zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem

Zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem (acute myocardial infarction, non-fatal) to stan ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego, prowadzący do martwicy kardiomiocytów, po którym pacjent przeżywa. Najczęstszą przyczyną jest zamknięcie lub krytyczne zwężenie tętnicy wieńcowej przez zakrzep tworzący się na blaszce miażdżycowej.

Rozpoznanie zawału opiera się na występowaniu charakterystycznych objawów klinicznych (ból w klatce piersiowej, duszność), zmianach w EKG (uniesienie lub obniżenie odcinka ST, patologiczny załamek Q) oraz podwyższonych wartościach markerów sercowych (troponina I, troponina T, CK-MB). Według uniwersalnej definicji zawału serca, decydujące znaczenie ma wzrost i/lub spadek stężenia troponin sercowych z co najmniej jedną wartością powyżej 99. percentyla górnej granicy referencyjnej.

Postępowanie w zawale mięśnia sercowego niezakończonym zgonem obejmuje szybkie przywrócenie przepływu wieńcowego (pierwotna angioplastyka wieńcowa lub leczenie fibrynolityczne), farmakoterapię (przeciwpłytkową, przeciwzakrzepową, beta-adrenolityki, ACEI/ARB, statyny) oraz rehabilitację kardiologiczną. Wdrożenie odpowiedniego leczenia w czasie „złotej godziny” znacząco poprawia rokowanie i zmniejsza ryzyko powikłań, takich jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu czy pęknięcie mięśnia sercowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl