krwawienie wewnątrzmózgowe

Krwawienie wewnątrzmózgowe (ang. intracerebral hemorrhage, ICH) to stan nagły, charakteryzujący się nagromadzeniem krwi w miąższu mózgowym, występujący na skutek samoistnego pęknięcia naczynia mózgowego. Stanowi ono około 10-15% wszystkich udarów mózgu i wiąże się z wysoką śmiertelnością, sięgającą 40% w ciągu pierwszego miesiąca od wystąpienia.

Najczęstszymi przyczynami krwawienia wewnątrzmózgowego są nadciśnienie tętnicze, angiopatia amyloidowa, malformacje naczyniowe, leki przeciwzakrzepowe, używki oraz urazy. Krwawienia najczęściej występują w jądrach podstawy (zwłaszcza w skorupie), wzgórzu, móżdżku i pniu mózgu. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości krwiaka oraz często obejmują nagły ból głowy, wymioty, zaburzenia świadomości i ogniskowe deficyty neurologiczne.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej (TK) bez kontrastu, która pozwala na natychmiastowe wykrycie krwawienia, oraz rezonansie magnetycznym (MR), angiografii TK lub MR. Leczenie obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, odwrócenie działania leków przeciwzakrzepowych, leczenie przeciwobrzękowe oraz w wybranych przypadkach interwencje neurochirurgiczne, jak ewakuacja krwiaka lub zewnętrzny drenaż komorowy.

Rokowanie zależy od wielu czynników, w tym od wieku pacjenta, lokalizacji i objętości krwawienia, stanu neurologicznego przy przyjęciu, obecności krwi w układzie komorowym oraz od chorób współistniejących. Nowoczesne strategie terapeutyczne koncentrują się na wczesnej interwencji, minimalizacji wtórnego uszkodzenia mózgu i kompleksowej rehabilitacji neurologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl