dehydrogenaza semialdehydu bursztynowego
Dehydrogenaza semialdehydu bursztynowego (SSADH) to enzym odgrywający kluczową rolę w metabolizmie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym. Enzym ten katalizuje przekształcenie semialdehydu bursztynowego do kwasu bursztynowego w szlaku metabolicznym GABA.
Genetycznie uwarunkowany niedobór SSADH prowadzi do choroby znanej jako niedobór dehydrogenazy semialdehydu bursztynowego (SSADH deficiency) – rzadkiego, autosomalnie recesywnego zaburzenia metabolicznego. U pacjentów z tą chorobą dochodzi do nieprawidłowej akumulacji GABA oraz innych metabolitów, co powoduje objawy neurologiczne, takie jak opóźnienie rozwoju, hipotonia, ataksja, zaburzenia mowy i drgawki.
Diagnoza niedoboru SSADH opiera się na badaniach biochemicznych, w tym oznaczeniu podwyższonego poziomu kwasu gamma-hydroksymasłowego (GHB) w moczu, krwi i płynie mózgowo-rdzeniowym, a także na badaniach genetycznych wykrywających mutacje w genie ALDH5A1, kodującym ten enzym. Leczenie ma głównie charakter objawowy i może obejmować leki przeciwpadaczkowe, fizjoterapię oraz inne formy wsparcia rozwojowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Hydroksymaślan sodu, substancja czynna leku Sodium oxybate Accord (500 mg/ml roztwór doustny), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym z biodostępnością około 88%. Farmakokinetyka wykazuje nieliniowość, co objawia się 3,8-krotnym wzrostem AUC przy podwojeniu dawki z 4,5 g do 9 g. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po dawce dobowej 9 g podzielonej na dwie dawki wynoszą odpowiednio 78 i 142 µg/ml, a czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) wynosi od 0,5 do 2 godzin. Pokarm bogatotłuszczowy znacząco opóźnia wchłanianie (Tmax do 2 h), zmniejsza Cmax o 58% i AUC o 37%. Hydroksymaślan sodu jest hydrofilny, o objętości dystrybucji 190-384 ml/kg, wiąże się z białkami osocza w minimalnym stopniu (<1%). Okres półtrwania wynosi 0,5-1 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z wydalaniem <5% leku w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 6-8 godzin.
acetylokoenzym A, beta-oksydacja, biodostępność leku, cykl Krebsa, cykl kwasów trikarboksylowych, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dehydrogenaza GHB, dehydrogenaza semialdehydu bursztynowego, efekt pierwszego przejścia, hydroksymaślan sodu, izoenzymy CYP, izoenzymy cytochromu P450, klirens doustny, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, nieliniowość farmakokinetyczna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą stężenia, posiłek bogatotłuszczowy, transhydrogenaza, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby