degeneracja siatkówki
Degeneracja siatkówki to grupa schorzeń okulistycznych charakteryzujących się postępującym uszkodzeniem tkanki siatkówkowej oka. Może występować w formie pierwotnej (dziedzicznej) lub wtórnej (nabytej), a jej konsekwencją jest stopniowa utrata widzenia, która w wielu przypadkach prowadzi do ślepoty.
Najczęstszą postacią jest zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), które dotyka głównie osoby po 50. roku życia. Inne formy to m.in. dystrofie siatkówki (np. retinitis pigmentosa), retinopatia cukrzycowa czy degeneracje związane z wysoką krótkowzrocznością. Patofizjologia tych schorzeń obejmuje procesy zaniku fotoreceptorów, komórek nabłonka barwnikowego siatkówki oraz zaburzenia ukrwienia.
Diagnostyka degeneracji siatkówki opiera się na badaniu dna oka, angiografii fluoresceinowej, OCT (optycznej koherentnej tomografii) oraz badaniach elektrofizjologicznych. Leczenie zależy od typu schorzenia i może obejmować iniekcje doszklistkowe anty-VEGF w przypadku AMD wysiękowego, suplementację witaminową, fotokoagulację laserową czy nowsze metody terapii genowej w przypadkach uwarunkowanych genetycznie.
Wczesne wykrycie i odpowiednie postępowanie może znacząco spowolnić postęp choroby, dlatego regularne badania okulistyczne są szczególnie ważne u osób z czynnikami ryzyka takimi jak wiek, obciążenie genetyczne, cukrzyca czy palenie tytoniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pilokarpina – Przeciwwskazania stosowania
Pilocarpina, będąca substancją czynną preparatu Pilocarpinum WZF 2% (20 mg/ml), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na chlorowodorek pilokarpiny lub substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml). Nie należy jej stosować w stanach, gdzie zwężenie źrenicy jest niepożądane, takich jak ostre i przewlekłe zapalenie tęczówki, zapalenie ciałka rzęskowego, zapalenie rogówki, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oraz niektóre postaci jaskry wtórnej. Ponadto, pilokarpina jest przeciwwskazana u pacjentów z odwarstwieniem siatkówki lub predysponujących do tego stanu (np. zmiany degeneracyjne siatkówki, wysoka krótkowzroczność, przebyte urazy oka).
chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek pilokarpiny, choroby przedniego odcinka oka, degeneracja siatkówki, jaskra wtórna, karmienie piersią, krótkowzroczność, nadwrażliwość na substancję czynną, odwarstwienie siatkówki, Pilocarpinum WZF, pilokarpina, terapia okulistyczna, uraz oka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zwężenie źrenicy - Leksykon chorób i schorzeń
Krótkowzroczność – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Krótkowzroczność (myopia) to powszechna wada refrakcji, zwykle diagnozowana przed 20. rokiem życia, charakteryzująca się upośledzeniem widzenia na odległość przy zachowanej dobrej ostrości widzenia z bliska. Wysoka krótkowzroczność wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań okulistycznych, takich jak odwarstwienie siatkówki, jaskra, zaćma oraz zwyrodnienie plamki żółtej. Kluczowe jest regularne monitorowanie progresji wady, szczególnie u dzieci i młodzieży, z częstotliwością badań dostosowaną do stopnia krótkowzroczności i zastosowanego leczenia. Metody spowalniające progresję obejmują stosowanie specjalistycznych soczewek okularowych (np. z technologią D.I.M.S. MiYOSMART lub HAL Stellest), soczewek kontaktowych, ortokeratologię oraz farmakologiczne leczenie niskimi dawkami atropiny (0,01%-0,05%), które wykazują redukcję progresji krótkowzroczności o 40-60% w ciągu 1-3 lat terapii. Zaleca się także zwiększenie czasu przebywania na świeżym powietrzu do co najmniej 2 godzin dziennie, szczególnie u dzieci w wieku 7-9 lat, oraz ograniczenie czasu spędzanego na czynnościach wymagających widzenia z bliska.
atropina, badanie przesiewowe wzroku, biomechanika rogówki, ból głowy, degeneracja siatkówki, higiena soczewek kontaktowych, jaskra, krople z atropiną, krótkowzroczność, krótkowzroczność patologiczna, ochrona wzroku, odwarstwienie siatkówki, ortokeratologia, progresja krótkowzroczności, soczewki DIMS, soczewki kontaktowe, terapia czerwonym światłem, wysoka krótkowzroczność, zaćma, zdrowie oczu, zmęczenie oczu, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na profil toksyczności ściśle powiązany z jego działaniem jako agonisty receptorów dopaminergicznych. Główne objawy toksyczności obejmują zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym leku. Ropinirol nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, choć u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano wpływ na implantację zarodka związany z obniżeniem prolaktyny, jednak efekt ten nie jest istotny klinicznie u ludzi.
agonista dopaminergiczny, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek ropinirolu, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, komórki Leydiga, organogeneza, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, teratogenność, toksyczność ogólna, wady wrodzone, wydzielanie prolaktyny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 0,25 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu wykazały istotne efekty toksyczności reprodukcyjnej, głównie związane z dawkami znacznie przekraczającymi maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka (MRHD). U szczurów dawki 60, 90 i 150 mg/kg m.c./dobę (odpowiednio ~2-, 3- i 5-krotność AUC względem MRHD w chorobie Parkinsona) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, wzrost obumieralności oraz wady wrodzone palców. W dawce 120 mg/kg m.c./dobę (~4-krotność AUC MRHD) nie stwierdzono teratogenności. U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cₘₐₓ u ludzi), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Podobne zależności dawka-efekt odnotowano w modelu zespołu niespokojnych nóg, z wyższymi mnożnikami AUC względem MRHD (od 15- do 40-krotnych). Mechanizm toksyczności wiąże się z farmakologicznym działaniem ropinirolu, obejmującym hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz objawy neurologiczne. Długoterminowo u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
bezpieczeństwo farmakologiczne, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanały hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodów, organogeneza, ropinirol, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceurolex SR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (substancji czynnej Ceurolex SR) wykazały wpływ na rozrodczość u zwierząt, w tym obniżenie implantacji zarodków u samic szczurów związane z redukcją prolaktyny, jednakże różnice gatunkowe ograniczają przenoszalność tych wyników na ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-5-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla człowieka – MRHD, mierzonej jako AUC) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg/dobę (4-krotność MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (60-krotność średniego Cmax u ludzi), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, wskazując na potencjalne interakcje farmakologiczne w układzie dopaminergicznym.
agonista receptorów dopaminowych, autonomiczny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, kanał hERG, kanały potasowe, komórki Leydiga, L-DOPA, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, repolaryzacja serca, ropinirol, układ dopaminergiczny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodzenia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroquenin 200 mg
Podczas kwalifikacji do terapii hydroksychlorochiną (Hydroquenin 200 mg) kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań, które uniemożliwiają bezpieczne wprowadzenie leku. Należą do nich nadwrażliwość na hydroksychlorochinę lub pochodne 4-aminochinoliny oraz na substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również łuszczyca, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian skórnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na patologie okulistyczne, takie jak retinopatia (w tym toksyczna), makulopatia oraz wszelkie zmiany w polu widzenia (ubytki, mroczki, zniekształcenia), które stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia siatkówki i pogłębienia zaburzeń wzroku. Hydroksychlorochina jest także przeciwwskazana u pacjentów z neurogennym ubytkiem słuchu, gdyż lek może nasilać uszkodzenia nerwu słuchowego lub ośrodkowego układu nerwowego.
choroby dermatologiczne, choroby siatkówki, degeneracja siatkówki, hydroksychlorochina, kontrola okulistyczna, łuszczyca, makulopatia, nerw słuchowy, neurogenny ubytek słuchu, ośrodkowy układ nerwowy, plamka żółta, pochodne 4-aminochinoliny, retinopatia, retinotoksyczność, szumy uszne, widzenie centralne, zawroty głowy, zmiany łuszczycowe, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 8 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ropinirolu obejmuje badania dotyczące wpływu na rozrodczość, toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano wpływ na implantację zarodka związany z obniżeniem poziomu prolaktyny, jednak efekt ten może nie mieć znaczenia klinicznego u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę, AUC 2-5× MRHD) stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD) nie wykazała działania teratogennego. U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (Cmax 9,5× MRHD). Interakcje z lewodopą zwiększały częstość i nasilenie wad rozwojowych palców. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów w dawce 50 mg/kg/dobę obserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z ekspozycją na światło, a nie bezpośrednim działaniem leku.
badanie długoterminowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, interakcja lekowa, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, obumarcie płodu, organogeneza, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie leku w osoczu, wada wrodzona palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych, wykazuje wpływ na rozrodczość u szczurów, manifestujący się zmniejszeniem masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC około 2-krotnie większe niż przy maksymalnej zalecanej dawce dla człowieka – MRHD), zwiększonym obumieraniem płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wadami wrodzonymi palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (Cmax ~9,5x MRHD), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8x Cmax MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu objawia się hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz objawami neurologicznymi. Długoterminowe badania u szczurów albinosów wykazały degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym dla tego gatunku i związanym z ekspozycją na światło.
agonista receptorów dopaminowych, badania in vitro, badania in vivo, degeneracja siatkówki, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, wady wrodzone - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sildenafil Synoptis 100 mg
Sildenafil Synoptis w dawce 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na syldenafil lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących azotany lub leki uwalniające tlenek azotu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest także łączenie syldenafilu z riocyguatem, co może prowadzić do objawowego niedociśnienia. Leku nie należy stosować u mężczyzn, u których aktywność seksualna jest przeciwwskazana z powodu ciężkich schorzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak niestabilna dławica piersiowa czy ciężka niewydolność serca. Ponadto, syldenafil jest przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu niezapalnej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
alfa-adrenolityk, azotan, azotyn amylu, białaczka, cGMP, choroba naczyniowa siatkówki, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, cytrynian syldenafilu, degeneracja siatkówki, diuretyk, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne, fosfodiesteraza siatkówki, hipotonia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, jaskra, lek hipotensyjny, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, PDE5, priapizm, retinitis pigmentosa, riocyguat, Sildenafil Synoptis, syldenafil, szpiczak mnogi, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenie siatkówki, zawał serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, powodując zaburzenia implantacji u szczurów samic oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę, zwiększenie częstości obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (od około 2- do 5-krotności AUC). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg, jednak w połączeniu z lewodopą obserwowano nasilenie wad rozwojowych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z aktywacją receptorów dopaminergicznych, manifestującą się zmianami zachowania, hiperprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się. Degeneracja siatkówki zaobserwowana u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem gatunkowo specyficznym i prawdopodobnie związanym z ekspozycją na światło.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, Cmax, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kanał potasowy, komórki Leydiga, lewodopa, mechanizm działania farmakologicznego, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptory dopaminergiczne, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczny wpływ na rozwój płodu, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek może powodować zaburzenia implantacji zarodka u szczurów, co wiąże się z obniżeniem stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie jest kluczowa dla zagnieżdżenia zarodka, co ogranicza znaczenie kliniczne tego efektu. W toksycznych dawkach dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadających 2-5-krotności AUC względem MRHD u ludzi) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików, jednak kombinacja ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą u królików nasilała wady wrodzone palców, wskazując na potencjalne interakcje teratogenne. Profil toksyczności obejmuje zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i sercowo-naczyniowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziło do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło, co jest efektem gatunkowo specyficznym.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania farmakologicznego, mutacja genowa, obumieranie płodu, organogeneza, prąd jonowy, prolaktyna, rakotwórczość, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ryzyko kardiologiczne, stężenie w osoczu, układ dopaminergiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na rozrodczość u szczurów, gdzie dawki 60 mg/kg/dobę (2× MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (3× MRHD) zwiększały częstość obumierania płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× MRHD) indukowały wady wrodzone palców. U ludzi prolaktyna, której obniżenie jest mechanizmem tych efektów, nie jest kluczowa dla implantacji, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji. Toksyczność ropinirolu obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z jego farmakologicznym profilem działania i jest monitorowane w praktyce klinicznej. Degeneracja siatkówki zaobserwowana u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem gatunkowo specyficznym i nie dotyczy ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, HERG, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał proarytmiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, rozrodczość, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Requip-Modutab, obejmują szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. W badaniach na szczurach wykazano, że ropinirol może wpływać na implantację zarodka poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie. Teratogenność obserwowano przy dawkach toksycznych dla matki: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC około 2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC około 3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC około 5x MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4x MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Skojarzone podawanie ropinirolu z L-dopą u królików zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
agonista receptorów dopaminergicznych, AUC, badanie in vitro, badanie teratogenności, Cmax, degeneracja siatkówki, fotoekspozycja, gen HERG, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanały potasowe, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 0,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Requip) wykazały, że lek wpływa na płodność u samic szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co skutkuje zaburzeniami implantacji. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC około 2-krotnie większe niż przy maksymalnej zalecanej dawce dla człowieka – MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC vs MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC vs MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC vs MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax vs MRHD), jednak podawanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8× Cmax vs MRHD) wraz z L-dopą nasilało wady wrodzone palców. Profil toksyczności obejmuje efekty związane z działaniem na receptory dopaminergiczne, takie jak hipoprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, opadanie powiek oraz ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z ekspozycją na światło i specyfiką gatunkową.
autonomiczny układ nerwowy, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie agonistyczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, maksymalna zalecana dawka, mechanizm działania, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor D2, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej leku Requip-Modutab, wykazały istotne efekty zależne od dawki na rozrodczość i rozwój płodowy u zwierząt doświadczalnych. U szczurów dawki 60 mg/kg m.c./dobę (2-krotne AUC względem MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg m.c./dobę (3-krotne AUC) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg m.c./dobę (5-krotne AUC) indukowały wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-krotne AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalną interakcję farmakologiczną w kontekście rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co koreluje z działaniem na receptory dopaminergiczne i układ sercowo-naczyniowy.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 8 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Nironovo SR) wykazały, że substancja aktywna wpływa na proces implantacji zarodka u szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednakże efekt ten ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej zaobserwowano dawkozależne efekty: przy 60 mg/kg/dobę (około 2× AUC maksymalnej dawki u ludzi) zmniejszenie masy ciała płodów, przy 90 mg/kg/dobę (około 3× AUC) zwiększoną śmiertelność płodów, a przy 150 mg/kg/dobę (około 5× AUC) wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg/dobę u królików (~9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg/dobę, ~4,8× Cmax) nasilała wady rozwojowe palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
bezpieczeństwo kardiologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, komórki Leydiga, masa ciała płodu, obumieranie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja serca, ropinirol, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej Nironovo SR, wykazały istotne informacje dotyczące toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka u szczurów, związane ze zmniejszeniem stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie, co ogranicza kliniczne znaczenie tego efektu. Teratogenność ujawniono przy dawkach toksycznych: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (2× AUC maksymalnej dawki u ludzi), zwiększenie obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC), oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC). Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę u szczurów (4× AUC) oraz przy 20 mg/kg/dobę u królików (9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg, 4,8× Cmax) nasilała malformacje palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko w kontekście rozwoju płodowego.
degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, lewodopa, mięsień sercowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, prąd jonowy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja komórek, ropinirol, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność, wady wrodzone palców, zwolnienie czynności serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej preparatu Nironovo SR, obejmują szeroki zakres oceny wpływu na rozrodczość, toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W modelach zwierzęcych zaobserwowano dawkozależne efekty teratogenne u szczurów, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (2× AUC maksymalnej dawki u ludzi), zwiększoną śmiertelność płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie wykazano wpływu na rozwój przy dawce 20 mg/kg/dobę (9,5× Cmax). Interesująca jest interakcja z lewodopą, gdzie jednoczesne podanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) nasilało malformacje palców. Toksyczność przewlekła obejmowała degenerację siatkówki u szczurów albinosów przy 50 mg/kg/dobę, co może mieć ograniczone znaczenie kliniczne. Ropinirol indukuje objawy zgodne z jego mechanizmem działania, takie jak zaburzenia behawioralne, hiperprolaktynemia, zmiany hemodynamiczne, objawy neurologiczne i zaburzenia wydzielnicze.
badania genotoksyczności, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, interakcja z lewodopą, kanały hERG, komórki Leydiga, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, toksyczność, wartość IC50, wpływ na rozrodczość, zaburzenia repolaryzacji serca, zmiany hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceurolex SR 8 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Ceurolex SR, wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z obniżeniem prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie jest kluczowa dla zagnieżdżenia, co zmniejsza ryzyko. W toksycznych dawkach dla matki (60-150 mg/kg/dobę, czyli 2-5× MRHD) stwierdzono zmniejszenie masy płodów, wzrost śmiertelności oraz wady wrodzone palców, natomiast teratogenność nie wystąpiła przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× MRHD). U królików nie wykazano wpływu na organogenezę przy 20 mg/kg (60× Cmax MRHD), choć w połączeniu z L-dopą dawka 10 mg/kg zwiększała częstość wad palców, sugerując interakcje teratogenne. Toksyczność ropinirolu obejmuje objawy związane z działaniem na receptory dopaminergiczne, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna produktu leczniczego MENSIL MAX (50 mg tabletki do rozgryzania i żucia), posiada określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na syldenafil lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (4,30 mg) i laktozę jednowodną (140,915 mg). Nie wolno stosować MENSIL MAX jednocześnie z azotanami lub lekami uwalniającymi tlenek azotu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest także łączenie syldenafilu z riocyguatem, co może prowadzić do objawowego niedociśnienia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u mężczyzn, u których aktywność seksualna jest przeciwwskazana z powodu ciężkich schorzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak niestabilna dławica piersiowa czy ciężka niewydolność serca, oraz u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku po NAION.
aspartam, azotyn amylu, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, deformacja prącia, degeneracja siatkówki, fosfodiesteraza siatkówki, hipotonia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na syldenafil, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, powikłania naczyniowe cukrzycy, priapizm, retinitis pigmentosa, riocyguat, syldenafil, szpiczak mnogi, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał serca, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 8 mg
Dane przedkliniczne ropinirolu wskazują na wpływ na rozrodczość, toksyczność oraz bezpieczeństwo farmakologiczne, z uwzględnieniem różnic międzygatunkowych. U samic szczurów dawki 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD) wywoływały wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak łączone podanie ropinirolu (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Profil toksyczności obejmuje hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów (50 mg/kg/dobę) obserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność, genotoksyczność i potencjał rakotwórczy. U samic szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty teratogenne: dawka 60 mg/kg/dobę (AUC ~2× MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (AUC ~3× MRHD) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (AUC ~5× MRHD) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (Cmax ~9,5× MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak połączenie ropinirolu (10 mg/kg, Cmax ~4,8× MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, sugerując interakcję teratogenną. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się, co wiąże się z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i autonomiczny. Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę była prawdopodobnie efektem specyficznym gatunkowo i fenotypowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doppelsil Max 50 mg
Produkt leczniczy DoppelSil MAX zawiera 50 mg syldenafilu w formie tabletek do rozgryzania i żucia, co wpływa na jego biodostępność i szybkość wchłaniania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na syldenafil lub substancje pomocnicze, takie jak aspartam (4,3 mg) i laktoza jednowodna (140,915 mg), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Syldenafil nie powinien być stosowany jednocześnie z azotanami lub donorami tlenku azotu (np. azotyn amylu) z powodu ryzyka niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie syldenafilu z lekami pobudzającymi cyklazę guanylową, takimi jak riocyguat, ze względu na możliwość wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego zagrażającego życiu.
aspartam, azotany, azotyn amylu, biodostępność leku, cGMP, cyklaza guanylowa, degeneracja siatkówki, fosfodiesteraza siatkówki, hipotonia, inhibitor PDE5, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retinitis pigmentosa, riocyguat, syldenafil, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek azotu, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu wykazały istotne efekty na funkcje rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych, w tym zaburzenia implantacji zarodków u samic szczurów, związane z obniżeniem stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla organizmów matczynych (60-150 mg/kg/dobę, co odpowiada AUC 2-5× MRHD) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4× MRHD) u szczurów oraz przy monoterapii 20 mg/kg u królików (Cmax około 9,5× MRHD). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg, Cmax 4,8× MRHD) nasilała wady rozwojowe palców. Charakterystyczne objawy toksyczności obejmowały zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, hipotensję, bradykardię, ptozę i ślinotok. Długoterminowa ekspozycja wysokimi dawkami (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziła do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło.
bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, komórki Leydiga, lewodopa, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, opadanie powieki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, ptoza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, ślinotok, teratogenność, toksyczność dawki, wady wrodzone palców, wartość IC50, zaburzenia behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.
bradykardia, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, ptoza powieki, rakotwórczość, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Polpix SR) wykazały wpływ na implantację zarodka u szczurów poprzez obniżenie poziomu prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie, co zmniejsza ryzyko kliniczne. W dawkach toksycznych dla matki u szczurów zaobserwowano teratogenne efekty: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). Nie stwierdzono teratogenności przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików ropinirol do 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD) nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) nasilał wady rozwojowe. Profil toksyczności obejmuje objawy ze strony OUN (zmiany zachowania), hipoprolaktynemię, hipotonię, bradykardię oraz objawy obwodowe (opadanie powiek, ślinienie). Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem specyficznym gatunkowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie obwodowe, działanie teratogenne, efekt naczyniorozszerzający, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptory dopaminowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodków. W badaniach teratogenności u szczurów dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-5-krotności AUC względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4-krotność AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, wskazując na potencjalne interakcje w okresie rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował objawy związane z agonizmem receptorów dopaminowych, takie jak hipoprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek oraz ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
aberracja chromosomowa, agonista receptorów dopaminowych, badanie rakotwórczości, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, L-DOPA, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, teratogenność, torsade de pointes, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu (Aropilo) wskazują na jego profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności reprodukcyjnej, ogólnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach na szczurach wykazano, że dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg mc/dobę) powodują zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie oraz wady wrodzone palców, przy ekspozycjach AUC odpowiednio 2-5-krotnie wyższych niż przy maksymalnej zalecanej dawce dla człowieka (MRHD) w chorobie Parkinsona (24 mg/dobę). U królików nie stwierdzono teratogenności przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. W przypadku zespołu niespokojnych nóg (RLS), gdzie MRHD wynosi 4 mg/dobę, toksyczność rozwojowa obserwowano przy dawkach odpowiadających 15-40-krotności AUC względem MRHD, z podobnym profilem efektów niepożądanych. Ropinirol wywołuje także efekty farmakologiczne takie jak hipoprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powieki i nadmierne ślinienie się, co jest zgodne z jego mechanizmem działania dopaminergicznym.
choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, HERG, hipoprolaktynemia, hipotensja, komórka Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja komór serca, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palca, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej preparatu AROPILO SR, wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z hipoprolaktynemią, jednak mechanizm ten prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego u ludzi. Wysokie dawki ropinirolu (60-150 mg/kg/dobę) powodowały zmniejszenie masy płodów, zwiększone obumieranie oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały ekspozycjom AUC 2-5-krotnie wyższym niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD). Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików, choć współpodawanie ropinirolu z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych u królików. Toksyczność ogólna obejmowała zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Degeneracja siatkówki wystąpiła u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło i nie obserwowano u innych gatunków.
Aropilo SR, bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, komórki Leydiga, L-DOPA, maksymalna zalecana dawka, MRHD, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 8 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej leku Polpix SR, wykazały wpływ na reprodukcję, toksyczność oraz bezpieczeństwo farmakologiczne. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z hipoprolaktynemią, jednak różnice gatunkowe ograniczają przenoszenie tych wyników na ludzi. W badaniach teratologicznych dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie obumierania płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalną interakcję farmakologiczną wymagającą uwagi klinicznej.
badanie genotoksyczne, badanie teratologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, ślinotok, wada wrodzona palca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ leku na rozrodczość, w tym obniżenie implantacji zarodka u samic szczurów, co wiązało się z redukcją stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla matek (60-150 mg/kg/dobę) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały 2- do 5-krotności AUC maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików (odpowiednio 4- i 9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców u królików w porównaniu do samej L-dopy. Profil toksyczności obejmował objawy związane z mechanizmem działania leku, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, ciśnienie tętnicze krwi, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy, kanały hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceurolex SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Ceurolex SR) wykazały, że lek wpływa na płodność u samic szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (~2× MRHD AUC), zwiększoną śmiertelność płodów przy 90 mg/kg/dobę (~3× MRHD AUC) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (~5× MRHD AUC). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (60× MRHD Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 30× MRHD Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Działania toksyczne obejmują zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, hipotensję, bradykardię, ptozę oraz ślinienie się, wynikające z farmakologicznego mechanizmu działania na receptory dopaminergiczne i układ autonomiczny.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, bradykardia, Cmax, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, obumieranie płodów, organogeneza, ptoza, rakotwórczość, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, teratogenność, wady wrodzone, wartość IC50 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej preparatu Polpix SR, wykazały dawkozależne efekty toksyczne na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych, takie jak zaburzenia implantacji, zmniejszenie masy ciała płodów (przy dawce 60 mg/kg/dobę), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg/dobę) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg/dobę). Wartości te odpowiadają odpowiednio 2-, 3- i 5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce (MRHD). U królików nie stwierdzono teratogenności przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD), jednak podanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8-krotność Cmax MRHD) w skojarzeniu z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne interakcje lekowe. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem agonisty receptorów dopaminowych D2.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze, degeneracja siatkówki, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt sercowo-naczyniowy, elektrofizjologia serca, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, komórki Leydiga, mechanizm działania leku, organogeneza, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy D2, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej leku Requip, obejmowały ocenę wpływu na rozrodczość, toksyczność ogólną, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz farmakologię bezpieczeństwa. W badaniach na samicach szczurów wykazano, że ropinirol obniża stężenie prolaktyny, co wpływa na implantację zarodka, jednak u ludzi prolaktyna nie jest niezbędna do zagnieżdżenia. Toksyczność płodowa u szczurów była dawkozależna: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD), jednak kombinacja ropinirolu (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) z L-dopą zwiększała częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
ciśnienie tętnicze, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, specyficzność gatunkowa, toksyczność płodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu (substancji czynnej leku Aropilo) wskazują na wpływ na funkcje reprodukcyjne, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodków. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów dawki 60 mg/kg mc./dobę (około 2-krotność AUC maksymalnej dawki ludzkiej) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg mc./dobę (3-krotność AUC) zwiększały śmiertelność płodów, a 150 mg/kg mc./dobę (5-krotność AUC) indukowały wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC). U królików nie obserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Objawy toksyczności obejmowały zmiany behawioralne, hipoprolaktynemię, hipotonię, bradykardię, opadanie powieki oraz nadmierne ślinienie. Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg mc./dobę była prawdopodobnie specyficzna gatunkowo i nieistotna klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone palców, właściwości rakotwórcze, zaburzenia repolaryzacji mięśnia sercowego, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Rolpryna SR, wykazały, że dawki toksyczne dla samic szczurów (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające AUC od około 2 do 5-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi – MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Jednakże dawka 120 mg/kg/dobę (AUC około 4-krotności MRHD) nie wykazała działania teratogennego u szczurów, a dawka 20 mg/kg u królików (9,5-krotność średniego Cmax u ludzi) nie wpływała na organogenezę. Interakcja z L-dopą zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców u królików. Profil toksyczności ropinirolu obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z jego działaniem agonisty receptorów dopaminowych.
agonista dopaminy, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, ekspozycja na światło, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że toksyczność leku jest związana głównie z jego działaniem agonistycznym na receptory dopaminergiczne, manifestującym się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. Szczególną uwagę zwraca degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i prawdopodobnie związanym z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości, przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, u myszy nie stwierdzono efektów nowotworowych, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest uznawane za specyficzne dla tego gatunku i nieprzekładające się na ryzyko kliniczne u ludzi.
agonista receptorów dopaminergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wartość IC50, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 4 mg
Dane przedkliniczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Aropilo SR, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksykologicznych u szczurów i królików zaobserwowano dawkozależne efekty reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów (60 mg/kg m.c./dobę, około 2× AUC MRHD), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg m.c./dobę, około 3× AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg m.c./dobę, około 5× AUC MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 4× AUC MRHD) ani wpływu na organogenezę u królików przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax MRHD). Interesująco, ko-terapia ropinirolem (10 mg/kg, 4,8× Cmax MRHD) i L-dopą u królików zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców w porównaniu do monoterapii L-dopą. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego działaniem na receptory dopaminergiczne, manifestując się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwolnieniem czynności serca oraz objawami neurologicznymi i obwodowymi (np. opadanie powiek, ślinienie się).
agonista dopaminy, badanie genotoksyczności, choroba Parkinsona, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt wazodylatacyjny, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prąd jonowy, receptor D2, receptor dopaminergiczny, stężenie prolaktyny, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon chorób i schorzeń
Krótkowzroczność – Objawy
Krótkowzroczność (myopia) to wada refrakcji charakteryzująca się ogniskowaniem światła przed siatkówką, najczęściej spowodowana wydłużeniem gałki ocznej lub zwiększoną krzywizną rogówki bądź soczewki. Objawia się rozmazanym widzeniem obiektów odległych przy zachowanym wyraźnym widzeniu bliskim, a u dzieci dodatkowo mrużeniem oczu, trudnościami w odczytywaniu tablicy szkolnej oraz zmęczeniem oczu. Progresja krótkowzroczności rozpoczyna się zwykle między 6. a 14. rokiem życia, z najszybszym nasileniem w wieku 7-10 lat, stabilizując się zazwyczaj między 20. a 30. rokiem życia. Wyróżnia się stopnie krótkowzroczności: łagodną (-0,5D do -3D), umiarkowaną (-3D do -6D) oraz wysoką (> -6D), przy czym wysoka krótkowzroczność wiąże się ze znacznym ryzykiem powikłań takich jak odwarstwienie siatkówki, jaskra pierwotna otwartego kąta, zaćma oraz myopatyczne zwyrodnienie plamki, z ryzykiem zwyrodnienia plamki żółtej wzrastającym nawet 800-krotnie w porównaniu do osób bez wady.
astenopia, badanie okulistyczne, chirurgia refrakcyjna, degeneracja siatkówki, dioptria, fotofobia, jaskra otwartego kąta, krótkowzroczność, krótkowzroczność nocna, krótkowzroczność patologiczna, krzywizna rogówki, łagodna krótkowzroczność, makulopatia krótkowzroczna, nieostre widzenie, odwarstwienie siatkówki, pęknięcia lakierowe, pogorszenie widzenia, progresja krótkowzroczności, umiarkowana krótkowzroczność, wada refrakcji, wysoka krótkowzroczność, zaćma, zanik siatkówki, zmiany degeneracyjne, zwyrodnienie plamki, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość i rozwój płodów w modelach zwierzęcych, przy czym efekty te są zależne od dawki i ekspozycji względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). U szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (~2× AUC przy MRHD) powodowała zmniejszenie masy płodów, 90 mg/kg/dobę (~3× AUC) zwiększała obumieralność płodów, a 150 mg/kg/dobę (~5× AUC) indukowała wady wrodzone palców. U królików jednoczesne podanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax przy MRHD) z L-dopą nasilało teratogenność w porównaniu do samej L-dopy. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach 120 mg/kg u szczurów i 20 mg/kg u królików. Toksyczność ropinirolu wiąże się głównie z jego farmakologicznym mechanizmem działania, manifestując się m.in. hiperprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. U albinosów szczurów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
badanie przedkliniczne, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, jednoczesne podawanie leków, komórki Leydiga, L-DOPA, maksymalna zalecana dawka, obumarcie płodu, organogeneza, poziom prolaktyny, prolaktyna, specyficzność gatunkowa, toksyczność leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, toksyczność ogólną oraz posiada określony profil farmakologiczny i toksykologiczny. U samic szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (około 2-krotność AUC względem MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, dawka 90 mg/kg/dobę (3× AUC) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× AUC) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego agonistycznym działaniem na receptory dopaminowe, manifestując się hipoprolaktynemią, zmianami zachowania, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się.
agonista receptorów dopaminowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mięsień sercowy, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja kardiomiocytów, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lekap 50 mg
Przed rozpoczęciem terapii sildenafilem (Lekap 50 mg, 100 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych interakcji i działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na syldenafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (3,6 mg w tabletce 50 mg i 7,2 mg w tabletce 100 mg). Leku nie należy stosować jednocześnie z azotanami lub lekami uwalniającymi tlenek azotu ze względu na ryzyko gwałtownego, zagrażającego życiu spadku ciśnienia tętniczego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują niestabilną dławicę piersiową, ciężką niewydolność serca, hipotonię (ciśnienie < 90/50 mm Hg), niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu oraz ciężką niewydolność wątroby, gdzie metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych.
azotan amylu, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, cykliczny guanozynomonofosforan, degeneracja siatkówki, fosfodiesteraza siatkówki, hipotonia, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent wieńcowy, inhibitor PDE5, laktoza jednowodna, leki uwalniające tlenek azotu, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, retinitis pigmentosa, szlak tlenku azotu, udar mózgu, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na toksyczność związaną z jego farmakologicznym mechanizmem działania, obejmującą zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych na szczurach albinosach przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną ze zwiększoną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów (dawki do 50 mg/kg/dobę) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo, nieistotnym klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kardiotoksyczność, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na wpływ leku na płodność i rozwój płodowy w modelach zwierzęcych, głównie w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka (MRHD). U szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (2x AUC MRHD), zwiększenie częstości obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę (3x AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5x AUC MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4x AUC MRHD). U królików monoterapia ropinirolem w dawce 20 mg/kg (9,5x Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, 4,8x Cmax MRHD) obserwowano zwiększoną częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalne interakcje farmakodynamiczne. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, opadanie powiek oraz ślinienie się, wynikające z działania agonistycznego na receptory dopaminowe.
agonista receptora dopaminowego, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, efekt chronotropowy ujemny, efekt naczyniorozszerzający, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, kanał jonowy, komórki Leydiga, masa ciała płodu, monoterapia ropinirolem, napięcie mięśniowe, obumieranie płodu, opadanie powiek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie prolaktyny, teratogenność, układ dopaminergiczny, wada wrodzona palca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji mięśnia sercowego