żółtaczka polekowa

Żółtaczka polekowa to zaburzenie wynikające z uszkodzenia wątroby spowodowanego przez leki, prowadzące do podwyższonego poziomu bilirubiny we krwi i widocznego zażółcenia skóry, błon śluzowych oraz twardówek. Stanowi ona manifestację polekowego uszkodzenia wątroby (DILI – Drug-Induced Liver Injury), które może przebiegać jako reakcja idiosynkratyczna lub zależna od dawki.

Wśród leków najczęściej wywołujących żółtaczkę polekową znajdują się: antybiotyki (zwłaszcza amoksycylina z kwasem klawulanowym), leki przeciwdrgawkowe, preparaty przeciwgruźlicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, statyny oraz niektóre zioła i suplementy diety. Mechanizm powstawania żółtaczki może obejmować bezpośrednie uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia transportu żółci lub reakcje immunologiczne.

Diagnostyka żółtaczki polekowej opiera się na wywiadzie (związek czasowy między przyjmowaniem leku a wystąpieniem objawów), badaniach laboratoryjnych (podwyższony poziom bilirubiny, aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej) oraz wykluczeniu innych przyczyn uszkodzenia wątroby. W ciężkich przypadkach może być konieczna biopsja wątroby.

Leczenie polega przede wszystkim na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego reakcję. W większości przypadków dochodzi do samoistnej normalizacji parametrów wątrobowych, jednak pełna regeneracja może trwać tygodnie lub miesiące. W ciężkich przypadkach może dojść do rozwoju piorunującej niewydolności wątroby wymagającej przeszczepienia narządu. Istotna jest też profilaktyka polegająca na unikaniu ponownej ekspozycji na lek wywołujący żółtaczkę.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl