nieprawidłowość sercowo-płucna
Nieprawidłowość sercowo-płucna (ang. cardiopulmonary abnormality) to termin określający różnego rodzaju zaburzenia dotyczące jednocześnie struktury lub funkcji serca oraz płuc. Ze względu na ścisłe anatomiczne i fizjologiczne powiązanie układu krążenia z układem oddechowym, patologie dotyczące jednego z tych systemów często wpływają na funkcjonowanie drugiego.
Wśród najczęstszych nieprawidłowości sercowo-płucnych wymienia się: nadciśnienie płucne, serce płucne (cor pulmonale), wady wrodzone serca z przeciekiem lewo-prawym (np. ubytek przegrody międzykomorowej, przetrwały przewód tętniczy), zespół Eisenmengera, czy niewydolność serca z wtórnymi objawami płucnymi. Choroby te charakteryzują się złożoną patofizjologią, w której zaburzenia hemodynamiczne i wentylacyjne wzajemnie się potęgują.
Diagnostyka nieprawidłowości sercowo-płucnych wymaga wielokierunkowego podejścia i obejmuje badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, echokardiografię, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny), badania czynnościowe (spirometrię, pletyzmografię, badanie zdolności dyfuzyjnej płuc) oraz badania hemodynamiczne (cewnikowanie serca). Leczenie zależy od rodzaju patologii i może obejmować farmakoterapię, interwencje zabiegowe lub leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dostinex 0,5 mg
Kabergolina, substancja czynna Dostinex (0,5 mg tabletki), jest stosowana w leczeniu zaburzeń związanych z hiperprolaktynemią. W trakcie kwalifikacji do terapii należy uwzględnić jej potencjalny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano obniżoną płodność oraz toksyczność płodową. Dane z 12-letniego badania obserwacyjnego obejmującego 256 ciąż po leczeniu kabergoliną wskazują na 6,6% częstość istotnych wad rozwojowych lub poronień. Najczęściej obserwowane wady noworodkowe dotyczyły układu mięśniowo-szkieletowego oraz sercowo-płucnego. Brak jest danych dotyczących zaburzeń okołoporodowych i długoterminowego rozwoju dzieci narażonych na kabergolinę in utero. Ze względu na brak grupy kontrolnej i zmienność częstości wad w populacji ogólnej (około 6,9%), nie można jednoznacznie potwierdzić zwiększonego ryzyka związanego z terapią.