senność jako działanie niepożądane

Senność jako działanie niepożądane stanowi częsty efekt uboczny wielu leków, szczególnie tych oddziałujących na ośrodkowy układ nerwowy. Może ona wynikać z bezpośredniego wpływu substancji czynnej na receptory histaminowe H1, cholinergiczne, serotoninergiczne, a także receptory GABA, prowadząc do hamowania aktywności neuronalnej i spadku czujności.

Najczęściej senność występuje po zastosowaniu leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, benzodiazepin, opioidów, niektórych leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych oraz przeciwpadaczkowych. Nasilenie objawu zwykle jest zależne od dawki, a jego intensywność może się zmniejszać w miarę rozwijania się tolerancji na dany preparat.

Z klinicznego punktu widzenia senność polekowa może prowadzić do istotnych konsekwencji, takich jak zwiększone ryzyko upadków (szczególnie u osób starszych), wypadków komunikacyjnych oraz obniżonej wydajności w pracy czy nauce. U osób wykonujących zawody wymagające wzmożonej czujności, jak kierowcy czy operatorzy maszyn, może stanowić istotne przeciwwskazanie do stosowania określonych preparatów.

W postępowaniu klinicznym należy rozważyć modyfikację dawkowania, zmianę pory podawania leku (najlepiej na wieczór w przypadku leków wywołujących senność), zamianę na preparat o mniejszym potencjale sedacyjnym lub dodanie leków przeciwdziałających senności, jeśli jest to uzasadnione stanem pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl