszymi przyczynami są: niewydolność łożyska, infekcje wewnątrzmaciczne, wady genetyczne płodu, choroby matki (np. nadciśnienie, cukrzyca), powikłania pępowinowe czy zaburzenia krzepnięcia.

Kluczowym elementem opieki medycznej jest również wsparcie psychologiczne dla rodziców. Zespół medyczny powinien umożliwić rodzicom pożegnanie się z dzieckiem, a także zapewnić kompleksową opiekę położniczą i psychologiczną w okresie połogu. Ważna jest również profilaktyka powikłań, w tym krwotoku i infekcji poporodowych.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl