incydent wieńcowy
Incydent wieńcowy to termin medyczny odnoszący się do nagłego epizodu niedokrwienia mięśnia sercowego, spowodowanego ograniczeniem przepływu krwi przez tętnice wieńcowe. Jest to szersze pojęcie obejmujące spektrum ostrych zespołów wieńcowych (ACS), w tym niestabilną dławicę piersiową, zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) oraz zawał serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI).
Patofizjologicznym podłożem incydentu wieńcowego jest najczęściej pęknięcie lub erozja blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, co prowadzi do aktywacji płytek krwi, kaskady krzepnięcia i powstania zakrzepu. Stopień niedrożności naczynia determinuje kliniczny obraz incydentu wieńcowego – od niestabilnej dławicy (bez martwicy kardiomiocytów) po pełnościenny zawał mięśnia sercowego.
Diagnostyka incydentu wieńcowego obejmuje ocenę kliniczną, badanie EKG oraz oznaczenie biomarkerów sercowych, głównie troponiny. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia (farmakoterapia przeciwpłytkowa, przeciwkrzepliwa, rewaskularyzacja) ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta i ograniczenia obszaru niedokrwienia mięśnia sercowego.
Prewencja wtórna po przebytym incydencie wieńcowym obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, beta-blokery, inhibitory ACE) oraz rehabilitację kardiologiczną. Pacjenci po incydencie wieńcowym wymagają regularnej kontroli kardiologicznej ze względu na zwiększone ryzyko kolejnych epizodów wieńcowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 12,5 mcg
Levothyroxine Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewotyroksynę sodową lub składniki pomocnicze, w tym barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E110), czerwień Allura AC (E129) i tartrazyna (E102), których zawartość w tabletkach waha się od 0,0125 mg do 0,38 mg w zależności od dawki (25–200 µg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nieleczoną niedoczynnością kory nadnerczy, niedoczynnością przysadki, nadczynnością tarczycy, a także w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i zagrożenia życia. U kobiet ciężarnych przeciwwskazana jest terapia skojarzona lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.
choroba wieńcowa, dławica piersiowa, EKG, glikokortykosteroidy, incydent wieńcowy, katecholaminy, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność kory nadnerczy, pancarditis, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, tachyarytmia, terapia glikokortykosteroidami, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tokovit E 100 100 j.m.
Preparat Tokovit E 100, zawierający 100 j.m. RRR-o-Tokoferolu (witamina E) w formie miękkich kapsułek, jest wskazany do zapobiegania i leczenia niedoborów witaminy E wynikających z długotrwałego nieprawidłowego odżywiania oraz zaburzeń metabolizmu, takich jak choroby wątroby, trzustki, zespoły złego wchłaniania czy mukowiscydoza. Suplementacja witaminy E jest szczególnie istotna u pacjentów z dietą ubogą w naturalne źródła tej witaminy oraz u osób z zaburzeniami wchłaniania i metabolizmu, co może prowadzić do deficytów i powikłań klinicznych. Preparat znajduje również zastosowanie jako terapia wspomagająca w chorobach układu sercowo-naczyniowego, w tym miażdżycy, chorobie niedokrwiennej serca oraz w profilaktyce wtórnej po incydentach wieńcowych, dzięki właściwościom antyoksydacyjnym chroniącym lipoproteiny LDL przed oksydacyjną modyfikacją.
choroba neurodegeneracyjna, choroba niedokrwienna serca, choroba trzustki, choroba wątroby, działanie antyoksydacyjne, działanie neuroprotekcyjne, incydent wieńcowy, miażdżyca, mukowiscydoza, profilaktyka wtórna, przewlekły stan zapalny, RRR-o-tokoferol, stres oksydacyjny, uszkodzenie komórkowe, witamina E, wolny rodnik, zaburzenie odżywiania, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaranu (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg) stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie jest już kontrolowane tymi składnikami podawanymi oddzielnie. Lek dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawany raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłku. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg, co ogranicza stosowanie preparatów Alotendin do form zawierających maksymalnie 10 mg bisoprololu. U osób starszych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, amlodypiny bezylan, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dializa, działania niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka, incydent wieńcowy, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pacjent pediatryczny, preparat złożony, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, tachykardia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zjawisko odbicia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym 200 mg/5 ml
Ibuprofen w dawce 200 mg/5 ml, stosowany w preparacie Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim, ale istotnym ryzykiem tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, zwłaszcza u kobiet ciężarnych z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Ibuprofen może również wpływać na płodność poprzez odwracalne hamowanie owulacji. W III trymestrze ciąży lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, wydłużenia czasu krwawienia oraz hamowania czynności skurczowej macicy. W I i II trymestrze stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji wyraźnej konieczności i pod ścisłym nadzorem lekarskim.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, działanie niepożądane, hiperlipidemia, incydent mózgowo-naczyniowy, incydent sercowo-naczyniowy, incydent wieńcowy, lek hipolipemizujący, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, owulacja, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, udar, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zwężenie tętnic wieńcowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Lek Gripex Noc, zawierający paracetamol 500 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg, bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg oraz maleinian chlorfeniraminy 2 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężką niewydolnością wątroby, wirusowym zapaleniem wątroby, chorobą alkoholową, ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niestabilną chorobą wieńcową oraz ciężką ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Interakcje z inhibitorami MAO i zydowudyną zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy, zespół serotoninowy, neutropenia i hepatotoksyczność.
chlorfeniramina, choroba alkoholowa, choroba wieńcowa, dekstrometorfan, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, incydent wieńcowy, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra choroba nerek, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba nerek, pseudoefedryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pricoron 5 mg
Pricoron to inhibitor ACE zawierający peryndopryl z argininą, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg (odpowiednio 3,395 mg i 6,790 mg peryndoprylu). Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego (oba dawki), objawowej niewydolności serca (tylko 5 mg) oraz stabilnej choroby wieńcowej (oba dawki). Mechanizm działania opiera się na blokadzie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia oporu obwodowego i poprawy funkcji śródbłonka, a w efekcie redukcji obciążenia następczego serca i ryzyka incydentów sercowych. W terapii nadciśnienia Pricoron może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, natomiast w niewydolności serca zalecana jest wyłącznie dawka 5 mg, często w połączeniu z diuretykami i beta-blokerami.
