leki uwalniające tlenek azotu

Leki uwalniające tlenek azotu stanowią ważną grupę farmaceutyków wykorzystywanych głównie w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Tlenek azotu (NO) jest kluczowym przekaźnikiem wewnątrzkomórkowym, który powoduje rozkurcz mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i zwiększenia przepływu krwi.

Do najpopularniejszych leków uwalniających tlenek azotu należą organiczne azotany, takie jak nitrogliceryna, monoazotan izosorbidu i diazotan izosorbidu. Są one stosowane w leczeniu dławicy piersiowej, ostrej niewydolności serca oraz nadciśnienia płucnego. Mechanizm ich działania polega na enzymatycznym przekształceniu do tlenku azotu, który aktywuje cyklazę guanylową, zwiększając stężenie cGMP i prowadząc do relaksacji mięśniówki gładkiej.

Istotnym aspektem farmakoterapii lekami uwalniającymi tlenek azotu jest zjawisko tachyfilaksji (tolerancji), które polega na stopniowym zmniejszaniu się efektu terapeutycznego przy ciągłym stosowaniu. Aby temu zapobiec, zaleca się stosowanie tych leków w schemacie z przerwami, pozwalającymi na odnowienie wrażliwości receptorów na NO.

Najczęstsze działania niepożądane tej grupy leków obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipotensję ortostatyczną oraz zaczerwienienie twarzy. W rzadkich przypadkach może wystąpić methemoglobinemia. Przeciwwskazaniem do stosowania azotanów jest jednoczesne przyjmowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafilu), gdyż może to prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl