hiperprolaktynemia polekowa
Hiperprolaktynemia polekowa to wzrost stężenia prolaktyny w surowicy krwi spowodowany przyjmowaniem leków. Jest to najczęstsza przyczyna hiperprolaktynemii, odpowiadająca za około 40% wszystkich przypadków. Wzrost stężenia prolaktyny występuje najczęściej w wyniku stosowania leków blokujących receptory dopaminowe D2 w układzie tuberoinfundibularnym.
Najczęstszymi grupami leków wywołującymi hiperprolaktynemię są leki przeciwpsychotyczne (szczególnie pierwszej generacji oraz risperidon, amisulprid, paliperydon), przeciwwymiotne (metoklopramid, tietylperazyna), niektóre leki przeciwdepresyjne (zwłaszcza SSRI), przeciwnadciśnieniowe (werapamil, metyldopa) oraz opioidy. Mechanizm działania tych leków polega głównie na blokowaniu hamującego wpływu dopaminy na wydzielanie prolaktyny.
Objawy hiperprolaktynemii polekowej obejmują mlekotok, zaburzenia miesiączkowania u kobiet, zaburzenia funkcji seksualnych u obu płci oraz osteoporozę przy długotrwałym utrzymywaniu się stanu hiperprolaktynemii. U mężczyzn może wystąpić ginekomastia, zmniejszenie libido i zaburzenia erekcji. Nasilenie objawów zależy od stopnia wzrostu stężenia prolaktyny.
Postępowanie w hiperprolaktynemii polekowej obejmuje przede wszystkim modyfikację leczenia – zmniejszenie dawki leku odpowiedzialnego za hiperprolaktynemię lub jego zamianę na preparat o mniejszym potencjale wywoływania tego zaburzenia. W przypadku braku możliwości odstawienia leku wywołującego hiperprolaktynemię, a przy występowaniu nasilonych objawów, można rozważyć dodanie agonisty dopaminy, zawsze po konsultacji ze specjalistą prowadzącym leczenie podstawowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Kwetiapina, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią, wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne z około 300 do 1000 zakończonych ciąż nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych, jednak nie można go całkowicie wykluczyć. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na toksyczne działanie na rozród, co wymaga ostrożności. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży ekspozycja płodu na kwetiapinę może prowadzić do objawów pozapiramidowych i zespołu odstawienia u noworodków, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność, niewydolność oddechowa oraz trudności w karmieniu. Zaleca się dokładne monitorowanie stanu noworodka po porodzie.
brak owulacji, drżenie mięśniowe, fumaran kwetiapiny, hiperprolaktynemia, hiperprolaktynemia polekowa, kwetiapina w ciąży, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżenie libido, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, toksyczność, wada rozwojowa płodu, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie przyjmowania pokarmu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bromocorn 2,5 mg
Bromocorn w dawce 2,5 mg (bromokryptyna mezylan) jest wskazany do leczenia choroby Parkinsona (w monoterapii lub terapii skojarzonej), akromegalii jako leczenie wspomagające lub alternatywne wobec chirurgii/radioterapii, oraz mikro- i makrogruczolaków przysadki wydzielających prolaktynę. W terapii gruczolaków prolaktynowych stosuje się go zarówno jako monoterapię, jak i w okresie przed- i pooperacyjnym w celu zmniejszenia guza i kontroli poziomu prolaktyny. U mężczyzn z hipogonadyzmem zależnym od prolaktyny Bromocorn łagodzi objawy takie jak oligospermia, utrata libido i impotencja. Ponadto, lek może być stosowany do zapobiegania laktacji poporodowej w ściśle określonych sytuacjach klinicznych (np. utrata dziecka, zakażenie HIV matki), jednak nie jest zalecany do rutynowego hamowania laktacji czy leczenia bólu piersi.
akromegalia, amenorrhea, antyestrogeny, bezpłodność, bromokryptyna, choroba Parkinsona, cykl bezowulacyjny, galactorrhea, hiperprolaktynemia, hiperprolaktynemia polekowa, hipogonadyzm, impotencja, laktacja poporodowa, leki psychotropowe, libido, makrogruczolak, mikrogruczolak, normoprolaktynemia, oligomenorrhea, oligospermia, prolaktynoma, substancja czynna, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zespół policystycznych jajników