incydent wieńcowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, opór obwodowy, peryndopryl z argininą, prewencja wtórna, procedura rewaskularyzacyjna, śródbłonek naczyniowy, stabilna choroba wieńcowa, tabletka powlekana, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva dostępny jest w trzech stałych kombinacjach dawek: 5 mg rozuwastatyny wapniowej + 10 mg ezetymibu, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg. Lek jest wskazany do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, którzy wcześniej uzyskali odpowiednią kontrolę parametrów lipidowych stosując rozuwastatynę i ezetymib jako oddzielne preparaty w tych samych dawkach. Produkt złożony nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jego stosowanie ma na celu poprawę wygody i przestrzegania zaleceń terapeutycznych. Ponadto, lek jest wskazany do zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub po przebytym ostrym zespole wieńcowym, pod warunkiem wcześniejszej skutecznej kontroli lipidów przy stosowaniu obu substancji czynnych osobno.
choroba niedokrwienna serca, dieta niskocholesterolowa, incydent wieńcowy, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, ostry zespół wieńcowy, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja wtórna zdarzeń sercowo-naczyniowych, produkt złożony, Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, rozuwastatyna i ezetymib, rozuwastatyna wapniowa, terapia hipercholesterolemii, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cytisinum Aflofarm 1,5 mg
Cytisinum Aflofarm (1,5 mg, kapsułki twarde) zawiera cytyzyniklinę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Lek nie powinien być stosowany u osób z niestabilną dławicą piersiową, klinicznie istotnymi zaburzeniami rytmu serca oraz po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań sercowo-naczyniowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także niedawno przebyty udar mózgu, z uwagi na podwyższone ryzyko powikłań naczyniowo-mózgowych i działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie laktacji z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa dla płodu i niemowlęcia oraz potencjalnego wpływu na rozwój układu nerwowego.
W sytuacjach klinicznych takich jak stabilna choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze czy przewlekła niewydolność serca, mimo braku formalnych przeciwwskazań, zaleca się ostrożność i ścisłe monitorowanie pacjenta podczas terapii Cytisinum Aflofarm. Kobietom planującym ciążę należy odradzić stosowanie tego preparatu i rozważyć alternatywne metody wspomagania rzucania palenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a w przypadku wątpliwości preferowane są inne, dobrze przebadane opcje terapeutyczne.
arytmia, cytyzyna, incydent wieńcowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, niestabilny zespół wieńcowy, powikłanie naczyniowo-mózgowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewlekła niewydolność serca, rzucanie palenia, schorzenie kardiologiczne, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, wywiad alergologiczny, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crosuvo 10 mg
Lek Crosuvo zawiera rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępną w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej (od 45,975 mg do 235,19 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa (w tym rodzinnej heterozygotycznej) oraz mieszanej dyslipidemii typu IIb u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia. Ponadto, stosowany jest w rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innych metod leczenia, takich jak afereza LDL, często w terapii skojarzonej z ezetymibem. Crosuvo jest również zalecany w prewencji pierwotnej dużych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, gdzie terapia powinna być integralną częścią kompleksowej strategii redukcji ryzyka, obejmującej kontrolę ciśnienia tętniczego, glikemii oraz modyfikację stylu życia.
afereza LDL, cholesterol LDL, dyslipidemia mieszana, ezetymib, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipertriglicerydemia, incydent wieńcowy, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, prewencja pierwotna, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, terapia skojarzona, tłuszcze nasycone, udar mózgu, wchłanianie cholesterolu, zaburzenia gospodarki lipidowej, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pluscard 100 mg + 40 mg
Pluscard to preparat zawierający 100 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 40 mg glicyny, stosowany w celu hamowania agregacji płytek krwi. Jego działanie przeciwpłytkowe jest wykorzystywane w prewencji pierwotnej i wtórnej powikłań zakrzepowo-zatorowych w chorobach układu sercowo-naczyniowego. Wskazania obejmują prewencję pierwotną zawału mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą wieńcową, leczenie świeżego zawału serca, a także prewencję wtórną powikłań po przebytym zawale, udarze niedokrwiennym mózgu, zabiegach rewaskularyzacyjnych (PCI, CABG) oraz u pacjentów z dławicą piersiową. Tabletki mają postać trójkątnych, obustronnie wypukłych białych tabletek z grawerowanym krzyżem i linią podziału, która służy jedynie ułatwieniu połykania, a nie do dzielenia dawki.
agregacja płytek krwi, angioplastyka wieńcowa, CABG, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie niepożądane, glicyna, incydent wieńcowy, kwas acetylosalicylowy, ostry zespół wieńcowy, PCI, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prewencja pierwotna zawału serca, prewencja wtórna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przebyty zawał serca, przemijający atak niedokrwienny, tętnica wieńcowa, TIA, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zawał serca - Leksykon chorób i schorzeń
Ostry zespół wieńcowy – Zapobieganie i profilaktyka
Ostry zespół wieńcowy (OZW) pozostaje istotnym wyzwaniem klinicznym ze względu na wysokie ryzyko nawrotów i powikłań sercowo-naczyniowych. Prewencja wtórna OZW, obejmująca zarówno interwencje farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne, jest kluczowa dla zmniejszenia ryzyka zgonu, ponownego zawału serca i udaru mózgu o około 75% w ciągu 2 lat po incydencie. Zalecane jest stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) w dawce 75-100 mg/dobę bezterminowo, podwójnej terapii przeciwpłytkowej do 12 miesięcy, intensywnej terapii hipolipemizującej z celem LDL-C <1,4 mmol/l (55 mg/dl) oraz stosowanie ACE-I/ARB i beta-blokerów, szczególnie u pacjentów z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. Kontrola ciśnienia tętniczego powinna dążyć do wartości <140/90 mmHg, a u wybranych pacjentów <130/80 mmHg. W cukrzycy celem jest HbA1c <7%, z preferencją leków o działaniu kardioprotekcyjnym (inhibitory SGLT-2, agoniści GLP-1).
agonista receptora GLP-1, antagonista receptora angiotensyny II, beta-bloker, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, depresja, dieta DASH, dieta sercowo-naczyniowa, dieta śródziemnomorska, dyslipidemia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hemoglobina glikowana, incydent wieńcowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P2Y12, inhibitor PCSK9, inhibitor SGLT-2, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, podwójne leczenie przeciwpłytkowe, prewencja pierwotna, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, rehabilitacja kardiologiczna, riwaroksaban, śmiertelność wewnątrzszpitalna, udar mózgu, wskaźnik masy ciała - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polopiryna S 300 mg
Polopiryna S, zawierająca 300 mg kwasu acetylosalicylowego w tabletce, wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Jest wskazana do krótkotrwałego leczenia objawowego bólów o lekkim i średnim nasileniu, takich jak bóle głowy, zębów, mięśni i stawów, a także w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych (przeziębienie, grypa) z towarzyszącą gorączką. W przypadku długotrwałej terapii przeciwzapalnej, np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, Polopiryna S stosowana jest w wyższych dawkach wyłącznie pod nadzorem lekarza, ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Tabletki mają rowek dzielący, co umożliwia dostosowanie dawki.
ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, ból zęba, choroba autoimmunologiczna, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, grypa, incydent wieńcowy, infekcja górnych dróg oddechowych, kwas acetylosalicylowy, ostry zawał mięśnia sercowego, profilaktyka wtórna zawału, przeziębienie, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan gorączkowy, stan zapalny układu ruchu, właściwość antyagregacyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lipanthyl NT 145 145 mg
Lipanthyl NT 145 zawiera fenofibrat w dawce 145 mg w postaci nanocząsteczek, będący agonistą receptorów PPAR-α, co prowadzi do istotnej modyfikacji profilu lipidowego. Fenofibrat zwiększa lipolizę i eliminację aterogennych cząstek bogatych w triglicerydy, aktywuje lipazę lipoproteinową, zmniejsza produkcję apolipoproteiny CIII oraz zwiększa syntezę apolipoprotein AI i AII. W efekcie obserwuje się obniżenie cholesterolu całkowitego o 20-25%, triglicerydów o 40-55% oraz wzrost HDL o 10-30%. Dodatkowo fenofibrat poprawia kluczowe wskaźniki ryzyka miażdżycy, takie jak stosunek cholesterolu całkowitego do HDL, LDL do HDL oraz ApoB do ApoAI, a także zmniejsza stężenie małych, gęstych cząstek LDL, które są szczególnie aterogenne. W badaniu ACCORD u pacjentów z cukrzycą typu 2 fenofibrat stosowany jako dodatek do symwastatyny nie wykazał istotnej redukcji złożonych zdarzeń sercowo-naczyniowych w całej populacji (HR 0,92; 95% CI 0,79-1,08; p=0,32). Jednak w podgrupie z dyslipidemią charakteryzującą się niskim HDL (≤34 mg/dl) i wysokim poziomem triglicerydów (≥204 mg/dl) leczenie skojarzone zmniejszyło ryzyko o 31% (HR 0,69; 95% CI 0,49-0,97; p=0,03). Fenofibrat wykazuje także działania pozalipidowe, takie jak redukcja złogów cholesterolu (żółtaki), efekt przeciwzapalny (obniżenie fibrynogenu, Lp(a), CRP), obniżenie stężenia kwasu moczowego o około 25% oraz działanie przeciwagregacyjne na płytki krwi. Mimo korzystnego wpływu na profil lipidowy i niektóre czynniki ryzyka, nie udowodniono wpływu fenofibratu na redukcję całkowitej śmiertelności sercowo-naczyniowej.
agregacja płytek, apolipoproteina CIII, białko C-reaktywne, cholesterol i triglicerydy, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, fenofibrat, fibrat, fibrynogen, gospodarka lipidowa, HDL, hipercholesterolemia, hiperurykemia, incydent wieńcowy, klirens LDL, kwas arachidonowy, kwas fibrynowy, kwas moczowy, LDL cholesterol, lipaza lipoproteinowa, lipidy w surowicy, lipoliza, lipoproteina(a), małe gęste cząstki LDL, miażdżyca, profil lipidowy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, receptor jądrowy typu alfa, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zawał serca, złogi cholesterolowe, żółtaki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Medana 200 mg
Preparat Vitaminum E Medana w postaci kapsułek elastycznych zawiera 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu i jest wskazany przede wszystkim do leczenia niedoborów witaminy E, które mogą wynikać z długotrwałego niedożywienia lub zaburzeń metabolizmu wpływających na wchłanianie tej witaminy. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca w chorobach układu sercowo-naczyniowego, takich jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca oraz w wtórnej profilaktyce po incydentach wieńcowych, dzięki właściwościom antyoksydacyjnym witaminy E, które hamują peroksydację lipidów i powstawanie blaszek miażdżycowych. Vitaminum E Medana jest również rekomendowany w schorzeniach związanych ze stresem oksydacyjnym, gdzie neutralizacja wolnych rodników może ograniczać uszkodzenia oksydacyjne komórek i tkanek.
all-rac-α-tokoferylu octan, badanie laboratoryjne, blaszka miażdżycowa, choroba niedokrwienna serca, choroba przewlekła, choroba przewodu pokarmowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik predysponujący, incydent wieńcowy, kapsułka żelatynowa, miażdżyca, niedobór witaminy E, parahydroksybenzoesan etylu, peroksydacja lipidów, postać farmaceutyczna, stres oksydacyjny, suplementacja witaminy E, wolny rodnik, wtórna profilaktyka choroby niedokrwiennej, zaawansowana miażdżyca, zaburzenie przemiany materii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alepton 160 mg
Alepton, zawierający 160 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, jest lekiem przeznaczonym wyłącznie do długoterminowej profilaktyki w kardiologii i neurologii. W kardiologii stosuje się go w profilaktyce wtórnej zawału mięśnia sercowego, zapobieganiu incydentom sercowo-naczyniowym u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową oraz w fazie poza ostrą niestabilnej dławicy piersiowej. Ponadto, Alepton jest wskazany po zabiegach kardiochirurgicznych, takich jak pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), oraz po przezskórnej interwencji wieńcowej, w celu zapobiegania niedrożności przeszczepów i okluzji naczyń. W neurologii lek stosowany jest w profilaktyce wtórnej przemijających napadów niedokrwiennych mózgu (TIA) oraz incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych (CVA), z koniecznością wykluczenia krwawienia śródmózgowego przed rozpoczęciem terapii.
angioplastyka wieńcowa, choroba sercowo-naczyniowa, incydent niedokrwienny mózgowo-naczyniowy, incydent wieńcowy, krwawienie śródmózgowe, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, niedrożność przeszczepu naczyniowego, niestabilna dławica piersiowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, profilaktyka długoterminowa, przemijający napad niedokrwienny mózgu, przezskórna interwencja wieńcowa, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acard Cor 75 mg
Lek Acard Cor w postaci tabletek dojelitowych zawiera 75 mg kwasu acetylosalicylowego i jest stosowany głównie w prewencji wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego. Wskazania obejmują pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, ze stabilną i niestabilną dławicą piersiową (z wyłączeniem ostrej fazy), po zabiegach kardiochirurgicznych (CABG) oraz angioplastyce naczyń wieńcowych. Ponadto, lek jest zalecany w profilaktyce wtórnej po incydentach niedokrwienia mózgu (TIA, CVA), z koniecznością wykluczenia krwawień wewnątrzmózgowych przed rozpoczęciem terapii. Tabletki dojelitowe minimalizują drażniący wpływ na błonę śluzową żołądka, a dawka 75 mg na dobę zapewnia optymalną równowagę między skutecznością przeciwpłytkową a ryzykiem powikłań krwotocznych.
Ze względu na farmakokinetykę i mechanizm działania, Acard Cor nie jest wskazany w stanach nagłych, gdyż nie zapewnia natychmiastowego efektu przeciwpłytkowego. Terapia powinna być prowadzona przewlekle, z uwzględnieniem indywidualnego profilu ryzyka pacjenta oraz potencjalnych korzyści i zagrożeń. Lek zawiera około 0,18 mg sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Regularne, codzienne przyjmowanie leku jest kluczowe dla utrzymania stałego efektu przeciwpłytkowego i skutecznej prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych. Decyzję o rozpoczęciu i dawkowaniu terapii powinien podejmować lekarz prowadzący.
efekt przeciwpłytkowy, farmakoterapia przeciwpłytkowa, incydent wieńcowy, krwawienie wewnątrzmózgowe, kwas acetylosalicylowy, niedokrwienie mózgowo-naczyniowe, niestabilna dławica piersiowa, pomost aortalno-wieńcowy, powikłanie krwotoczne, prewencja wtórna, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przejściowe niedokrwienie mózgu, restenoza, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, terapia przeciwpłytkowa, zatkanie przeszczepu naczyniowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Medana 100 mg
Vitaminum E Medana w postaci kapsułek elastycznych zawiera 100 mg all-rac-α-tokoferylu octanu, syntetycznej formy witaminy E, i jest wskazany do leczenia niedoboru witaminy E wynikającego z długotrwałego nieprawidłowego odżywiania lub zaburzeń metabolizmu, które prowadzą do upośledzonego wchłaniania lub metabolizowania tej witaminy. Preparat może być także stosowany wspomagająco w terapii miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca oraz w wtórnej profilaktyce u pacjentów po incydentach wieńcowych, ze względu na właściwości antyoksydacyjne witaminy E i jej zdolność do redukcji oksydacji lipoprotein LDL. Kapsułki zawierają również 22 mg oleju arachidowego oczyszczonego, co jest istotne w kontekście alergii na orzeszki ziemne.
alergia na orzeszki ziemne, all-rac-α-tokoferylu octan, choroba niedokrwienna serca, incydent wieńcowy, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka żelatynowa, miażdżyca, niedobór witaminy E, olej arachidowy, proces oksydacyjny, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, stres oksydacyjny, syntetyczna forma witaminy E, właściwość antyoksydacyjna, wolny rodnik, wtórna profilaktyka, zaburzenie przemiany materii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvastatin Bluefish 20 mg
Simvastatin Bluefish w dawce 20 mg symwastatyny w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii oraz mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety i terapii niefarmakologicznej, która obejmuje ograniczenie tłuszczów nasyconych, aktywność fizyczną oraz redukcję masy ciała. Szczególnym wskazaniem jest rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia (HoFH), gdzie lek stosowany jest w połączeniu z innymi metodami obniżania lipidów, np. aferezą LDL. Preparat zawiera 140 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, cholesterol LDL, cukrzyca, dławica piersiowa, hipercholesterolemia pierwotna, incydent wieńcowy, laktoza jednowodna, miażdżyca naczyń wieńcowych, mieszana dyslipidemia, nietolerancja laktozy, profilaktyka wtórna, rewaskularyzacja, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, ryzyko sercowo-naczyniowe, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, zawał serca, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Simvastatin Aurovitas zawiera symwastatynę w dawkach od 5 mg do 80 mg, podawaną doustnie w pojedynczej dawce wieczornej. Standardowe dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10-20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej zalecana dawka wynosi 40 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia. Dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną rozpoczynają terapię od 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę. Modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane co najmniej co 4 tygodnie, a terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą niskocholesterolową.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibraty, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent wieńcowy, klirens kreatyniny, lomitapid, miopatia, ostra niewydolność nerek, powikłania sercowo-naczyniowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wieńcowa – Epidemiologia
Choroba wieńcowa (CAD) pozostaje główną przyczyną zgonów i utraty lat życia na świecie, odpowiadając za około 7 milionów zgonów rocznie oraz 129 milionów DALYs. W USA choroba ta dotyka 15,4 miliona osób powyżej 20 roku życia (6,4% populacji), a śmiertelność z jej powodu spadła od lat 70. XX wieku o 63% u mężczyzn i 60% u kobiet. W Europie rocznie diagnozuje się 3,6 miliona nowych przypadków, a choroba odpowiada za 1,67 miliona zgonów, stanowiąc około 17-18% wszystkich zgonów. Czynniki ryzyka obejmują m.in. nadciśnienie tętnicze (występujące u 32% populacji w badaniu irańskim), palenie tytoniu (19,4%), otyłość (63% z BMI >25) oraz cukrzycę (17,5%). Wysokie ryzyko obserwuje się także u pacjentów dializowanych (173 zgony na 1000 pacjentolat) oraz osób po radioterapii serca. Choroba ma charakter wieloczynnikowy, a jej rozpowszechnienie rośnie wraz ze starzeniem się populacji i globalizacją stylu życia.
cholesterol, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, DALY, dyslipidemia, incydent wieńcowy, kompleks intima-media, krańcowa niewydolność nerek, lek obniżający poziom lipidów, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, ostra faza choroby, ostry zawał mięśnia sercowego, otyłość, palenie tytoniu, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła choroba nerek, przezskórna interwencja wieńcowa, rezonans magnetyczny, terapia statynowa, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, trójglicerydy, udar mózgu, wskaźnik masy ciała, współczynnik umieralności, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acesan 30 mg
Acesan, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 30 mg, jest lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w profilaktyce powikłań zatorowo-zakrzepowych w chorobach układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego. Wskazania obejmują zapobieganie zawałowi mięśnia sercowego u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, profilaktykę po świeżym zawale, leczenie stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej oraz zapobieganie powikłaniom po zabiegach rewaskularyzacyjnych, zwłaszcza po pomostowaniu aortalno-wieńcowym (CABG). Ponadto, Acesan jest stosowany w profilaktyce pierwotnej i wtórnej udaru mózgu, zmniejszając ryzyko niedokrwienia mózgu poprzez hamowanie agregacji płytek krwi.
agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, dławica piersiowa, działanie przeciwpłytkowe, incydent niedokrwienny mózgu, incydent niedokrwienny OUN, incydent wieńcowy, kwas acetylosalicylowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie tkanki mózgowej, niestabilna dławica piersiowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłania zatorowo-zakrzepowe, powikłanie niedokrwienne, profilaktyka pierwotna, profilaktyka wtórna, rewaskularyzacja wieńcowa, terapia przeciwpłytkowa, udar mózgu, zator, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dilatrend 6,25 mg
Dilatrend, zawierający karwedylol w dawce 6,25 mg, jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca o różnym stopniu nasilenia, pod warunkiem stabilności choroby i prawidłowej objętości wewnątrznaczyniowej pacjenta. Lek ten stosowany jest jako uzupełnienie standardowej terapii obejmującej inhibitory ACE, diuretyki oraz digoksynę. Ponadto, karwedylol wykazuje skuteczność w kontroli nadciśnienia tętniczego dzięki swoim właściwościom alfa- i beta-adrenolitycznym, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną w leczeniu nadciśnienia. Dilatrend jest również stosowany profilaktycznie w stabilnej chorobie wieńcowej, zmniejszając ryzyko incydentów wieńcowych oraz łagodząc objawy niedokrwienia.
choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, digoksyna, diuretyk, frakcja wyrzutowa lewej komory, incydent wieńcowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, karwedylol, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja cukrów, objętość wewnątrznaczyniowa, ostry zawał mięśnia sercowego, przebudowa serca, przewlekła niewydolność serca, stabilna choroba wieńcowa, układ sercowo-naczyniowy, właściwości adrenolityczne, zaburzenie czynności lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 20 mg
Ipidakryna chlorowodorek w dawce 20 mg, stosowana w formie tabletek, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (65 mg/tabletkę), padaczką (ryzyko obniżenia progu drgawkowego), zaburzeniami pozapiramidowymi z hiperkinezją, zaburzeniami przedsionkowymi, a także u osób z chorobami układu krążenia, takimi jak dławica piersiowa i znaczna bradykardia. Ponadto, ipidakryna jest niewskazana u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, a także w przypadku niedrożności jelit i dróg moczowych oraz zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, gdzie może nasilać objawy i powikłania.
astma oskrzelowa, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, działanie cholinergiczne, incydent wieńcowy, ipidakryny chlorowodorek, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, objawy obturacyjne, padaczka, perystaltyka jelit, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia hiperkinetyczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przedsionkowe, zaburzenia równowagi, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Conaret 3,75 mg
Lek Conaret, zawierający bisoprololu fumaranu, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, stosowany w terapii skojarzonej z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz glikozydami naparstnicy w razie potrzeby. Preparat dostępny jest w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii i stopniowe zwiększanie dawki. W przypadku dawek 5 mg i 10 mg Conaret ma dodatkowe wskazania: leczenie nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej), gdzie jego działanie beta-adrenolityczne obniża ciśnienie tętnicze, zmniejsza częstość rytmu serca i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, poprawiając perfuzję wieńcową. Tabletki mają różne cechy charakterystyczne, m.in. kolor i wytłoczone oznaczenia, a linia podziału nie służy do dzielenia tabletek.
bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, działanie beta-adrenolityczne, glikozyd naparstnicy, incydent wieńcowy, inhibitor ACE, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne serca, ostra dekompensacja, perfuzja wieńcowa, przewlekła niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, remodeling mięśnia sercowego, terapia skojarzona, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Produkt leczniczy Bisoratio ASA dostępny jest w dwóch dawkach: 5 mg bisoprololu fumaranu + 75 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 10 mg bisoprololu fumaranu + 75 mg kwasu acetylosalicylowego, w formie kapsułek twardych. Lek przeznaczony jest dla pacjentów z ustabilizowanym nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową, którzy już stosują monoterapię bisoprololem w dawce odpowiadającej preparatowi (5 mg lub 10 mg) oraz mają wskazania do długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego w dawce 75 mg. Wskazania do stosowania ASA obejmują m.in. leczenie niestabilnej dławicy piersiowej, wtórną prewencję zawału mięśnia sercowego, zapobieganie niedrożności pomostów naczyniowych po CABG, terapię po angioplastyce wieńcowej, a także profilaktykę wtórną incydentów mózgowo-naczyniowych, takich jak TIA czy udar niedokrwienny.
angioplastyka wieńcowa, bisoprolol fumaran, dławica piersiowa, implantacja stentu, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent wieńcowy, interwencja przezskórna, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zdarzenie mózgowo-naczyniowe, niestabilna dławica piersiowa, pomostowanie tętnic wieńcowych, przemijający napad niedokrwienny, substancja czynna, terapia przeciwpłytkowa, tętnica wieńcowa, udar niedokrwienny mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół wieńcowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Adamed 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Tadalafil Adamed 10 mg tabletki powlekane konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w celu wykluczenia przeciwwskazań, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze (w tym 153,80 mg laktozy jednowodnej w tabletce), stosowanie organicznych azotanów oraz jednoczesne podawanie z lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat). Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy NYHA ≥ II w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
arytmia niekontrolowana, azotany organiczne, cGMP, choroba serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie hipotensyjne, incydent wieńcowy, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek pobudzający cyklazę guanylową, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, tadalafil, tlenek azotu, udar mózgu, zaburzenia czynności serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvastatin Bluefish 40 mg
Simvastatin Bluefish 40 mg, zawierający symwastatynę, jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii (HoFH). Lek stosuje się jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia u pacjentów, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli lipidów. W HoFH symwastatyna może być stosowana wraz z innymi metodami, np. aferezą LDL. Ponadto, Simvastatin Bluefish 40 mg redukuje ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z objawową miażdżycą naczyń wieńcowych oraz u chorych na cukrzycę, niezależnie od poziomu cholesterolu. Dawka 40 mg jest dedykowana pacjentom z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym lub znaczną hiperlipidemią, którzy nie reagują na niższe dawki.
afereza LDL, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dieta niskocholesterolowa, funkcja wątroby, hipercholesterolemia pierwotna, incydent wieńcowy, leczenie niefarmakologiczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, mieszana dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametr lipidowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, statyna, symwastatyna, terapia kardioprotekcyjna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tigrix 90 mg
TIGRIX, zawierający tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg, jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) oraz u osób po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Dawka 90 mg stosowana jest w pierwszym roku po OZW, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), w celu prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI i STEMI. Po roku terapii, u pacjentów z wysokim ryzykiem, zaleca się przejście na dawkę podtrzymującą 60 mg. Tikagrelor działa poprzez blokadę receptorów P2Y12, co w połączeniu z ASA zapewnia skuteczną terapię przeciwpłytkową, zmniejszającą ryzyko nawrotu zawału, udaru niedokrwiennego oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej, a także zapobiegającą zakrzepicy w stentach.
angioplastyka wieńcowa, działanie przeciwpłytkowe, implantacja stentu, incydent wieńcowy, kwas acetylosalicylowy, markery martwicy mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, podwójne leczenie przeciwpłytkowe, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar niedokrwienny, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Hasco 300 mg
Vitaminum E Hasco w dawce 300 mg (int-rac-α-Tocopherylis acetas, all-rac-α-tokoferylu octan) w postaci kapsułek miękkich jest wskazany przede wszystkim w leczeniu niedoboru witaminy E, który może wynikać z długotrwałego nieprawidłowego odżywiania lub zaburzeń przemiany materii. Preparat ten znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca w chorobach układu sercowo-naczyniowego, takich jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca oraz wtórna profilaktyka po incydentach wieńcowych, dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym redukującym stres oksydacyjny i neutralizującym wolne rodniki. Kapsułki zawierają 300 mg syntetycznej formy witaminy E, co pozwala na skuteczne uzupełnienie niedoborów i ochronę komórek przed uszkodzeniem oksydacyjnym w stanach nasilonego stresu oksydacyjnego.
all-rac-α-tokoferylu octan, antyoksydant rozpuszczalny w tłuszczach, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, czerwień koszenilowa, drogi żółciowe, incydent wieńcowy, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka miękka, miażdżyca, nadwrażliwość, niedobór witaminy E, nieprawidłowe odżywianie, olej arachidowy, reaktywna forma tlenu, schorzenie układu krążenia, stres oksydacyjny, terapia kardiologiczna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie oksydacyjne, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, właściwości antyoksydacyjne, wolny rodnik, wtórna profilaktyka choroby niedokrwiennej, zaburzenia przemiany materii, zaburzenie wchłaniania witamin - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simorion
Symwastatyna (Simorion) wiąże się z ryzykiem miopatii, objawiającej się bólem, osłabieniem mięśni oraz podwyższeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy. W ciężkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy z mioglobinurią i ostrą niewydolnością nerek, a nawet zgonu. Ryzyko to wzrasta wraz z dawką leku oraz w przypadku interakcji farmakokinetycznych podnoszących stężenie symwastatyny i jej metabolitów. Dane z badań klinicznych na 41 413 pacjentach wykazały częstość miopatii wynoszącą 0,03% przy dawce 20 mg, 0,08% przy 40 mg oraz 0,61% przy 80 mg. U pacjentów po zawale serca stosujących 80 mg/dobę przez średnio 6,7 lat, incydenty miopatii wystąpiły u 1,0%, a przy dawce 20 mg u 0,02%. Ryzyko jest szczególnie wysokie w pierwszym roku terapii, a następnie stabilizuje się na poziomie około 0,1% rocznie.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodipine Orion 5 mg
Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne pochodne dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), hemodynamicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zaawansowana stenoza aortalna) oraz u osób z niestabilną niewydolnością serca po świeżo przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach stosowanie amlodypiny może prowadzić do krytycznego obniżenia perfuzji narządowej, pogorszenia kurczliwości mięśnia sercowego, nasilenia objawów dławicy lub wywołania zagrażających życiu incydentów. Preparat Amlodipine Orion dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, a jego stosowanie wymaga natychmiastowego przerwania w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, ostrego zespołu wieńcowego, znacznej hipotensji lub dekompensacji niewydolności serca.
Amlodipine Orion, amlodypina, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, dekompensacja układu krążenia, dławica piersiowa, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka leku, hipotensja, incydent wieńcowy, kurczliwość mięśnia sercowego, nadwrażliwość na amlodypinę, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, objętość wyrzutowa, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, ostry zespół wieńcowy, perfuzja narządowa, perfuzja tkankowa, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktyczna, rzut serca, stenoza aortalna, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – TADALAFIL MAXON 10 mg
Stosowanie preparatu TADALAFIL MAXON (10 mg) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (153,80 mg/tabletkę), oraz u osób przyjmujących organiczne azotany, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u mężczyzn z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca ≥2 stopnia wg klasyfikacji NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg) lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
arytmia, azotany organiczne, ból dławicowy, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne azotanów, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent wieńcowy, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze objawowe, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, reakcja alergiczna, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simratio 40 40 mg
Simratio 40 to lek zawierający 40 mg symwastatyny, stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii. Terapia powinna być wprowadzana po nieskuteczności modyfikacji stylu życia, takich jak dieta niskocholesterolowa, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. Lek jest również wskazany w prewencji wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną miażdżycą naczyń serca oraz cukrzycą, niezależnie od poziomu cholesterolu. Simratio 40 jest najwyższą standardową dawką symwastatyny w formie jednoskładnikowej, dedykowaną pacjentom z wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz tym, u których niższe dawki nie przyniosły oczekiwanych efektów.
afereza LDL, AlAT, amiodaron, AspAT, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dyslipidemia mieszana, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, fibrat, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, incydent wieńcowy, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, koronarografia, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, miażdżyca naczyń serca, miopatia, miotoksyczność, nietolerancja laktozy, profil lipidowy, statyna, stężenie cholesterolu, trójglicerydy, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simratio 20 20 mg
Simratio, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii, jako uzupełnienie diety i innych metod obniżających poziom lipidów. Terapia powinna być wdrażana po minimum 3-6 miesiącach nieskutecznej modyfikacji stylu życia, obejmującej dietę niskocholesterolową, regularną aktywność fizyczną (≥150 minut tygodniowo) oraz redukcję masy ciała. W ciężkich postaciach, jak homozygotyczna hipercholesterolemia, symwastatyna może być łączona z aferezą LDL. Dawkowanie dobiera się indywidualnie, rozpoczynając zwykle od 10-20 mg, z możliwością titracji do 40 mg, w zależności od poziomu LDL, ryzyka sercowo-naczyniowego i tolerancji leczenia.
afereza LDL, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia, incydent wieńcowy, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, lek przeciwpłytkowy, lipidogram, miażdżyca naczyń wieńcowych, miażdżyca tętnic obwodowych, mieszana dyslipidemia, miopatia, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, rabdomioliza, rewaskularyzacja wieńcowa, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, sartan, symwastatyna, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclac 25 mg/ml (75 mg/3 ml)
Diclac w postaci roztworu do wstrzykiwań (25 mg/ml, 75 mg/3 ml) zawierający diklofenak sodowy jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (120 mg/ampułka) i glikol propylenowy (600 mg/ampułka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują astmę oskrzelową indukowaną NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, ostry nieżyt nosa, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywne krwawienie lub perforację przewodu pokarmowego oraz historię nawrotów tych schorzeń. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych, niewydolnością wątroby i nerek oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
alkohol benzylowy, antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, enzym wątrobowy, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, incydent wieńcowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etoricoxib Teva 30 mg
Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania wynikające z jego profilu bezpieczeństwa. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne NLPZ, zwłaszcza przy wystąpieniu reakcji takich jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy inne reakcje alergiczne. Ponadto, stosowanie etorykoksybu jest zabronione u osób z czynną chorobą wrzodową, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit, ze względu na ryzyko nasilenia powikłań. W kontekście układu sercowo-naczyniowego, przeciwwskazania obejmują zastoinową niewydolność serca (NYHA II-IV), niekontrolowane nadciśnienie tętnicze (ciśnienie >140/90 mmHg), chorobę niedokrwienną serca, chorobę tętnic obwodowych oraz chorobę naczyń mózgowych, ze względu na zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, etorykoksyb, incydent mózgowo-naczyniowy, incydent wieńcowy, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość na NLPZ, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polipy nosa, reakcja alergiczna, retencja płynów, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, synteza prostaglandyn, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Kwas acetylosalicylowy – Wskazania do stosowania
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje działanie przeciwpłytkowe w dawkach 75-160 mg, co jest kluczowe w profilaktyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, takich jak choroba niedokrwienna serca, świeży zawał mięśnia sercowego, niestabilna choroba wieńcowa oraz prewencja wtórna po zawale. ASA jest również stosowany w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowym po zabiegach kardiochirurgicznych (CABG, angioplastyka) oraz w profilaktyce udarów niedokrwiennych i TIA, pod warunkiem wykluczenia krwawienia śródmózgowego. W stabilnej dławicy piersiowej i zarostowej miażdżycy tętnic obwodowych ASA zmniejsza ryzyko incydentów niedokrwiennych poprzez hamowanie agregacji płytek. Dawkowanie kardiologiczne obejmuje najczęściej 75 mg, 100 mg oraz 150-160 mg, dostępne w formie tabletek dojelitowych chroniących błonę śluzową żołądka.
agregacja płytek krwi, angioplastyka wieńcowa, beta-bloker, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, incydent wieńcowy, kofeina, krwawienie śródmózgowe, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca tętnic obwodowych, migrena, niedokrwienie mózgu, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, pomostowanie aortalno-wieńcowe, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przejściowe niedokrwienie mózgu, pseudoefedryna, reumatoidalne zapalenie stawów, tabletka dojelitowa, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Walsartan Krka 160 mg
Walsartan Krka w dawce 160 mg, będący antagonistą receptora angiotensyny II (ARB), znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek jest również wskazany u dorosłych pacjentów po zawale mięśnia sercowego, w okresie od 12 godzin do 10 dni po incydencie, zwłaszcza u osób ze stabilizacją kliniczną i objawową niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności skurczowej lewej komory. Walsartan zapobiega niekorzystnej przebudowie mięśnia sercowego poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, co poprawia rokowanie. W terapii niewydolności serca lek jest stosowany u pacjentów nietolerujących inhibitorów ACE lub beta-adrenolityków, poprawiając wydolność wysiłkową, zmniejszając objawy i częstość hospitalizacji.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, hiperkaliemia, hipotonia, incydent wieńcowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, jakość życia pacjenta, lek przeciwpłytkowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, przebudowa mięśnia sercowego, statyna, terapia złożona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wydolność wysiłkowa, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Przerost lewej komory serca – Epidemiologia
Przerost lewej komory serca (LVH) jest powszechnym zjawiskiem w populacji ogólnej, z częstością występowania od 15% do 20%, a w grupach wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z nadciśnieniem tętniczym czy cukrzycą typu 2, sięga nawet do 77%. Diagnostyka LVH opiera się głównie na echokardiografii, która wykazuje wyższą czułość i swoistość w porównaniu do EKG, szczególnie w populacjach o różnorodnym pochodzeniu etnicznym. Czynniki ryzyka rozwoju LVH obejmują m.in. płeć męską, BMI, skurczowe ciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby zastawkowe serca oraz przewlekłą hemodializę, gdzie częstość LVH sięga 75-89%. Wartości ciśnienia ≥180/110 mmHg oraz niekontrolowana glikemia na czczo (FBG ≥101,7 mg/dl) znacząco zwiększają ryzyko LVH, a otyłość podwaja to ryzyko. Epidemiologiczne dane wskazują na konieczność wczesnej diagnostyki i kontroli czynników ryzyka, zwłaszcza w populacjach wiejskich i u pacjentów z cukrzycą typu 2, gdzie częstość LVH może sięgać 71%.
antagonista wapnia, badanie echokardiograficzne, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba zastawkowa serca, cukrzyca typu 2, dysfunkcja skurczowa lewej komory, echokardiografia przezklatkowa, elektrokardiogram, glikemia na czczo, glukoza we krwi, incydent wieńcowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, kardiomiopatia przerostowa, lipidom, masa lewej komory, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przerost lewej komory serca, przewlekła hemodializa, sfingomielina, skurczowe ciśnienie tętnicze, stan przedcukrzycowy, udar mózgu, wskaźnik masy lewej komory, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lekap 50 mg
Przed rozpoczęciem terapii sildenafilem (Lekap 50 mg, 100 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych interakcji i działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na syldenafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (3,6 mg w tabletce 50 mg i 7,2 mg w tabletce 100 mg). Leku nie należy stosować jednocześnie z azotanami lub lekami uwalniającymi tlenek azotu ze względu na ryzyko gwałtownego, zagrażającego życiu spadku ciśnienia tętniczego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują niestabilną dławicę piersiową, ciężką niewydolność serca, hipotonię (ciśnienie < 90/50 mm Hg), niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu oraz ciężką niewydolność wątroby, gdzie metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych.
azotan amylu, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, cykliczny guanozynomonofosforan, degeneracja siatkówki, fosfodiesteraza siatkówki, hipotonia, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent wieńcowy, inhibitor PDE5, laktoza jednowodna, leki uwalniające tlenek azotu, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, retinitis pigmentosa, szlak tlenku azotu, udar mózgu, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Medana 300 mg
Vitaminum E Medana w postaci kapsułek elastycznych zawiera 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu i jest wskazany przede wszystkim do leczenia niedoborów witaminy E, które mogą wynikać z długotrwałej diety ubogiej w tę witaminę lub zaburzeń metabolizmu i wchłaniania (np. choroby wątroby, trzustki, mukowiscydoza). Preparat pełni także funkcję terapii wspomagającej w schorzeniach związanych ze stresem oksydacyjnym, takich jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca oraz w profilaktyce wtórnej po incydentach wieńcowych. Witamina E działa jako silny antyoksydant, hamując utlenianie LDL i chroniąc komórki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi, co jest istotne w patogenezie tych chorób.
antyoksydant rozpuszczalny w tłuszczach, choroba Alzheimera, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba zapalna przewlekła, czynnik prooksydacyjny, działanie niepożądane, incydent wieńcowy, lipoproteiny małej gęstości, miażdżyca, mukowiscydoza, niedobór witaminy E, równowaga oksydacyjno-redukcyjna, stres oksydacyjny, tokoferyl octan, wolne rodniki, wtórna profilaktyka, zaburzenia przemiany materii, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania, zwyrodnienie siatkówki