zapalenie błony śluzowej dwunastnicy
Zapalenie błony śluzowej dwunastnicy (duodenitis) to stan zapalny dotyczący wyściółki dwunastnicy, czyli pierwszego odcinka jelita cienkiego. Schorzenie to często współwystępuje z zapaleniem błony śluzowej żołądka (gastritis) i bywa określane jako zapalenie żołądkowo-dwunastnicze (gastroduodenitis).
Etiologia schorzenia obejmuje najczęściej zakażenie bakterią Helicobacter pylori, która kolonizuje błonę śluzową i wywołuje reakcję zapalną. Inne przyczyny to stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), nadużywanie alkoholu, stres, refluks żółciowy oraz choroby autoimmunologiczne. W niektórych przypadkach zapalenie może być elementem choroby Leśniowskiego-Crohna.
Objawy kliniczne zapalenia błony śluzowej dwunastnicy to najczęściej ból w nadbrzuszu, dyskomfort po posiłkach, uczucie pełności, nudności, wymioty oraz objawy dyspeptyczne. Rozpoznanie opiera się na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego oraz testu na obecność H. pylori.
Leczenie zależy od przyczyny zapalenia. W przypadku zakażenia H. pylori stosuje się terapię eradykacyjną składającą się z inhibitora pompy protonowej i antybiotyków. W pozostałych przypadkach leczenie obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego oraz leków osłaniających błonę śluzową. Nieleczone zapalenie może prowadzić do owrzodzeń, krwawień i zwężeń dwunastnicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Yarisen 35 mg
W badaniach klinicznych III fazy z udziałem ponad 15 000 pacjentów, sodu ryzedronian (substancja czynna leku Yarisen) wykazał korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w dawce 5 mg/dobę, jak i 35 mg raz na tydzień. Terapia była stosowana u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną przez okres do 36 miesięcy oraz u mężczyzn z osteoporozą, gdzie profil tolerancji był porównywalny z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy (1,8% vs 1,4% placebo), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zaparcie (5,0% vs 4,8%), niestrawność (4,5% vs 4,1%), nudności (4,3% vs 4,0%), ból brzucha (3,5% vs 3,3%) oraz biegunka (3,0% vs 2,7%). Rzadziej występowały zapalenia błon śluzowych przewodu pokarmowego, a także przemijające, łagodne obniżenia stężenia wapnia i fosforanów w surowicy. W badaniach odnotowano również rzadkie przypadki nieprawidłowych wyników prób czynnościowych wątroby oraz zapalenia tęczówki i błony naczyniowej oka.
badanie kliniczne III fazy, biegunka, bisfosfonian, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-kostny, dysfagia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, łysienie, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, metoda podwójnie ślepej próby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, owrzodzenie przełyku, pęcherz skórny, pokrzywka, próby czynnościowe wątroby, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sodu ryzedronian, stężenie wapnia i fosforanów, substancja czynna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trzon kości udowej, wysypka uogólniona, zaburzenie wątroby, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risendros 35 35 mg
Ryzedronian sodu, substancja czynna leku Risendros 35, był szeroko badany w fazie III na ponad 15 000 pacjentów z osteoporozą pomenopauzalną i mężczyzn z osteoporozą. Standardowa dawka wynosi 5 mg/dobę, a badania wykazały, że większość działań niepożądanych miała łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagała przerwania terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia (5,0% vs 4,8% placebo), niestrawność (4,5% vs 4,1%), nudności (4,3% vs 4,0%), ból brzucha (3,5% vs 3,3%) oraz biegunkę (3,0% vs 2,7%). Rzadziej występowały zapalenie błony śluzowej żołądka (0,9%), przełyku (0,9%), owrzodzenia przełyku (0,2%) oraz zwężenie przełyku (<0,1%). W początkowej fazie leczenia obserwowano przemijające, bezobjawowe obniżenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, a także rzadkie zmiany w próbach czynnościowych wątroby. Profil bezpieczeństwa u mężczyzn był zbliżony do obserwowanego u kobiet.
bisfosfonian, ból mięśniowo-kostny, dysfagia, działanie niepożądane, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, owrzodzenie przełyku, placebo, próba czynnościowa wątroby, reakcja anafilaktyczna, ryzedronian sodu, stężenie wapnia i fosforanów, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zespół Stevens-Johnsona, złamanie kości udowej, złamanie podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Kwas ryzedronowy – Działania niepożądane
Kwas ryzedronowy, podawany w dawce 5 mg/dobę w leczeniu osteoporozy, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach III fazy na ponad 15 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia (5,0% vs. 4,8% placebo), niestrawność (4,5% vs. 4,1%), nudności (4,3% vs. 4,0%), ból brzucha (3,5% vs. 3,3%) oraz biegunka (3,0% vs. 2,7%). Często występują również bóle mięśniowo-kostne (2,1% vs. 1,9%). W zakresie układu nerwowego najczęstszym działaniem jest ból głowy (1,8% vs. 1,4%). Rzadziej obserwuje się zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenia i zwężenia przełyku, a także zapalenie tęczówki (częstość nieznana). Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz reakcje anafilaktyczne, których częstość nie jest określona. U niektórych pacjentów w początkowej fazie leczenia obserwowano przemijające, bezobjawowe obniżenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy.
bisfosfoniany, ból mięśniowo-szkieletowy, dysfagia, kwas ryzedronowy, leczenie osteoporozy, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, owrzodzenie przełyku, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, ryzedronian sodu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamania podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibandronat Polpharma 150 mg
Kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc, stosowany w leczeniu osteoporozy, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie, ale poważne działania niepożądane. Najczęstsze objawy to bóle stawów oraz symptomy grypopodobne, takie jak bóle mięśni, gorączka, dreszcze, nudności i utrata apetytu, które zwykle pojawiają się po pierwszej dawce i mają charakter przejściowy, łagodny do umiarkowanego. W badaniach klinicznych, obejmujących 1251 pacjentów przyjmujących 2,5 mg dziennie oraz grupę kobiet po menopauzie przyjmujących 150 mg miesięcznie, odsetek działań niepożądanych wynosił odpowiednio 22,7% po roku i 25,0% po dwóch latach, z niewielką liczbą przypadków prowadzących do przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zapalenie błony śluzowej przełyku, żołądka, refluks czy dyspepsja, które występowały z podobną częstością w obu schematach dawkowania.
astma oskrzelowa, atypowe złamanie kości udowej, bisfosfonian, ból mięśni, ból stawów, dysfagia, dyspepsja, kwas ibandronowy, martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego, martwica kości szczęki, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pęcherzowe zapalenie skóry, podrażnienie przewodu pokarmowego, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gałki ocznej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie twardówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe, złamanie zmęczeniowe, zwężenie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Sód ryzedronian – Działania niepożądane
Sód ryzedronian, stosowany w dawce 5 mg/dobę u kobiet z osteoporozą po menopauzie, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach III fazy obejmujących ponad 15 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (zaparcie 5,0%, niestrawność 4,5%, nudności 4,3%, ból brzucha 3,5%, biegunka 3,0%) oraz układu nerwowego (ból głowy 1,8%). Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagają przerwania terapii. Rzadziej występują zapalenia błony śluzowej żołądka i przełyku (~0,9%), a także nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej, które są powikłaniem długotrwałego leczenia bisfosfonianami. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), martwicę kości szczęki oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie biochemiczne, bisfosfonian, ból mięśniowo-kostny, dysfagia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, reakcja anafilaktyczna, sód ryzedronian, stężenie fosforanów, stężenie wapnia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Diclac w postaci roztworu do wstrzykiwań (25 mg/ml, 75 mg/3 ml) zawierający diklofenak sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (120 mg/ampułka) i glikol propylenowy (600 mg/ampułka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują astmę oskrzelową indukowaną NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, ostry nieżyt nosa, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywne krwawienie lub perforację przewodu pokarmowego oraz historię nawrotów tych schorzeń. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych, niewydolnością wątroby i nerek oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
alkohol benzylowy, antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, enzym wątrobowy, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, incydent wieńcowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefort 150 mg
Kefort, zawierający 150 mg kwasu ibandronowego (sodu ibandronian jednowodny), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący poważne działania niepożądane takie jak reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs), atypowe złamania kości udowej, martwicę kości szczęki i/lub żuchwy, podrażnienie przewodu pokarmowego oraz zapalenie gałki ocznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle stawów oraz objawy grypopodobne, które pojawiają się zwykle po pierwszej dawce i mają charakter przejściowy. W badaniach klinicznych z udziałem 1251 pacjentów stosujących dawkę 2,5 mg/dobę oraz w badaniu porównawczym dawki 150 mg raz na miesiąc wykazano podobny profil bezpieczeństwa, z odsetkiem działań niepożądanych wynoszącym 22,7% po roku i 25,0% po dwóch latach terapii, przy czym większość nie wymagała przerwania leczenia.
atypowe złamanie kości udowej, bisfosfonian, ból stawów, dyspepsja, hipokalcemia, kwas ibandronowy, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, nietypowe złamanie podkrętarzowe, objawy grypopodobne, osteoporoza, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, wstrząs anafilaktyczny, zaostrzenie astmy oskrzelowej, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gałki ocznej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie twardówki, zespół Stevensa-Johnsona