marskość wątroby klasy C

Marskość wątroby klasy C, klasyfikowana według skali Childa-Pugha, oznacza zaawansowaną postać przewlekłego uszkodzenia wątroby. Jest to najcięższa kategoria w tej skali (10-15 punktów), wskazująca na znacznie upośledzoną funkcję wątroby i wysokie ryzyko powikłań.

Pacjenci z marskością klasy C wykazują zazwyczaj encefalopatię wątrobową umiarkowanego lub ciężkiego stopnia, wodobrzusze oporne na leczenie, stężenie bilirubiny powyżej 3 mg/dl, albuminy poniżej 2,8 g/dl oraz znacznie wydłużony czas protrombinowy (INR > 2,3). Ryzyko zgonu w ciągu roku w tej grupie pacjentów wynosi około 50-75%.

Leczenie marskości klasy C obejmuje kompleksowe postępowanie mające na celu zapobieganie progresji choroby oraz leczenie powikłań. W przypadkach marskości klasy C często rozważa się kwalifikację do przeszczepienia wątroby jako ostatecznej opcji terapeutycznej, gdyż metody farmakologiczne mają ograniczoną skuteczność na tym etapie choroby.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Sód hydroksymaślan – Właściwości farmakokinetyczne

Sód hydroksymaślan (GHB) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością około 88% oraz okresem półtrwania wynoszącym 0,5-1 godziny. Farmakokinetyka jest nieliniowa, co objawia się 3,8-krotnym wzrostem AUC przy podwojeniu dawki z 4,5 g do 9 g, a maksymalne stężenia w osoczu przy dawce 9 g (podzielonej na dwie dawki co 4 godziny) wynoszą odpowiednio 78 i 142 µg/ml. Tmax waha się od 0,5 do 2 godzin, a podanie po posiłku bogatotłuszczowym powoduje opóźnienie Tmax do 2 godzin, zmniejszenie Cmax o 58% i redukcję AUC o 37%. Sód hydroksymaślan wykazuje bardzo niski stopień wiązania z białkami osocza (<1% w zakresie 3-300 µg/ml) oraz objętość dystrybucji 190-384 ml/kg. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm do CO2 i H2O, z mniej niż 5% wydalanym z moczem w formie niezmienionej.
acetylokoenzym A, biodostępność, biotransformacja metaboliczna, cykl Krebsa, cykl kwasów trikarboksylowych, cykl kwasu cytrynowego, dehydrogenaza GHB, dehydrogenaza semialdehydu bursztynowego, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja układowa, izoenzymy CYP, izoenzymy cytochromu P450, klirens po podaniu doustnym, kwas bursztynowy, marskość wątroby, marskość wątroby klasy C, mikrosomy wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą, profil farmakokinetyczny, sód hydroksymaślan, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie w osoczu, szlak eliminacji, szlak enzymatyczny, transhydrogenaza, wiązanie z białkami osocza, wodobrzusze, β-oksydacja
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Leczenie

Zapalenie pęcherzyka żółciowego wymaga kompleksowego leczenia, które obejmuje hospitalizację, leczenie zachowawcze oraz interwencję chirurgiczną. Wstępne postępowanie polega na głodówce, dożylnym nawodnieniu, antybiotykoterapii (w łagodnych przypadkach monoterapia antybiotykiem o szerokim spektrum, w ciężkich imipenem/cilastatin lub meropenem, alternatywnie metronidazol z cefalosporyną III generacji, ciprofloksacyną lub aztreonamem) oraz kontroli bólu. Złotym standardem leczenia jest wczesna laparoskopowa cholecystektomia, wykonywana w ciągu 24-72 godzin od przyjęcia u pacjentów z niskim ryzykiem powikłań, co skraca czas hospitalizacji i zmniejsza ryzyko powikłań. U pacjentów wysokiego ryzyka lub niemożliwych do natychmiastowej operacji stosuje się przezskórny drenaż pęcherzyka (cholecystostomię) jako terapię tymczasową. ERCP jest wskazane w przypadku kamicy przewodowej lub niedrożności dróg żółciowych, umożliwiając usunięcie kamieni i poprawę odpływu żółci.
antybiotykoterapia, aztreonam, Bacteroides fragilis, cefalosporyna trzeciej generacji, cholecystektomia, cholecystektomia laparoskopowa, cholecystektomia otwarta, cholecystitis, cholecystostomia, ciprofloksacyna, dieta niskotłuszczowa, drenaż pęcherzyka żółciowego, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, Enterococcus, ERCP, Escherichia coli, kamica przewodowa, Klebsiella, kolka żółciowa, krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, leczenie zachowawcze, marskość wątroby, marskość wątroby klasy C, meropenem, metronidazol, niedrożność dróg żółciowych, perforacja pęcherzyka żółciowego, petydyna, przezskórny drenaż pęcherzyka żółciowego, Pseudomonas, UDCA, Wytyczne Tokijskie, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zwieracz Oddiego
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby – Epidemiologia

Choroby wątroby stanowią istotne globalne wyzwanie zdrowotne, odpowiadając za około 2 miliony zgonów rocznie (4% wszystkich zgonów), z przewagą mężczyzn (około 2/3 zgonów). Najczęstszymi przyczynami marskości wątroby są wirusowe zapalenia wątroby (HBV, HCV), alkoholowa choroba wątroby (ALD) oraz niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD/MASLD). W 2019 roku odnotowano 1,26 miliona zgonów z powodu marskości i przewlekłych chorób wątroby, a w 2020 roku rak wątrobowokomórkowy (HCC) spowodował około 830 000 zgonów. Częstość występowania marskości wzrosła z 20,7 do 23,4 na 100 000 osób w latach 2000-2015, a liczba przypadków wyrównanej i niewyrównanej marskości w 2017 roku wyniosła odpowiednio 112 milionów i 10,6 miliona. NAFLD dotyka około 25,24% populacji globalnej, z rosnącą zachorowalnością i znacznym obciążeniem ekonomicznym (koszty w USA szacowane na 292 mld USD rocznie). ALD odpowiada za 5,9% globalnych zgonów, z rosnącą częstością wśród młodszych dorosłych i wysoką 5-letnią śmiertelnością (>50%).
alfa-fetoproteina, aminotransferaza alaninowa, choroba wątroby, choroba wątroby związana z alkoholem, dysfunkcja wątroby, komórki gwiaździste wątroby, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, marskość wątroby, marskość wątroby klasy C, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, niewyrównana marskość wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła choroba wątroby, rak wątrobowokomórkowy, rak wątroby, skala Child-Turcotte-Pugh, stłuszczeniowa choroba wątroby, terapia przeciwwirusowa, ultrasonografia wątroby, uszkodzenie hepatocytów, wirus zapalenia wątroby typu B, wirus zapalenia wątroby typu C, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wyrównana marskość wątroby

marskość wątroby klasy C

Powiązane wpisy

Sód hydroksymaślan – Właściwości farmakokinetyczne

Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Leczenie

Choroba wątroby – Epidemiologia