zaburzenie płytki paznokciowej

Zaburzenie płytki paznokciowej to szeroka kategoria patologii obejmująca różne nieprawidłowości w strukturze, wyglądzie i funkcji paznokcia. Mogą one mieć charakter wrodzony lub nabyty, być izolowane lub stanowić objaw chorób ogólnoustrojowych.

Zaburzenia te manifestują się jako zmiany w kolorze, grubości, kształcie, spoistości lub teksturze paznokcia. Częste formy obejmują: onycholizę (oddzielanie się płytki od łożyska), onychogrypoze (znaczne pogrubienie i deformacja), brachyonychię (skrócenie), koilonychię (łyżeczkowate wklęśnięcie), onychoschizie (rozwarstwianie) oraz linie Beaua (poprzeczne zagłębienia).

Etiologia zaburzeń płytki paznokciowej jest zróżnicowana i obejmuje: infekcje (grzybicze, bakteryjne, wirusowe), dermatozy (łuszczyca, liszaj płaski, egzema), urazy mechaniczne i chemiczne, zaburzenia metaboliczne (niedoczynność tarczycy), choroby ogólnoustrojowe (niewydolność krążenia, choroby płuc), niedobory witamin i mikroelementów oraz stosowanie niektórych leków.

Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, dermoskopii, badaniach mikrobiologicznych i histopatologicznych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować terapię przeciwgrzybiczą, przeciwzapalną, suplementację niedoborów, modyfikację czynników środowiskowych oraz w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl