farmakokinetyka kabazytakselu

Farmakokinetyka kabazytakselu charakteryzuje się liniowym modelem trójkompartmentowym. Po podaniu dożylnym lek ulega szybkiej dystrybucji do tkanek obwodowych, osiągając objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynoszącą około 4870 l/m².

Kabazytaksel wiąże się z białkami osocza w około 89-92%, głównie z albuminami (82%) oraz lipoproteinami. Metabolizm leku zachodzi głównie w wątrobie za pośrednictwem izoenzymów CYP3A4/5 (80-90%), natomiast w mniejszym stopniu przez CYP2C8. Powstaje co najmniej 14 metabolitów, z których część wykazuje aktywność przeciwnowotworową.

Wydalanie kabazytakselu następuje głównie z kałem (76%), w mniejszym stopniu z moczem (3,7%). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 95 godzin. Klirens leku wynosi około 48,5 l/h i wykazuje zmienność międzyosobniczą na poziomie 39%.

Zaburzenia czynności wątroby istotnie wpływają na farmakokinetykę kabazytakselu, zwiększając ekspozycję na lek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Interakcje

Kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A (80–90%), co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zmniejszają klirens kabazytakselu o 20% i zwiększają AUC o 25%, co może nasilać toksyczność, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Umiarkowany inhibitor CYP3A, aprepitant, nie wpływa istotnie na klirens. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) zwiększają klirens o 21% i zmniejszają AUC o 17%, potencjalnie obniżając skuteczność terapii, co również wymaga unikania kojarzenia. Kabazytaksel hamuje transportery OATP1B1, co może zwiększać stężenia substratów takich jak statyny, walsartan czy repaglinid; zaleca się zachowanie 12-godzinnego odstępu przed infuzją i 3-godzinnego po infuzji.
atorwastatyna, AUC, barbituran, benzodiazepina, cefalosporyna, chlorpropamid, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, disulfiram, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP3A, farmakokinetyka kabazytakselu, fenobarbital, fenytoina, glibenklamid, immunosupresja, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, itrakonazol, kabazytaksel, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kabazytakselu, leczenie onkologiczne, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, metronidazol, OATP1B1, pochodna sulfonylomocznika, reakcja disulfiramopodobna, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A, simwastatyna, statyna, substrat OATP1B1, szczepionka żywa atenuowana, tinidazol, walsartan
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cabazitaxel MSN 60 mg

Farmakokinetyka kabazytakselu została oceniona w populacji 170 pacjentów z zaawansowanymi nowotworami litymi, w tym rakiem piersi i gruczołu krokowego, przy dawkach od 10 do 30 mg/m² powierzchni ciała (pc.) podawanych dożylnie w infuzji trwającej 1 godzinę. Po podaniu dawki 25 mg/m² pc. u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło 226 ng/mL (CV 107%), a pole pod krzywą stężenia (AUC) 991 ng·h/mL (CV 34%). Kabazytaksel charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (Vss 4870 L, tj. 2640 L/m² pc.) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (89-92%), głównie albuminami i lipoproteinami HDL, LDL i VLDL. Metabolizm wątrobowy jest dominującą drogą eliminacji (>95%), głównie przez CYP3A, z identyfikacją 7 metabolitów, z których 3 są aktywne biologicznie. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (76% dawki), a klirens osoczowy wynosi 48,5 L/h (26,4 L/h/m² pc.), z okresem półtrwania eliminacji około 95 godzin. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z substratami CYP3A ani innymi enzymami CYP, a ryzyko interakcji z transporterami P-gp, BCRP i OATP1B3 jest niskie przy stosowanych dawkach.
albumina osocza, badanie farmakokinetyczne, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, białko osocza ludzkiego, bilirubina całkowita, farmakokinetyka kabazytakselu, infuzja dożylna, izoenzym CYP3A, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, lipoproteina, maksymalna tolerowana dawka, metabolit kabazytakselu, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nowotwór lity, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, stężenie w osoczu, wchłanianie i dystrybucja leku, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Cabazitaxel MSN 60 mg

Kabazytaksel, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A (80-90%), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zwiększają AUC kabazytakselu o 25% i zmniejszają jego klirens o 20%, co może nasilać toksyczność, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Z kolei silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), zwiększają klirens o 21% i zmniejszają AUC o 17%, co może obniżać skuteczność terapii. Ponadto kabazytaksel hamuje transportery OATP1B1, co wymaga zachowania 12-godzinnego odstępu przed infuzją i 3-godzinnego po niej przy podawaniu substratów tych transporterów (statyny, walsartan, repaglinid), aby uniknąć wzrostu ich stężeń w osoczu.
cytochrom P450 3A, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka kabazytakselu, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy, kabazytaksel, ketokonazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, makrolid, odpowiedź immunologiczna, pole pod krzywą stężenia leku, polipeptydy transportujące aniony organiczne, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A, statyna, szczepionka atenuowana, szczepionka inaktywowana, uszkodzenie hepatocytów

farmakokinetyka kabazytakselu

Powiązane wpisy

Kabazytaksel – Interakcje

Właściwości farmakokinetyczne – Cabazitaxel MSN 60 mg

Interakcje leku – Cabazitaxel MSN 60 mg