transhydrogenaza
Transhydrogenaza to enzym występujący w błonie wewnętrznej mitochondriów, który katalizuje przenoszenie atomów wodoru (protonów i elektronów) pomiędzy nukleotydami NADH i NADPH. Pełna nazwa enzymu to transhydrogenaza nikotynamidoadeninowych nukleotydów (NAD(P)+ transhydrogenaza).
Główną funkcją transhydrogenazy jest utrzymanie równowagi oksydoredukcyjnej w komórce poprzez regulację stosunku NADPH/NADP+ do NADH/NAD+. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w metabolizmie energetycznym, szczególnie w warunkach stresu oksydacyjnego, gdy komórka potrzebuje zwiększonych ilości NADPH do procesów antyoksydacyjnych.
W medycynie klinicznej zaburzenia aktywności transhydrogenazy wiązane są z rozwojem chorób metabolicznych, w tym cukrzycy typu 2, otyłości oraz chorób neurodegeneracyjnych. Mutacje w genie NNT kodującym transhydrogenazę mogą prowadzić do wrodzonych zaburzeń metabolicznych, w tym do rodzinnej niedoczynności kory nadnerczy, ze względu na zaburzenie syntezy hormonów steroidowych, do której niezbędny jest NADPH.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Hydroksymaślan sodu, substancja czynna leku Sodium oxybate Accord (500 mg/ml roztwór doustny), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym z biodostępnością około 88%. Farmakokinetyka wykazuje nieliniowość, co objawia się 3,8-krotnym wzrostem AUC przy podwojeniu dawki z 4,5 g do 9 g. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po dawce dobowej 9 g podzielonej na dwie dawki wynoszą odpowiednio 78 i 142 µg/ml, a czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) wynosi od 0,5 do 2 godzin. Pokarm bogatotłuszczowy znacząco opóźnia wchłanianie (Tmax do 2 h), zmniejsza Cmax o 58% i AUC o 37%. Hydroksymaślan sodu jest hydrofilny, o objętości dystrybucji 190-384 ml/kg, wiąże się z białkami osocza w minimalnym stopniu (<1%). Okres półtrwania wynosi 0,5-1 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z wydalaniem <5% leku w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 6-8 godzin.
acetylokoenzym A, beta-oksydacja, biodostępność leku, cykl Krebsa, cykl kwasów trikarboksylowych, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dehydrogenaza GHB, dehydrogenaza semialdehydu bursztynowego, efekt pierwszego przejścia, hydroksymaślan sodu, izoenzymy CYP, izoenzymy cytochromu P450, klirens doustny, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, nieliniowość farmakokinetyczna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą stężenia, posiłek bogatotłuszczowy, transhydrogenaza, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby