zażółcenie powłok skórnych

Zażółcenie powłok skórnych, znane również jako żółtaczka lub ikterus, to objaw kliniczny polegający na żółtym zabarwieniu skóry, błon śluzowych i twardówek oczu, spowodowany podwyższonym stężeniem bilirubiny w surowicy krwi (hiperbilirubinemia). Pojawia się zazwyczaj, gdy stężenie bilirubiny przekracza 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l).

Przyczyny zażółcenia powłok skórnych można podzielić na trzy główne kategorie: żółtaczkę przedwątrobową (hemolityczną), wątrobową (hepatocelularną) i pozawątrobową (cholestatyczną). Żółtaczka przedwątrobowa wynika ze zwiększonego rozpadu erytrocytów, żółtaczka wątrobowa z zaburzeń metabolizmu bilirubiny w hepatocytach, a pozawątrobowa z nieprawidłowości w odpływie żółci.

Diagnostyka zażółcenia powłok skórnych obejmuje badania laboratoryjne (poziom bilirubiny całkowitej i bezpośredniej, enzymy wątrobowe, morfologia krwi), obrazowe (USG, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego) oraz w niektórych przypadkach biopsję wątroby. Kluczowe jest ustalenie, czy mamy do czynienia z hiperbilirubinemią sprzężoną czy niesprzężoną.

Leczenie zażółcenia powłok skórnych zależy od jego przyczyny. W przypadku żółtaczki hemolitycznej może być konieczna terapia choroby podstawowej, przy żółtaczce wątrobowej – leczenie hepatopatii, a w żółtaczce zastoinowej często wymagana jest interwencja chirurgiczna lub endoskopowa w celu przywrócenia drożności dróg żółciowych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl