Lanvis
Lanvis to nazwa handlowa tioguaniny (tioguanina), leku przeciwnowotworowego należącego do grupy antymetabolitów. Działa poprzez hamowanie syntezy DNA i RNA w komórkach nowotworowych, co prowadzi do zatrzymania ich proliferacji i ostatecznie do śmierci komórki.
Lek ten jest stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Może być również wykorzystywany w protokołach leczenia przewlekłej białaczki szpikowej (CML), choć obecnie w tej jednostce chorobowej częściej stosuje się inhibitory kinazy tyrozynowej.
Stosowanie Lanvisu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym mielosupresji, hepatotoksyczności oraz zwiększonego ryzyka infekcji. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest żylno-okluzyjną choroba wątroby (VOD), która może wystąpić przy długotrwałym stosowaniu leku. Z tego powodu podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Przeciwwskazania stosowania
Tioguanina, dostępna w postaci tabletek Lanvis o dawce 40 mg, ma ograniczone bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, co wynika z jej zastosowania w leczeniu ciężkich chorób nowotworowych, w tym białaczek. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Tabletki zawierają 150 mg laktozy jednowodnej, co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, choć nie stanowi to bezwzględnego przeciwwskazania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lanvis 40 mg
Lanvis, zawierający 40 mg tioguaniny, jest lekiem cytotoksycznym o potencjalnym działaniu teratogennym, co stanowi istotny czynnik ryzyka w terapii pacjentek w wieku rozrodczym. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, gdy ryzyko teratogenności jest najwyższe, zaleca się unikanie stosowania tioguaniny, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii. Rekomendacje te dotyczą również mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę, co jest standardem w przypadku terapii cytotoksycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Właściwości farmakokinetyczne
Tioguanina, aktywny składnik leku Lanvis (40 mg), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie radioaktywności w osoczu osiąga się po 8-10 godzinach, natomiast po dożylnym podaniu dawki 1-1,2 g/m² maksymalne stężenia 6-tioguaniny wynoszą 61-118 nmol/ml. Po podaniu doustnym dawki 100 mg/m² maksymalne stężenie w osoczu wynosi 0,03-0,94 nmol/ml i pojawia się po 2-4 godzinach, z obniżeniem wartości przy jednoczesnym spożyciu pokarmu lub wymiotach. Eliminacja tioguaniny przebiega dwufazowo z okresem półtrwania 3 godziny (faza początkowa) i 5,9 godziny (faza końcowa). Tioguanina przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, co potwierdzono u dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną po ciągłej infuzji dożylnej 20 mg/m²/godz. przez 24 godziny.
deaminaza guaniny, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, HPLC, Lanvis, leukopenia, łysienie, metylotransferaza tiopurynowa, model dwukompartmentowy, nukleotydy tioguaniny, oksydaza aldehydowa, oksydaza ksantynowa, ostra białaczka limfoblastyczna, płyn mózgowo-rdzeniowy, tioguanina, tiopuryna, TPMT, wysokosprawna chromatografia cieczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lanvis 40 mg
Lanvis (tioguanina) w dawce 40 mg jest przeciwwskazany jedynie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, co stanowi jedyne bezwzględne przeciwwskazanie. Ze względu na ciężki charakter chorób onkologicznych i hematologicznych, w których stosuje się tioguaninę, korzyści terapeutyczne zazwyczaj przewyższają potencjalne ryzyko. Tabletki zawierają 150 mg laktozy jednowodnej, co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba hematologiczna, działanie mielosupresyjne, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, Lanvis, lek cytotoksyczny, mielosupresja, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, radioterapia, reakcja alergiczna, schorzenie onkologiczne, tioguanina, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tioguanina, substancja czynna produktu leczniczego Lanvis (tabletki 40 mg), nie wykazuje udokumentowanego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mechanizm działania tioguaniny nie sugeruje oddziaływania na ośrodkowy układ nerwowy w sposób mogący zaburzać koncentrację, koordynację wzrokowo-ruchową czy inne funkcje kluczowe dla tych czynności. Niemniej jednak, ze względu na możliwość indywidualnych reakcji na leczenie, w tym wystąpienia działań niepożądanych takich jak zmęczenie, senność czy zawroty głowy, zaleca się ostrożność, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania. W przypadku pojawienia się objawów mogących wpływać na sprawność psychomotoryczną, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia symptomów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lanvis 40 mg
Tioguanina, substancja czynna produktu leczniczego Lanvis, wykazuje w badaniach przedklinicznych wyraźne działanie genotoksyczne, polegające na bezpośrednim oddziaływaniu na DNA komórek. Mechanizm działania tioguaniny opiera się na ingerencji w strukturę i funkcję kwasów nukleinowych, co skutkuje mutagennym potencjałem leku. Badania potwierdziły zdolność tioguaniny do indukowania zmian w materiale genetycznym, co stanowi podstawę do klasyfikacji substancji jako potencjalnie kancerogennej.
- Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Przedawkowanie
Przedawkowanie tioguaniny, substancji czynnej leku Lanvis, stanowi poważne zagrożenie ze względu na jej toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy, zwłaszcza szpik kostny. Toksyczność objawia się supresją szpiku, prowadzącą do pancytopenii, leukopenii, małopłytkowości oraz niedokrwistości, co manifestuje się osłabieniem, zwiększoną podatnością na infekcje, krwawieniami i wybroczynami. Przewlekłe przedawkowanie wykazuje silniejsze działanie toksyczne niż jednorazowe spożycie dużej dawki. Warto podkreślić, że brak jest specyficznego antidotum dla tioguaniny, co wymusza leczenie objawowe i wspomagające, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania morfologii krwi oraz zapobiegania powikłaniom infekcyjnym, w tym ewentualnego zastosowania czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF).
antidotum, badanie morfologiczne, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, erytrocyt, G-CSF, hematopoeza, komórka hematopoetyczna, Lanvis, leczenie objawowe, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, monitorowanie hematologiczne, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, ostre przedawkowanie, pancytopenia, płytka krwi, powikłanie infekcyjne, preparat krwiopochodny, regeneracja szpiku kostnego, substancja czynna, supresja szpiku kostnego, szpik kostny, tioguanina, transfuzja krwi, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne